Ինչպես է անդրադարձել վերջին տարիներին Իրանի, Թուրքիայի և Ռուսաստանի վարած քաղաքականությունը այդ երկրներում գիտության տարբեր ոլորտների զարգացման վրա:
Ծայրահեղականությունից դեպի չափավորություն
Իրանի նախագահ Հասան Ռուհանին իշխանության եկավ «չափավորություն» կարգախոսով: Դա մոգական հասկացություն է: Ռուհանին մեղմացրեց նախկին նախագահ Ահմադինեջադի կոշտ, ագրեսիվ քաղաքականությունը և առաջնային համարեց չափավորությունը: Նա կարողացավ հասնել Իրանի դեմ պատժամիջոցների վերացմանը:
Այժմ Իրանին կվերադարձվեն «նավթային» 100 մլրդ և «գազային» 30 մլրդ դոլարը: Կարելի է պատկերացնել, թե ինչպես կաշխուժանա Իրանի տնտեսությունը:
Ինչպիսի՞ գիտություններ
Չորս տարվա ընթացքում Իրանը առաջ է անցել Թուրքիայից միջազգային գիտական պարբերականներում տպագրված հոդվածներով: Մաթեմատիկական, քիմիական և համակարգչային գիտությունների ոլորտներում Իրանը գերազանցում է Թուրքիային: Այդ ոլորտներում ուժեղ է նաև Ռուսաստանը:
Ինչ վերաբերում է բժշկությանը և հասարակական գիտություններին, ապա այստեղ Թուրքիան առաջատար է:
Գիտություն, ժողովրդավարություն և շուկա
Գիտության այնպիսի ոլորտներ, ինչպիսիք են ֆիզիկան, մաթեմատիկան, տիեզերագիտությունը և ճարտարագիտությունը՝ կարող են զարգանալ նաև տոտալիտար համակարգերում, սակայն հասարակական գիտությունները զարգացում են ապրում միայն ժողովրդավարական երկրներում:
ԽՍՀՄ-ում ավելի շատ էին ֆիզիկոսներն ու մաթեմատիկոսները, քան Եվրոպայում, սակայն չափազանց քիչ էին սոցիոլոգները: Չկար շուկա, որը արտադրություն կբերեր կուտակված ակադեմիական գիտելիքը, չկար ժողովրդավարություն, որը կստիպեր իշխանությանը կատարել ժողովրդի կամքը: Հենց այդ պատճառով էլ ԽՍՀՄ-ը փլուզվեց:
Եզրահանգում՝ ծայրահեղական գաղափարախոսությունը և քաղաքականացումը ավերում են գիտությունը: 21-րդ դարում գիտական մտածողությունը անհրաժեշտություն է, գիտության զարգացման համար լուրջ ներդրումներ են պետք: Գիտական հաստատությունները պետք բացառեն քաղաքականացումը, հովանավորչությունը և սանձարձակությունը. գիտության բնագավառում պետք է թագավորեն արժանապատվությունը, գիտական էթիկան և ազատությունը:
