Ի հակադրություն համընդհանուր ընդունված կարծիքի՝ առաջին մարդկային համայնքներում (որսորդ-հավաքողներ) տիրել է սեռերի հավասարություն, որն անհետացել է միայն գյուղատնտեսությանն անցնելու փուլում: Այս մասին ենթադրությունը հիմնված է ժամանակակից ժողովուրդների ուսումնասիրությունների վրա, հայտնում է Science ամսագիրը:
Որպես հասարակության մեջ տղամարդկանց և կանանց ազդեցության ցուցանիշ մարդաբան Մարկ Դիբլն ընտրել է այն որոշումները, թե ում հարազատները պետք է ապրեն որսորդ-հավաքողների այս կամ այն ճամբարում: Երբ գլխավոր դերը խաղում է սեռերից մեկը (սովորաբար տղամարդիկ), միասին հավաքվում են մոտ հարազատները, իսկ օտարներին փորձում են մոտ չթողնել: Եվ հակառակը՝ սեռերի հավասարության դեպքում քիչ ծանոթ մարդու հետ հայտնվելու հավանականությունը մեծանում է:
Հիմք ընդունելով այդ մոդելը՝ մարդաբանները երկու տարի հետևել են երկու ժողովուրդների՝ 191 պալանան-ակտա (Ֆիլիպիններ) և 103 պիգմեյներ-մբենջելե (Կենտրոնական Աֆրիկա) համայնքների կենսակերպին: Գիտնականների ենթադրությունը հաստատվել է՝ ոչ հարազատ անհատների թիվը որսորդ-հավաքողների շրջանում մոտ 4 անգամ մեծ է, քան հողագործների (16,7% 4,2%-ի դիմաց):
«Երբ տղամարդիկ ու կանայք որոշումներ են ընդունում հավասար հիմունքներով, նրանց մոտ չի ստացվում 4-5 եղբայրների ընտանիքներից կազմված խումբ: Սեռերի հավասարությունը նպաստում է ավելի լայն սոցիալական կապերին, ամուսնական զուգընկերների մեծ բազմազանությանը»,- նշում են գիտնականները:
Գիտնականների խոսքով՝ հենց սեռերի հավասարությունն է մարդուն օգնել առաջ գնալ այլ բարձրակարգ կաթնասունների համեմատ:
