Հոգեբան Ալբերտ Ջ. Բեռնշտեյնը պատմել է զգացմունքային (էներգետիկ) վամպիրիզմի տեսակների մասին` վախի և դատարկության զգացումի մասին, որը վրա է հասնում որոշ մարդկանց հետ խոսելուց հետո: Հոգեբանը նրանց հետ պայքարի միջոց է առաջարկել,- գրում է «Ռաուտը»:
Առաջին տեսակը վամպիր-դիկտատորն է: Նա կարող է հավատարիմ ընկեր լինել, եթե ինչ-որ բան է խոստացել, ապա անպայման կանի: Սակայն նրա վրա հույս դնել չի կարելի: Այդպիսի զգացմունքային վամպիրները հստակ բարոյական սկզբունքներով իդեալիստներ են: Նրանք սպասում են, որ մյուս մարդիկ էլ իրենց պես կվարվեն: Եվ չնայած նրանք ամեն ինչ սև-սպիտակ գույնի են տեսնում` հենց նրանց վրա է կառուցվում աշխարհը:
Վամպիր-խելացնորը նեղացկոտ է, հիշաչար և ամեն ինչում խարդավանք է փնտրում: Ամեն դեպքում, այսպիսի մարդիկ միշտ շատ անկեղծ են, ընդ որում` նրանց ազնվությունը հաճախ անմտության է հասնում: Վամպիր-խելացնորից պաշտպանվելու միակ տարբերակը նրա հետ առավելագույնս անկեղծ լինելն ու նրա պարանոիկ վարքի ծուղակը չընկնելն է:
Վամպիր-տոնը ներքին ազդակներով է առաջնորդվում, անհոգ է, իր ուզածը ստանալու համար չի ամաչում խաբեության դիմել: Մարդկանց կյանքում կա միայն այն ժամանակ, երբ նրանց կյանքում ամեն ինչ լավ է, հետո հանկարծ անհետանում է: Չարժե նման մարդու վրա հույս դնել և նրանից ինչ-որ գերբնական բան սպասել:
«Ինձ-ինձ» վամպիրները խարիզմատիկ, հաջողակ մարդիկ են, որոնց անպայման պետք է ապացուցես քո նշանակալիությունը: Նրանք փորձում են առավել ձեռնտու տպավորություն թողնել: Նրանց թերությունը չափազանց կենտրոնացած լինելն է սեփական անձի վրա: Նրանց հետ հաջող կերպով շփվելու համար նրանց պետք է իրենց շահը ցույց տաս:
