«Հրապարակ»-ը գրում է, որ երեկ, ժամը 17:55-ին ՀԱԿ ներկայացուցիչները ԱԺ քարտուղարությունից ԱԺ արտահերթ նստաշրջան հրավիրելու ձևաթուղթ են վերցրել:
Ըստ ԱԺ կանոնակարգ-օրենքի՝ նրանք 24 ժամվա ընթացքում պետք է կարողանան 44 պատգամավորի ստորագրություն հավաքել, որպեսզի ԱԺ նախագահն արտահերթ նստաշրջան հրավիրի: Ինչպես ասված է ՀԱԿ տարածած հաղորդագրության մեջ, արտահերթ նստաշրջանը նախատեսվում է հրավիրել «2012թ. հունիսի 17-ին Երևանի «Հարսնաքար» ռեստորանային համալիրում պաշտպանության նախարարության մի խումբ սպաներին դաժան ծեծի ենթարկելու, նրանցից մեկին մահ պատճառելու հանգամանքների ուսումնասիրության նպատակով ԱԺ ժամանակավոր հանձնաժողով ձևավորելու ԱԺ որոշում ընդունելու մասին» օրակարգով:
Հնարավոր է, որ ԲՀԿ-ից ձևաթղթի տակ ստորագրի ոչ թե 27, այլ 20 պատգամավոր, և այդ դեպքում այս խմբակցության ներկայացուցիչները կարող են ասել, որ իրենք ավելի շատ ստորագրություն են ապահովել, քան մյուս երեքը միասին, բայց արտահերթ նստաշրջան այնուամենայնիվ չի հրավիրվի:
Ենթադրենք 44 ստորագրություն հավաքվեց, և արտահերթ նստաշրջանը հրավիրվեց: Այդ ի՞նչ հանգամանքներ են, որ ուզում են պարզել ՀԱԿ պատգամավորները: «Հարսնաքարի» դեպքում չպարզված հանգամանքներ կարծես թե չկան: Ինչո՞վ պետք է զբաղվի խորհրդարանական հանձնաժողովը, չլինի՞ թե պահանջելու է, որ ինքն զբաղվի գործի քննությամբ: Բայց ՀԱԿ-ում ուզում են ցույց տալ, որ իրենք հետևողական են այդ հանցագործության բացահայտման հարցում:
Սակայն եթե ՀԱԿ-ն ուզում է հետևողական լինել, ապա պետք է արտահերթ նստաշրջան հրավիրելու նախաձեռնությամբ հանդես գար մարտի 1-ի իրադարձությունների հետ կապված: Ավելի ճիշտ կլիներ, եթե հենց ԱԺ առաջին նիստի ժամանակ ՀԱԿ համակարգող և խմբակցության նախագահ Լևոն Զուրաբյանը հանդես գար «2008թ. մարտի 1-ին Երևանի Մաշտոցի և Լեոյի փողոցներում ՀՀ հարյուրավոր քաղաքացիների նկատմամբ բռնություններ գործադրելու, առնվազն 10 անձանց գնդակահարելու հանգամանքների ուսումնասիրության նպատակով ԱԺ ժամանակավոր հանձնաժողով ձևավորելու մասին» որոշման նախագծով:
Ի տարբերություն «Հարսնաքարի», որտեղ ամեն ինչ պարզ է, մարտի 1-ի դեպքերի հետ կապված խորհրդարանական հանձնաժողովն իսկապես հսկայական աշխատանք կունենար անելու: Նախ, ի տարբերություն «Հարսնաքարի», այստեղ նախաքննությունը մտել է փակուղի. մինչ այժմ պարզ չէ, թե ում հրամանով են գնդակահարվել նրանք, ովքեր են իրականացրել այդ հրամանը, և ոչ ոք պատասխան չի տվել 10 անձանց սպանության համար:
Ինչո՞ւ ՀԱԿ-ը հանդես չի գալիս նման նախաձեռնությամբ: Պատճառն առավել քան պարզ է. 2008թ. մարտի 1-ին ՀԱԿ ներկայիս «ընդդիմադիր» դաշնակիցներ ՀՅԴ-ն և ԲՀԿ-ն իշխանական կոալիցիայում էին: Մարտի 1-ի իրադարձությունները հետաքննելու, պատասխանատուներին բացահայտելու ցանկացած փորձ կարող է խաթարել համագործակցությունն այդ ուժերի հետ և «ԲՀԿ-ին մղել Սերժ Սարգսյանի գիրկը»:
Ինչպես տեսնում ենք, ամնեզիան` հիշողության կորուստը, շատ դաժան հիվանդություն է, բայց այն կարող է որոշակի դեպքերում նաև օգուտներ տալ: ՀԱԿ անդամները չափազանց քրիստոնյա են և պատրաստ են հանուն քաղաքական նպատակների և ամբիցիաների քրիստոնեաբար ներել բռնարարներին, հատկապես եթե դրա զոհերն իրենք չեն:
