Օրերս Երևանում հայտնաբերված խոշոր զինապահեստի գործի քննությունը փոխանցվել է Ազգային անվտանգության ծառայությանը: Ինչպես հայտնի է, Երևանում հայտնաբերվել էր անօրինական զենքի խոշոր պահեստ, որի տերն էլ, ինչպես պարզվեց, ՀՅԴ անդամ է: Ընդ որում, հատկանշական է այն, որ Դաշնակցության լիդերները ընդունեցին այդ փաստը, և նաև չփորձեցին, այսպես ասած, ներկայացնել իրավիճակը այնպես, թե զինապահեստի տերն ընդամենը դաշնակցական է, ինչպես որ, ասենք, կարող էր նաև դաշնակցական չլինել: Այսինքն՝ ՀՅԴ լիդերները չխուսափեցին նրա համար բարոյական պատասխանատվությունից, թեև առայժմ սպասում են նախաքննության ավարտին:
Դա կարող է մի կողմից խոսել ՀՅԴ լիդերների իսկապես գնահատելի արարքի մասին, երբ նրանք դժվարության մեջ չեն լքում իրենց կուսընկերոջը, մյուս կողմից էլ հուշել այն մասին, որ ՀՅԴ լիդերներից ոմանք կարող են այդ գործում ունենալ մտավախություններ, ինչն էլ նրանց ստիպում է աչալուրջ լինել և չլքել իրենց բացահայտված կուսակցին, միգուցե նաև այն պատճառով, որ լքված լինելու դեպքում նա կարող է անցանկալի տեղեկություններ հաղորդել ինչ-որ մարդկանց մասին:
Այդ ամենն, իհարկե, ենթադրություններ են, իսկ առայժմ փաստն այն է, որ ՀՅԴ լիդերները, ի պատիվ իրենց, չեն լքում և չեն փորձում ձեռքները լվանալ իրենց կուսակցից: Սա՝ ի միջի այլոց: Իսկ ամենահետաքրքիրը հենց այն փաստն է, որ գործը ոստիկանությունից փոխանցվում է ԱԱԾ-ին, ինչը նշանակում է, որ այն բոլորովին այլ՝ ավելի լայն ընդգրկում է ստանում: Կամ ունի ավելի լայն ընդգրկում, և իշխանությունը հենց դրա համար էլ գործը փոխանցում է ԱԱԾ-ին, կամ էլ իշխանությունը պարզապես պատրաստվում է Դաշնակցության հանդեպ «Դրո-2» գործ սկսել նախընտրական շրջանին ընդառաջ:
Ի դեպ, հետաքրքիր է հիշել, որ «Դրո-1» գործի ժամանակ Ազգային անվտանգության նախարարը Սերժ Սարգսյանն էր: Երկու դեպքում էլ՝ թե այն դեպքում, երբ գործն իսկապես ունի ավելի լայն սահման և պահանջում է ԱԱԾ հնարավորությունների կիրառում, թե այն դեպքում, երբ իշխանությունը պատրաստվում է այդպիսի սահման հաղորդել գործին, իրավիճակը, միևնույն է, բավական հետաքրքիր է: Այստեղ, իհարկե, հարց է առաջանում, թե ինչի համար է պետք այդ ամենն իշխանությանը: Դա նախընտրական շոուի մի մա՞սն է դառնալու, որի դերակատարությունը համաձայնել է ստանձնել նաև Դաշնակցությունը՝ խորհրդարանական 5 տոկոսի արգելքը հաղթահարելու պայմանով, թե՞ իշխանությանը իսկապես մտահոգում են ՀՅԴ-ական որոշ ծրագրեր, որոնք բավական լուրջ հանգրվանի են հասել և պահանջում են արդեն լայնամասշտաբ կանխարգելիչ միջոցառումներ:
Այս իմաստով հետաքրքիր էր, որ զինապահեստի հայտնաբերումը հաջորդեց ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ Հրանտ Մարգարյանի այն հայտարարությանը, թե ՀՅԴ-ն կամավորականներ է հավաքագրում արդար ընտրության համար անվախ ու անկաշառ պայքարելու նպատակով: Ի դեպ, պետք չէ բացառել նաև այն հանգամանքը, որ ՀՅԴ-ական զինապահեստի հայտնաբերման գործը ԱԱԾ-ին փոխանցելը նպատակ ունի ընդամենը նախընտրական փուլում ներքաղաքական գործընթացի մեջ որոշակիորեն ներգրավել ԱԱԾ-ին՝ գործընթացում իշխանության համար անցանկալի զարգացումները ժամանակին բացահայտելու և կանխարգելելու, ընդհանուր գործընթացը հնարավոր, այդ թվում և՝ ներիշխանական ճամբարից հնարավոր սադրանքներից զերծ պահելու համար:
Եվ գուցե այդ նպատակների համար ԱԱԾ ներգրավվածությանը կամ, այսպես ասած, ակտիվ մասնակցությանը, իհարկե՝ դե ֆակտո, ոչ թե դե յուրե, «մի փոքր» լեգիտիմություն կհաղորդի հենց այն, որ ԱԱԾ-ն զբաղված է զինապահեստի խոշոր գործի քննությամբ:
Լուսանկարը` Գագիկ Շամշյանի
