Ռուսական տելեգրամյան աղբյուրներն անանուն դիվանագիտական հղումներով հայտնում են, որ ՌԴ նախագահ Պուտինի Թուրքիա այցը կարող է հետաձգվել վերստին եւ կայանալ ոչ թե ապրիլ-մայիս շրջանում, այլ՝ հունիսին կամ դրանից հետո: Պատճառը, ըստ հրապարակումների այն է, որ կողմերը որոշակի տարակարծություններ ունեն այցի օրակարգը, քննարկելիք հարցերը եւ դրանց բովանդակությունը համաձայնեցնելու տեսանկյունից:
Պուտինի այցը Թուրքիա հետաձգվում է արդեն ամիսներ: Թուրքական կողմը դրա մասին ազդարարել էր դեռեւս փետրվարի հաշվարկով, սակայն հետագայում այցը տեղափոխվվեց ՌԴ նախագահի ընտրությունից հետո, հետո՝ Թուրքիայում ՏԻՄ ընտրությունից եւ ՌԴ նախագահի պաշտոնամուտի արարողությունից հետո, իսկ հիմա խոսվում է հունիսի մասին: Ընդ որում նկատելի է, որ այցի առնչությամբ մեծ սպասում ունի Թուրքիան եւ առանձնապես ոգեւորություն չունի Ռուսաստանը:
Ընդ որում, անհամաձայնությունների բարդությունը ակնառու էր ահաբեկության առիթով Պուտինին Էրդողանի ցավակցության հեռախխոսազրույցում: Թուրքիայի տարածած տարբերակում նշվում էր, որ Էրդողանը ցավակցելով, նկատել է, որ ահաբեկությունը ցույց է տալիս ռեգիոնալ հակամարտությունները հնարավորինս արագ կարգավորելու անհրաժեշտությունը: Թե ինչ է դրա տողատակկը, առավել լավ կիմանա իհարկե Պուտինը, բայց հատկանշական է, որ դրանից հետո հայտարարվում է, որ այցը կարող է հետաձգվել վերստին: Սա նշանակում է, որ այդ հեռախոսազրույցը ոչ թե մոտեցրել, այլ հեռացրել է կողմերին: Թ
ե որքան, պարզ չէ: Այդ հանգամանքը բնականաբար ուշադրության է արժանանում Հայաստանում, ընդ որում ինչ որ իմաստով նաեւ որոշակի ոգեւորությամբ, որ այդ հեռացումը կամ սառեցումը թուլացնում է Հայաստանի մարտահրավերները, որոնք գեներացվել են ռուս-թուրքական համաձայնություններով: Մի կողմից անշուշտ դա այդպես է, մյուս կողմից կա հետեւյալը. Եթե ռեգիոնում ռուս-թուրքական համաձայնությունները սեղմում են Հայաստանը, ապա ռուս-թուրքական սառեցումը կարող է բացել տարածություն եւ ստեղծել արդեն հակառակ՝ վակուումի վտանգ եւ ռիսկեր: Այլ կերպ ասած, մի ծայրահեղությունից, մենք կարող ենք հայտնվել մեկ այլ ծայրահեղ եւ վտանգավոր վիճակում:
Իհարկե Հայաստանը չի որոշում ռուս-թուրքական հարաբերության ռեժիմը, բայց Հայաստանի համար անշուշտ աչալրջություն է պահանջում այդ ռեժիմում առաջացած սառնությունը նույնքան, որքան պահանջում է ջերմացումը: Որովհետեւ բացարձակապես պետք չէ բացառել եւ այն, որ ռուս-թուրքական սառեցումը փոխադարձաբար ընդունելի ռեժիմ է Անկարայի ու Մոսկվայի համար, այդ ռեժիմը այլ ուղղություններով կապիտալիզացնելու համար: Ընդ որում, ինչպես նկատել է օրեր առաջ, մայիսին ազդարարվել է Էրդողանի այց Վաշինգտոն եւ հանդիպում նախագահ Բայդենի հետ: Այդ առնչությամբ հրապարակած հոդվածում հարց էի բարձրացրել, թե արդյո՞ք Պուտինի այցը Թոււրքիա կլինի մինչեւ՞ այդ հանդիպումը, թե՞ դրանից հետո: Եվ ահա, նախօրեին տարածվող տեղեկությունները, որ այցը դարձյալ հետաձգվում է եւ Պուտինը հավանաբար Թուրքիա կմեկնի մայիսից հետո: Այսինքն՝ Էրդողանի Վաշինգտոն այցից հետո:
