«Հայկական ժամանակ»-ը գրում է, որ Եվրոպական բարձրաստիճան պաշտոնյաներից մեկը, այնուամենայնիվ, անկեղծացավ, խոսելով Ռամիլ Սաֆարովի էքստրադիցիայի և ներում շնորհելու խնդրի մասին: Եվրախորհրդարանի նախագահ Մարտին Շուլցը նախօրեին հայտարարություն է արել, որով արձանագրել է, որ Ռամիլ Սաֆարովին ներում շնորհելու Իլհամ Ալիևի քայլը քաղաքական դրդապատճառներ ունի:
«Պետք չէ քաղաքական նպատակներով չարաշահել դատապարտված անձանց փոխանցման մասին կոնվենցիան: Ես անհանգստացած եմ, որ Ադրբեջանի նախագահի կողմից Ռամիլ Սաֆարովին ներում շնորհելը թելադրված է քաղաքական դրդապատճառներով»,- հայտարարել է Շուլցը: Այս ընթացքում բազմաթիվ վերլուծաբաններ փորձել են գտնել Ալիևի քայլի պատճառները, հնչել են ինչպես իրականությանը շատ մոտ թվացող, այնպես էլ` ամենաաբսուրդային վարկածներ, օրինակ, որ Ալիևը դա արել է, որպեսզի հետո Սաֆարովին սպանի և այդ հողի վրա պատերազմ սկսի Հայաստանի հետ: Սակայն, վերլուծաբանների, տարբեր անհատների վերլուծություններն ու հիմնավորումները մի բան են, իսկ Եվրախորհրդարանի նախագահի կողմից այսպիսի հայտարարություն անելը` բոլորովին այլ: Սա արդեն ոչ թե վարկած է, այլ քաղաքական գնահատական:
«Իսկ ո՞րն է այն քաղաքական դրդապատճառը, որ ստիպեց Իլհամ Ալիևին նման սկանդալային քայլ անել` հարվածի տակ դնելով իր երկիրն ու ժողովրդին: Բնականաբար, դա հաջորդ տարի այդ երկրում սպասվող նախագահական ընտրությունն է: Նման հայտարարություն անելով` Շուլցը հենց այդ մասին է խոսում, թեև նախադասությունն այդպես էլ չի շարունակում: Ընդհանրապես Եվրախորհրդարանի նախագահը, կարծես, այնքան էլ ազնիվ չէ իր անկեղծության մեջ, քանի որ մինչև վերջ անկեղծանալու դեպքում կարող էր հայտարարել, որ քաղաքական դրդապատճառով է թելադրված նաև Ալիևի այդ քայլը չկանխելու Հայաստանի իշխանության որոշումը: Սակայն, Շուլցն ասել է միայն այնքանը, որքան անհրաժեշտ է իր կառույցին, ընդհանրապես եվրոպական ընտանիքին` սեփական դեմքը փրկելու համար: Քանի որ Հայաստանի իշխանությունները տվյալ իրավիճակում «անմեղի և ուխտադրժաբար խաբվածի» դերի մեջ են, ապա նրանց քաղաքական դրդապատճառների մասին խոսելու անհրաժեշտություն չկա, քանի որ չխոսելու դեպքում էլ որևէ վնաս չկա` ի տարբերություն մարդասպանին հերոս հռչակած Սդրբեջանի դեպքի»,- գրում է «ՀԺ»-ն և հավելում.
«Եվ այնուամենայնիվ, միամտություն կլինի մտածել, որ այս ամենի հիմքում միայն Իլհամ Ալիևի և Uերժ Սարգսյանի նախընտրական ծրագրերն են: Մի քանի օր առաջ ադրբեջանցի քաղաքական փորձագետ Ալեքպեր Մամեդովը կարծիք էր հայտնել, որ չէր կարող ՆԱՏՕ-ի անդամ Հունգարիան՝ առանց Վաշինգտոնի իմացության որևէ քայլ կատարել, նաև հարց էր բարձրացրել` հնարավո՞ր է, որ Ադրբեջանի և Հունգարիայի իշխանությունները մեկ տարի գաղտնի բանակցեին, և ԱՄՆ կենտրոնական հետախուզական վարչությունը չիմանար դրա մասին: Միանգամայն լեգիտիմ պնդում և հարցադրում: Բայց չէ՞ որ կարող է պարզվել որ ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման էլ Սաֆարովի շուրջ բանակցությունները չնկատել տալու իր քաղաքական դրդապատճառներն է ունեցել: Ու շատ զվարճալի կլինի, եթե պարզվի, որ Օբամայի դրդապատճառները կրկին նույնն են` երեք ամսից այնտեղ սպասվող նախագահական ընտրությունները: Իհարկե, Ռամիլ Սաֆարովի ու ԱՄՆ նախագահի ընտրությունների միջև ուղիղ կապ գտնելն անհնար է, բայց կապող օղակներ հաստատ կգտնվեն»:
