Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը նոր գրառում է արել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև այսպես կոչված Խաղաղության պայմանագրի առնչությամբ՝ դիմելով Իլհամ Ալիևին և առաջարկելով խորհրդակցություններ սկսել պայմանագրի ստորագրման շուրջ: Նախօրեին Նիկոլ Փաշինյանն այդօրինակ գրառում էր արել՝ նշելով միայն, որ ինքը պատրաստ է ստորագրել: Այսօր արդեն նա կոնկրետ առաջարկով դիմում է Ալիևին՝ սկսել խորհրդակցություններ ստորագրման շուրջ:
Մինչդեռ նախօրեին Իլհամ Ալիևն Արցախի օկուպացված Մատաղիսում, ելույթ ունենալով այսպես կոչված «վերաբնակների» առաջ, արել է հերթական ագրեսիվ հայտարարությունները՝ որևէ խոսք չասելով խաղաղության պայմանագրի համաձայնեցվածության մասին: Նույն օրը նրա արտգործնախարար Բայրամովը կրկնել է նախապայմանները՝ Հայաստանի Սահմանադրության փոփոխություն և Մինսկի խմբի լուծարում:
Իսկ Ադրբեջանի ՊՆ-ն արդեն մի քանի օր է՝ տարածում է ապատեղեկատվությունների շարք, թե իբր հայկական զինուժը կրակում է ադրբեջանական դիրքերի ուղղությամբ: Նիկոլ Փաշինյանը նախօրեին նույնիսկ մի գրառում էլ արել էր այդ կապակցությամբ՝ հայտարարելով, որ հստակ ցուցում է տվել ՊՆ-ին՝ չկրակել սահմանին, քանի որ Հայաստանը պատրաստվում է խաղաղության, ոչ թե պատերազմի: Եվ ահա, Նիկոլ Փաշինյանն այսօր առավոտյան էլ գրառում է անում՝ պայմանագիրը ստորագրելու շուրջ խորհրդակցություններ սկսելու առաջարկով դիմելով Իլհամ Ալիևին: Վերը նկարագրված ֆոնին քանի՞ տոկոս հավանականություն կա, որ Իլհամ Ալիևը կարող է ընդունել այդ առաջարկը:
Տրամաբանությունը հուշում է, որ հավանականությունը մոտ է զրոյին: Համենայն դեպս, եթե դատենք այն պատկերով, որ տեսնում ենք: Եթե, այդուհանդերձ, Ալիևն ընդունի առաջարկը, այն դեպքում, երբ, օրինակ, Բաքուն մերժում է արձագանքել օրեր առաջ գրավոր կերպով Հայաստանի ԱԳՆ ներկայացրած նույն առաջարկին, ապա դա ևս մեկ անգամ կվկայի, որ հայ-ադրբեջանական գործընթացի իրական տրամաբանությունն ու բովանդակությունը քիչ կապ ունեն առերևույթ պատկերի հետ: Հետևաբար` կառաջանա հարց, թե ինչո՞ւ են կողմերը հանրությանը մատուցում մի պատկեր, բայց առաջնորդվում այլ տրամաբանությամբ:
Եթե, այդուհանդերձ, չկա այդպիսի խորհրդապահականություն, ապա հարց է առաջանում, թե Հայաստանի վարչապետն ինչո՞ւ է անում մի առաջարկ, երբ պարզ է, որ այն մերժվելու է և առավելագույնն արժանանալու է նախապայմանների հերթական հիշեցմանը: Հարցը, անշուշտ, այն չէ, որ Հայաստանը պետք է հրաժարվի խաղաղության ուղղությամբ աշխատանքից և, ըստ էության, ենթարկվի իրավիճակի ապակառուցողականության Ադրբեջանի թելադրած տրամաբանությանը: Բայց, համենայն դեպս, հարցեր են առաջանում ֆեյսբուքյան գրառումների շարքի տրամաբանության առնչությամբ, որտեղ տրամաբանական պատասխանը, թերևս, այն է, որ այդ գրառումները ուղղված են ներքին լսարանին:
