ՀՀԿ-ական պատգամավոր Արտակ Դավթյանը այսօր Երևանում հայտարարել է, որ հայ-թուրքական արձանագրություններով Թուրքիան խաբել է Հայաստանին: Դավթյանը հայտարարել է, որ Հայաստանը երկրորդ անգամ չի խաբվի:
Սա կարելի է գրեթե սենսացիոն հայտարարություն համարել: Սենսացիոն նախևառաջ այն պատճառով, որ փաստորեն Հայաստանը շարունակում է խաբվել՝ հայ-թուրքական արձանագրությունները պահեով իր խորհրդարանում: Հայաստանը չի վավերացրել այդ արձանագրությունները՝ հայտարարելով, թե գնդակը Թուրքիայի դաշտում է, սակայն այդ արձանագրություններից հետ չի կանչել նաև իր ստորագրությունը, և արձանագրությունները նույնիսկ Ազգային ժողովի օրակարգից հանված չեն, ԱԺ-ից հետ կանչված չեն:
Այսինքն՝ Հայաստանի իշխանությունները ոչ թե խաբվել են և հիմա այլևս չեն խաբվի, ինչպես ուզում է ասել ՀՀԿ-ական Արտակ Դավթյանը, այլ, ըստ էության, շարունակում են խաբվել և կշարունակեն այնքան ժամանակ, քանի դեռ արձանագրությունները կմնան խորհրդարանում, և դրանց տակ կմնա Հայաստանի ստորագրությունը:
Իսկ եթե Հայաստանի իշխանությունները չորս տարի առաջ խաբվելով, ըստ էության, մինչև հիմա շարունակվում են խաբվել, ապա հայտարարությունները, թե այլևսլ չեն խաբվի, ուղղակի մանկամսուրի տարիքի երեխաների համար են: Հակառակ դեպքում հարց է ծագում՝ եթե Թուրքիան արձանագրություններով խաբել է Հայաստանին, ինչո՞ւ են չորս տարի անց Հայաստանի իշխանություններն արձանագրությունները մասունքի նման պահում իրենց դարակներում և չեն հրաժարվում Հայաստանի համար անընդունելի բովանդակությամբ այդ թղթերից:
Եվ սա՝ այն ամենից հետո, ինչը Հայաստանի իշխանությունները մի քանի տարի առաջ ներկայացնում էին որպես Հայաստանի նախաձեռնողականություն և մեծ ձեռքբերում: Հայտարարում էին, որ Հայաստանն աշխարհի համար դարձել է առավել կանխատեսելի և վստահելի գործընկեր:
Իրականում պարզվում է, որ Հայաստանը ոչ կանխատեսելի է և ոչ էլ ծիծաղելի, Հայաստանին կարելի է խաբել ընդամենը մեկ գիշերվա մեջ: Իրականում Հայաստանի իշխանությունները ոչ թե խաբվելուց են դադարում, այլ պարզապես իրենք էլ Հայաստանում իրենց հասարակությանը, Հայաստանի քաղաքացիներին են խաբում:
Դրա վառ վկայությունը ընդամենը մի քանի օր առաջ Պուտինի՝ Հայաստան կատարած այցն ու դրա ընթացքում բացահայտված գազային աֆյորան էր: Այդ մի այցը բացահայտեց, թե ինչպիսի բազում դիրքերում և բազմաթիվ անգամներ են Հայաստանի իշխանությունները խաբել սեփական ժողովրդին: Նրանց խաբեության արդյունքում Հայաստանի ուսերին ավելացել է 300 միլիոն դոլար պարտք, որը Հայաստանը Ռուսաստանին վճարեց ազգային գույքի հերթական մասով՝ Հայաստանի գազային ողջ ենթակառուցվածքները ամբողջությամբ հանձնելով Ռուսաստանին: Իսկ սեփական ժողովրդին խաբում են միայն այն իշխանությունները, որոնք իրենք խաբված են զգում իրենց միջազգային հարաբերություններում: Ով խաբվում է դրսում, հետո խաբում է տանը. այդպես է ոչ միայն կենցաղում, այլ նաև մեծ քաղաքականության մեջ:
Այսինքն՝ սեփական ժողովրդին խաբում են կա՛մ դրսում խաբվող, կա՛մ էլ այդ ժողովրդի շահերին դավաճանող իշխանությունները: Եվ այսօր մնում է պարզել, թե Հայաստանի իշխանությունները հատկապես ո՞ր մեկն են: Թե՞ երկուսն էլ միասին:
