Երևանի փոխոստիկանապետ Ռոբերտ Մելքոնյանը Facebook-ի իր էջում պատասխանել է «Սարդարապատ» շարժման անդամ Տիգրան Խզմալյանին:
Պատասխան նամակ Մեծն քյառթագենագետին:
Լիարժեք չկայացած, կիսաձախողված և նախընտրական գործընթացներում բացահայտված մտավորականների կենսակերպին ու արժեհամակարգին չեմ անդրադառնում, դա այլ թեմա է ու հիմա դրա ժամանակը չէ:
Խզմալյանը հունական փիլիսոփայության վերաբերյալ դատողություններ անելիս պետք է դասը լավ սովորեր և չօգտվեր վատ հուշարարների ծառայությունից: Ես գիտեմ Ձեզ ու Ձեր շրջապատը և ինչպես Դուք եք նշում, Ձեր մայլում քյանդրբազություն անելու ցանկություն չունեմ:
Հիշեցնեմ միայն, որ այնտեղ քյանդրբազագետներ և քյանդրբազի տակ պարողներ շատ կան: Աստված մի արասցե, դա իմ շրջապատը չէ, ես Ձեր նշած սատանի մայլի հակառակ կողմում եմ: Ձեր հանրամատչելի դասընթացը Հռոմի, Ներոնի, Սենեկայի մասին՝ պահեք Ձեզ: Ուղղակի իմացեք, որ «ստոիկյան կեցվածքը» թևավոր խոսք է, որովհետև ստոիկյան փիլիսոփայության դպրոցի ներկայացուցիչների իդեալը՝ անվրդովվ, անհաղորդ իմաստունն է: Ինչպիսի կեցվածք դրսևորում էր Ժ.Սեֆիլյանը Մաշտոցի պուրակի և «Հարսնաքարի» իրադարձությունների ժամանակ: Ձեզ հիշեցնեմ նաև ստոիկների էթիկայի, բարոյականությանը վերաբերող մտքերից մեկը, որը տիպիկ է Ձեզ և Ձեր ընկերների համար:
Յուրաքանչյուր բարոյական գործողություն, ըստ ստոիկների հանդիսանում է ոչ այլ ինչ, քան ինքնապահպանությունն ու ինքնահաստատումը և դրանով, ըստ նրանց ավելանում է ընդհանուր բարիքները:
Ես նշել եմ, նորից եմ նշում, Դուք և Ձեր համախոհները ինքնապահպանման ու ինքնահաստատման խնդիր ունեք և դա ներկայացնում եք այլոց շահերը պաշտպանելու միջոց… Սակայն մոռանում եք, որ մոմավառությունն էլ չի օգնի Ձեզ: Ոստիկանության բարոյախոսության և իմ գրառումների ձանձրալիության մասին չեմ խոսում, այդ թող գնահատեն «ՖԲ»-ի օգտատերերը, «Բլոգնյուզի», մյուս կայքերի բազմահազար ընթերցողները:
Ինչ վերաբերում է Ձեր տրամաչափի մտավորականի բարոյախոսականի ձանձրալիության մասին, դա փաստ է և կարող եք շատ հանգիստ ստուգել Ձեր արտահայտած մտքերի ընթերցումների վարկանիշային ցուցանիշներով: Ձեր վերջին գրառումը, քանի որ առընչվում էր իմ անվան հետ, մի փոքր բարձր վարկանիշ ունեցավ, իսկ եթե Ձեր նկարի կողքը լիներ իմ նկարը, ավելի շատ մարդ կընթերցեր: Ինչևէ, հիմա անցնենք մականվանը: Ես ընդհանրապես խորշում եմ մականուններից՝ թեկուզ դա լինի «Քյառթագենագետ»,«Բոլտ ու գայկա»,«Բրիգադիր» կամ «Կրուտիտ»…
Մի անգամ ասել եմ, նորից ասեմ և այլևս չեմ անդրադառնա: Ինձ մականունով դիմում են նրանք,ովքեր իրենց Գիքորի նման խեղճ են զգում, իսկ լիարժեք և կիրթ մարդիք դիմում են ազգանունով:
Հ.Գ. Ձեզ մոտ արդեն ընդգծված նկատվում է լուրջ, ծանր անլիարժեքության բարդույթ, մինչդեռ Դուք մեղադրում եք ուրիշներին: Եթե Դուք թատրոնն ու դրամատուրգիան էլ եք հասկանում այնպես ինչպես հին հունական փիլիսոփայությունը՝ Հռոմը, Ներոնին ու Սենեկային չհաշված, ապա ինձ համար ամեն ինչ պարզ է…
