Հայաստանի խորհրդարանում երեկ` հոկտեմբերի 25-ին, վավերացվեց Հավաքական անվտանգության մասին պայմանագրում և ՀԱՊԿ կանոնադրության մեջ փոփոխությունների մասին արձանագրությունները:
2010 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Մոսկվայում ստորագրված այս երկու արձանագրություններով փոփոխություններ են կատարվում 1992 թվականի մայիսի 15-ի Հավաքական անվտանգության մասին պայմանագրում և 2002 թվականի հոկտեմբերի 7-ի Հավաքական անվտանգության մասին պայմանագրի կազմակերպության կանոնադրությունում։
«Ժառանգություն» կուսակցության պատգամավոր Ստեփան Սաֆարյանի համոզմամբ՝ կատարված փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս կազմակերպության անդամ երկրներին մի կողմ քաշվել, եթե ՀԱՊԿ մեկ այլ անդամ երկիր ագրեսիայի ենթարկվի։ «Այդ կառույցում դաշինքային հարաբերությունների գիտակցման և կոլեկտիվ պաշտպանության իրավունքի իրացման ճգնաժամ կա: Որովհետև ՀԱՊԿ-ի պայմանագրում կատարված լրացումներով ասվում է, որ կոլեկտիվ պաշտպանության իրավունքը գործում է, երբ ագրեսիայի կամ դրա սպառնալիքի ենթարկված դաշնակից երկիրը վայելում է մյուս բոլոր դաշնակիցների ամեն տեսակ աջակցությունը, այդ թվում` ռազմական, մինչդեռ կանոնադրության մեջ կատարվող լրացումներում ասվում է, որ կարող է սահմանափակ ձևաչափով որոշում ընդունվել, և այն երկրները, որոնք չեն ցանկանում պաշտպանել դաշնակցին, կարող են չքվեարկել և չկրել մյուսների կայացրած որոշման պատասխանատվությունը: Սա կոլեկտիվ անվտանգության մեջ անոմալ բան է: Սա հակասում է ոչ միայն կոլեկտիվ անվտանգության տեսությանը, այլ նաև հենց բուն ՀԱՊԿ-ի գաղափարին:
Հատկանշական է, որ ՆԱՏՕ-ի հիմնարար փաստաթուղթն էլ վկայում է, որ անդամ երկրների նկատմամբ իրականացված ագրեսիան ընկալվում է որպես բոլորի նկատմամբ իրականացված ագրեսիա: Մինչդեռ կոլեկտիվ պաշտպանության իրավունքի իրացման մեխանիզմը ՀԱՊԿ-ի կանոնադրության մեջ ամենևին համահունչ չէ այդ ոգուն»,- նկատեց ընդդիմադիր պատգամավորը:
Պատգամավորի խոսքով՝ եթե վիճակն այսպիսին է, ինքը չի կարող ընդունել այս արձանագրությունների մասին ասվող «բաժակաճառերը»: «Իրավիճակը մոլորության մեջ է գցում նաև հասարակությանը, թե ՀԱՊԿ-ը Հայաստանի անվտանգության ապահովման ռեալ մեխանիզմ է: Եվ պատահական չէ, որ այդ երկու արձանագրությունների կապակցությամբ վերաբերմունքս ես շատ լակոնիկ ձևակերպեցի` կոլեկտիվը կոլեկտիվ չէ, պաշտպանությունն էլ իսկի պաշտպանություն չէ»,- ամփոփեց Ստեփան Սաֆարյանը:
