Տարբեր փորձարկումների արդյունքում վերջապես հատատվում է այն տեսությունը, որ սիրով զբաղվելը թույլ է տալիս մեզ առավել արդյունավետորեն զարգանալ, քան առանց զուգընկերոջ բեղմնավորումը։
Daily Mail-ը գրում է, որ զուգընկերների տարբեր գեների միախառնումը թույլ է տալիս, որ վատ ԴՆԹ-ն ժամանակի ընթացքում անհետանա: Նույն բանը տեղի չի ունենում տարբեր կենդանիների, միջատների ու ճանճերի դեպքում, որոնք բազմանում են ինքնաբեղմնավորման միջոցով:
Էդինբուրգի համալսարանի հետազոտողների ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ ինքնաբեղմնավորվող կենդանիների մոտ գենետիկ հիվանդություններն ավելի երկար են շարունակվում:
Սրա պատճառն այն է, որ զուգընկերների սիրային հարաբերությունների միջոցով զարգացող տեսակները, ովքեր ունեն առողջ գեներ, շարունակում են զարգանալ և իրենց ԴՆԹ-ն փոխանցում են հաջորդ սերունդներին, իսկ առավել թույլ տեսակները մահանում են առանց զարգանալու և առանց հաջորդ սերունդներ ստեղծելու:
