Գերմանիայի Քյոլն քաղաքում ապրող հայ համայնքի ներկայացուցիչներից մեկից տեղեկացանք, որ օրերս այդ երկրում երեխաների իրավունքների պաշտպանության հարցերով զբաղվող «Յուգենթաբդ» կազմակերպությունն առանց տեղյակ պահելու մեր հայրենակցուհիներից մեկից վերցրել է իր չորսամյա աղջկան ու հրաժարվում է վերադարձնել: Մեզ տվեցին նաև մոր՝ Նաիրա Բարոյանի տվյալները, ով արդեն մեզ հետ զրույցում հաստատեց տեղեկությունը: Մոր փոխանցմամբ՝ հունիսի 22-ին այդ կազմակերպության ներկայացուցիչներն առանց իրեն տեղյակ պահելու մանկապարտեզից վերցրել են իր դստերը և տարել անհայտ ուղղությամբ: Ինքն այդ պահին եղել է հիվանդանոցում, բայց նախապես իր երեխային որևէ մեկին չտալու գրություն էր թողել մանկապարտեզում:
Չորս օր Նաիրայի համար դժվար է եղել դստեր մասին տեղեկություն ստանալը: Ի վերջո, նրան հաջողվել է պարզել, որ աղջկան տեղափոխել են մանկատուն, բայց պետական կառույցները գաղտնի են պահել, թե որ մանկատունը: Այդ օրերին նրան չի հաջողվել տեսնել դստերը, միայն չորրորդ օրը կարողացել է կարճ զրուցել աղջկա հետ: Նաիրան ասում է, որ աղջիկը չէր կարողանում հեռախոսով խոսել, հեկեկում էր ու իրեն էր ուզում:
Անգամ Քյոլնի ոստիկանությունը չէր կարող այդ հարցում միջամտել, քանի որ «Յուգենթաբդ» կազմակերպության լիազորություններն ու իրավասությունները բավականին մեծ են: Ի վերջո, ոստիկանության աշխատանքների արդյունքում Նաիրային հաջողվել է 4 օր հետո դստերը վերադարձնել, բայց ընդամենը մեկ շաբաթով՝ զգուշացմամբ, որ մեկ շաբաթ հետո ետ կվերցնեն: Նաիրային հաջողվել է պարզել, որ այդ կառույցն իր աղջկան վերցրել է այն պատճառաբանությամբ, որ ինքն ի վիճակի չէ խնամել նրան: «Իմ առողջական խնդիրներն այնքան սուր չեն, որ ես չկարողանամ երեխային խնամել: Հակառակը, ես ունեմ բժշկի եզրակացություն, որ ի վիճակի եմ խնամել իմ աղջկան, բայց դա թաքցրել են ու դատավորին կեղծ տեղեկություն են տվել, որ իմ առողջական խնդիրներից ելնելով չեմ կարող երեխայի մասին հոգ տանել: Ոստիկաններն ինձ ասում են, որ <Յյուգենթաբդ> այդ քայլը օրենքի կոպիտ խախտում է: Իմ երեխան շատ ծանր ապրումներ է ունեցել և հոգեկան տրավմա տարել»,- ասում է Նաիրան:
Մեր զրուցակիցը նաև հավելում է, որ իր դուստրը առողջական խնդիրներ ունի, բացի այդ՝ երբևէ առանց իրեն չի մնացել, սա առաջին բաժանումն է, ու կարճ հեռախոսազրույցի ժամանակ հասկացել է, որ աղջիկը դա ծանր է տանում: Նաիրան ինքն էլ շատ ծանր է տանում այդ բաժանումը, լացում է, չգիտի՝ աղջիկը առանց իրեն սնվել է, թե ոչ, աղջիկը գերմաներեն չի խոսում և չի կարող հասկացնել, թե ինչ է ուզում: Հետո պարզվել է, որ երեխան 4 օր լացել է: Աղջկան վերադարձրել են հոգեպես ու ֆիզիկապես շատ թույլ վիճակում ՝ նա այդ օրերին հիվանդացել է, մարմնի վրա անհասկանալի կապտուկներ կան: Եվ երեխային ետ վերադարձնելուց հետո նա շտապօգնություն է կանչել ու երեխային հիվանդանոց տեղափոխել, քանի որ աղջիկը չի կարողացել շարժվել ու խոսել: Հիվանդանոցում նա գտնվում է հոգեբանի հսկողության տակ:
