Անցել է 7 տարի, բայց Ամիրյան փողոցի 26 ընտանիքները` պետական կարիքների համար իրացվող տարածքի բնակիչները, չեն ստացել ո՛չ պայմանագրերով նախատեսված առևտրային տարածքները, ո՛չ բնակարանները, ո՛չ բնակության վարձակալության գումարները, ո՛չ շինարարության ձգձգման տուգանքները, ո՛չ կրած վնասների փոխհատուցումը։
Այս մասին նրանք նշված է ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին ուղղված նամակում:
Ստորև ներկայացնենք բնակիչների նամակը.
«Մեծարգո պարոն նախագահ, մենք` լինելով պետական կարիքների համար իրացվող տարածքի բնակիչներ (համաձայն Հ.Հ. կառավարության թիվ 399-Ն 04.03.2004 թ. եւ 909-Ն 17.06.2004թ. որոշումների), 2005թ. գարնանը ստիպված էինք (այլ առաջարկ՝ առեւտրային տարածք, բնակարան, մեր առևտրային տարածքների շուկայական արժեքը, մեր բնակարանների շուկայական արժեքը, ինչը նախատեսված է Հ.Հ. օրենքներով և կառավարության որոշումներով, մեզ չի արվել) կնքել անշարժ գույքի իրացման եւ փոխհատուցման պայմանագրեր, համաձայն որի, 30 ամիս հետո պետք է մեր տների տեղում կառուցվող շենքից ստանայինք մեր առեւտրային տարածքները և բնակարանները։
Շենքի շինարարության վերջնաժամկետն էր 2008թ. հունվարը, սակայն 2008թ. միայն շենքի նախագիծն է հաստատվել (ներկայումս պետության այս և մյուս սխալները ու օրենքների խախտումները՝ Հ.Հ-ի լիազորված անձի և կառուցապատողի նույն անձը լինելը, ՀՀ-ի կողմից առևտրային տարածքների և բնակարանների հատակագծերի չտրամադրելը և այլն, որպես օրենքի ու պարզապես առողջ դատողության ծանակում և զավեշտ փորձում են ներկայացնել որպես ֆորս մաժոր և պայմանագրի թերություն)։
2009 թ. Հ.Հ. կառավարությունը 3 մլն դոլար տրամադրեց շինարարությունը ավարտելու համար։
Ի՞նչ եղավ այդ գումարը, հանելուկ է, փաստն այն է, որ շինարարությունը առ այսօր չի ավարտվել։
Իմիջայլոց, դատելով շինարարության ներկա տեմպից, մոտակա 2 տարում չի էլ ավարտվի։ Մեզ մինչ այժմ չի հատկացվել Սեփականության վկայակաները, և մենք չենք կարող ոչ մի իրավական գործողություն կատարել կիսակառույց տարածքների նկատմամբ՝ վաճառք, նվիրատվություն, կտակ»:
Բնակիչները դիմել են բազմաթիվ պետական ատյաններ, սակայն ոչ մի օգուտ:
Հարց չլուծվելու դեպքում բնակիչները խոստանում են ընտանիքներով մեկընդմիշտ հեռանալ հայրենիքից և ապաստան հայցել արտերկրում
