Ստամբուլի 2012 թվականի օլիմպիական չեմպիոն Գաբրիել Սարգսյանը 1in.am Sport-ի հետ զրույցում նշեց, որ տարօրինակ է համարում FIDE-ի, օլիմպիադան Բաքվում անցկացնելու որոշումը:
– Շախմատի Հայաստանի հավաքականն Օլիմպիական եռակի չեմպիոն է: Որ՞ն է հաջողության գաղտնիքը:
– Մարզումները, կազմը, մարզիչը, ֆեդերացիայի աշխատանքները: Դրանք կապված են միմյանց հետ: Առանց դրանց հաջողություն չէր լինի:
– Որքանո՞վ է շախմատում դեր խաղում բախտի գործոնը:
– Կա բախտի գործոն, բայց դա որոշիչ չէ, քանի որ հաղթում է թիմը: Դա էական նշանակություն չունի:
– Մեծ նշանակություն ունի հավաքականի ներսում առողջ մթնոլորտը: Ի՞նչ է անհրաժեշտ այդ անդորրը ստեղծելու և այն պահպանելու համար:
– Այդ հարցում մեր բախտը բերել է: Տղաները մտերիմ են, լավ հարաբերություններ ունեն նաև մարզչի հետ: Շատ լավ կոլեկտիվ է հավաքվել: Մենք երկար տարիներ խաղում ենք իրար հետ և կարծես հարազատ լինենք:
– Կարևոր ստուգատեսներից առաջ նախապատրաստական փուլն ի՞նչ ծրագրով է անցնում:
– Հավաքներ են կազմակերպվում: Թիմի ոչ բոլոր խաղացողներն են մշտապես բնակվում Հայաստանում, բայց նրանք մրցաշարերից առաջ գալիս են Հայաստան, ինչը շատ կարևոր է: Դառնում ենք կոլեկտիվ, մոտ մեկ ամիս միասին ենք լինում:
– Ստամբուլի Օլիմպիադայում ամենահիշարժան պահը Ձեզ համար ո՞րն էր:
– Վերջին պահը, երբ արդեն հաշվվել էին լրացուցիչ ցուցանիշները, և մենք առաջին տեղն էինք զբաղեցրել
– Ո՞րն էր Ձեր անձնական հաղթանակներից ամենատպավորիչը:
– Ամենատպավորիչը Ֆիլիպինների հետ խաղում տարած հաղթանակն էր, քանի որ այն շատ արագ ավարտվեց: Ես չէի սպասում, որ ընթացքն այդպես կլինի: Իսկ հավաքականի կազմում շատ կարևոր էին Սերգեյի երկու հաղթանակները՝ Ռուսաստանի և Հունգարիայի հետ խաղերում: Դրանք մեր ամենակարևոր հաղթանակներից էին:
– Ո՞ր երկրի ընտրանին էր ամենաբարդ մրցակիցը:
– Մեր ամենաբարդ հակառակորդը սովորաբար Ռուսաստանն է լինում, բայց այս անգամ այնպես ստացվեց, որ Չինաստանը շատ հաջող խաղաց: Չինաստանի հավաքականի հետ սովորաբար հաջող ենք խաղում, բայց այդ օրը չստացվեց:
– Միակ պարտությունը կրեցիք հենց Չինաստանի հավաքականի հետ խաղում: Ինչպե՞ս կբնութագրեք չինացիների խաղը:
– Չինաստանի հավաքականը երկար տարիներ նույն կազմով է հանդես գալիս: Թիմի կորիզը հիմնականում նույնն է: Փորձառու տղաներ են և յուրօրինակ ոճ ունեն: Բացի այդ, շատ նվիրված են խաղում: Իրենց հետ իսկապես շատ դժվար է խաղալ:
– Նման խոշոր մրցաշարերում և, նամանավանդ, նման հզոր թիմում ո՞րն է մարզչի դերակատարությունը:
– Շատ մեծ է: Առանց նրա, Լևոն Արոնյանի և ֆեդերացիայի նախագահ Սերժ Սարգսյանի` այս հաղթանակները չէինք ունենա: Առանց նրանց կատարած աշխատանքի` նման հաջողությունների չէինք հասնի: Նրանցից ամեն մեկն իր դիրքում շատ մեծ դեր է խաղում մեր հավաքականի համար:
– 2016 թվականի Օլիմպիադան Բաքվում է անցկացվելու: Մեր հավաքականը մտադրություն ունի՞ մասնակցելու այդ Օլիմպիադային:
– Մենք պետք է ամեն գնով խանգարեինք, որ Օլիմպիադան Բաքվում չանցկացվեր: Այս դրությամբ մենք չենք գնա Բաքու, քանի որ ճնշումը շատ մեծ է, ու այդպիսի պայմաններում շախմատ խաղալը գրեթե անհնար է: Անկեղծ ասած, FIDE-ի որոշումն էլ շատ տարօրինակ էր: Հաճախակի են դեպքերը, երբ ֆինանսներն են որոշիչ դեր խաղում:
– Իսկ մեր ֆեդերացիան ցանկություն չունե՞ր Օլիմպիադան ընդունելու հայտ ներկայացնել:
– Դա շատ մեծ գումարների հետ է կապված: Չգիտեմ՝ մեր ֆեդերացիան պատրա՞ստ է նման ծախսերի, թե՞ ոչ:
– Լևոն Արոնյանի հետ գրոսմայստերական դպրոց բացեցիք Երևանում: Կա՞ն կադրեր, որոնք ներուժ ունեն հետագայում հավաքականի կազմում խաղալու համար:
– Իհարկե: Մենք առաջին հավաքն արդեն կազմակերպել ենք: Մինչև 12 տարեկանների մեջ շատ լավ երեխաներ կան: Կարծում եմ, որ լավ աշխատանքի դեպքում իրենք կարող են շատ ուժեղ շախմատիստներ դառնալ: Նրանց հետ պետք է լուրջ աշխատանք տանել:
– Եվ վերջում կխնդրեի խոսել Ձեր ծրագրերի մասին:
– Ես Սերբիայի լիգայում պետք է խաղամ: Կխաղամ տարբեր լիգաներում, որից հետո Լևոնի մարզումներն են սկսվելու, նա պատրաստվելու է հավակնորդների մրցաշարին, իսկ մենք կօգնենք նրան նախապատրաստական փուլում:
