«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության վարչության նախագահ Արայիկ Հարությունյանը։
-Հոսանքի սակագնի բարձրացումը նոր բողոքի ալիք է բարձրացրել: Արդյո՞ք ուշացած չէ պայքարը, հաշվի առնելով, որ սակագնի բարձրացման որոշումն արդեն կայացվել է:
-Իհարկե, ցանկալի կլիներ, եթե կազմակերպիչները մինչև թանկացման որոշումն ընդունելը նախաձեռնեին մեծ հանրահավաք և երթ, ինչը կարող էր լուրջ ճնշում գործադրել ՀՀ Հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի վրա: Այդուհանդերձ, կապված ակցիաները նախաձեռնողների վճռականությունից և կազմակերպվածությունից, կարող են որոշակի հաջողություններ գրանցվել նաև հիմա, երբ սկսվել է շուրջօրյա նստացույց Ազատության հրապարակում: Երիտասարդների նման ակտիվությունն, իրոք, ուրախացնում է, ցույց է տալիս, որ Հայաստանի Հանրապետությունն ավելի մեծ թվով քաղաքացիներ են հետևողական իրենց պայքարում: Բացի այդ, մենք նմանատիպ իրավիճակներ անցյալում էլ ենք ունեցել, ապագայում էլ ենք ունենալու, և այս ակցիաներով նաև անհրաժեշտ է ձևակերպել հանրային-քաղաքական մի այնպիսի օրակարգ, որը թույլ չի տա գների կամայական բարձրացում մենաշնորհային դիրք ունեցող կազմակերպությունների կողմից: Անհրաժեշտ է հստակ ձևակերպել այն մեխանիզմները, որոնք թույլ կտան փոխել այդ մենաշնորհների անարդյունավետ ղեկավարությանը, մտցնել արտաքին կառավարում, ընդհուպ` քննարկել դրանց ազգայնացման հնարավորությունը:
-Ինչպե՞ս եք գնահատում այս պահին հաջողության հասնելու շանսերը: Արդյո՞ք քաղաքացիական հանրությունը ինքնակազմակերպված է և պատրաստ է հետևողական գտնվել և պայքարի կեսից չնահանջել:
– Նախ ասեմ, որ դրական վերաբերմունք ունեմ այս նախաձեռնության կազմակերպիչների հանդեպ, և իրավիճակը փոխելու մեծ ցանկություն եմ տեսնում նրանց մեջ: Սակայն այս պահին չեմ կարող խոսել հաջողությունների հնարավորության մասին, կանխատեսումներ անել: Ամեն ինչ կապված կլինի նրանից, թե նախաձեռնության հեղինակներն ինչ են առաջարկելու Ազատության հրապարակում հավաքվածներին, երբ երկուշաբթի օրը ժամը 19:00-ին կլրանա հոսանքի սակագինն իջեցնելու Հրապարակի պահանջի վերջնաժամկետը:
Ինչ վերաբերում է հանրության ինքնակազմակերպվածությանը, ապա մեր քաղաքացին միշտ պատրաստ է եղել փոփոխությունների: Մենք դրան ականատես ենք լինում համապետական ամեն ընտրությունների կամ հանրային հնչեղության իրադարձությունների ժամանակ: Խնդիրը, կարծում եմ, հանրության մեջ չէ, այլ քաղաքական-քաղաքացիական էլիտաների, որոնք հազվադեպ է, երբ ճիշտ են օգտագործում հանրության կողմից ստացված վստահության քվեն` բառիս բուն և փոխաբերական իմաստով:
-Դուք ֆեյսբուքյան գրառում էիք կատարել՝ խորհուրդ տալով նախաձեռնության անդամներին չնախատել մարդկանց, որ փողոց դուրս չեն գալիս: Ինչպե՞ս է հնարավոր հասնել նրան, որ յուրաքանչյուրը զգա՝ փոփոխությունն իրենից է կախված:
-Կարծում եմ, որ գրառմանս մեջ անդրադարձել էի հնարավոր լուծումներին: Դրանում նշել էի, որ հաճախ ենք ականատեսը դառնում մի երևույթի, երբ հանրային-քաղաքական նշանակալի իրադարձություններից առաջ շարժումների կամ ուժերի ներկայացուցիչները սկսում են նախատել մյուսներին իրենց ցույցին չմասնակցելու, իրենց չաջակցելու, փողոց դուրս չգալու համար: Եվ իրոք, եթե նախաձեռնությունը բավականին ակտիվ է, կրեատիվ է, աշխույժ է, այն չի կարող հաջողություն չունենալ, հնարավոր չէ, որ մարդիկ չմիանան, ցույցերն ու երթերը, նստացույցերը մարդաշատ չլինեն: Բայց,եթե սրան հակառակ սկսում ես մարդկանց նախատել փողոց դուրս չգալու համար, անընդհատ խոսում ես այն մասին, որ «դու փողոցում գործ ես անում, իսկ մյուսները`ոչ», այդ ժամանակ բացասական կարծիքները տվյալ նախաձեռնության վերաբերյալ ավելանում են, իսկ դրա շուրջ մարդկանց թվի սակավությունը վկայում է, որ շարժումը կամ ուժը ինչ-որ բան այնպես չի անում, խնդիրը հստակ չի ձևակերպել, լուծումների առումով պարզություն և հրապարակայնություն չկա:
