Իսրայելի արտաքին գործերի նախարարության քաղաքական տնօրեն Ալիզա Բին-Նունը սոցիալական X (նախկին Թվիթեր) ցանցում հետեւյալ բովանդակությամբ գրառում է կատարել.,,Ադրբեջանի նախագահի հատուկ հանձնարարություններով ներկայացուցիչ դեսպան Էլչին Ամիրբեկովի հետ բարեկամական հանդիպում ունեցանք: Քննարկումների ընթացքում շոշափվել են երկկողմ հիմնական եւ տարածաշրջանային հարցեր, ինչպես նաեւ հատուկ ուշադրություն է դարձվել Հարավային Կովկասում եւ Մերձավոր Արեւելքում ընթացիկ իրադարձություններին,,:
Ե՞րբ է նման «բարեկամական հանդիպում» կայացել՝ հայտնի չէ: Ադրբեջանի նախագահի եւ ԱԳՆ մամուլի ծառայությունն այդ մասին հաղորդագրություն չի տարածել, ոչ էլ Էլչին Ամիրբեկովն է գոնե սոցցանցային գրառմամբ տեղեկացրել: Եթե գնահատելու լինենք արարողակարգի տեսանկյունից, ապա Ադրբեջանի նախագահի հատուկ հանձնարարություններով ներկայացուցիչն Իսրայելում պետք է արժանանար առնվազն վարչապետ Նաթանյահուի արտաքին քաղաքական հարցերով խորհրդականի ընդունելությանը: Արտաքին գործերի նախարարության կայքում «քաղաքական տնօրենի» առանձին պաշտոն նշված չէ:
Ի՞նչ մակարդակի իսրայելա-ադրբեջանական քննարկումների մասին է խոսքը՝ դժվար է կողմնորոշվել: Համենայն դեպս, Իսրայելի ԱԳՆ ներկայացուցչի գրառման մեջ խոսք չկա Ադրբեջանի նախագահի անունից Իսրայելի վարչապետին որեւէ ուղերձ փոխանցելու մասին: Տպավորություն է, որ Իլհամ Ալիեւի հատուկ հանձնարարություններով ներկայացուցիչը հրեական պետություն է մեկնել Թուրքիայի կողմից Իսրայելի նկատմամբ առեւտրական «էմբարգո» սահմանելու կապակցությամբ ստեղծված իրավիճակի եւ Պաղեստինի պետության ճանաչման վերաբերյալ Ադրբեջանի ԱԳՆ վերջին հայտարարության շուրջ «պարզաբանումներ տալու» համար:
Անցյալ նոյեմբերից ի վեր Ադրբեջանը պարտաճանաչ մասնակցում է Պաղեստինի հարցով Իսլամական համագործակցության կազմակերպության նախարարական խորհրդաժողովներին եւ մշտապես սատարում իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտությունը «երկու պետություն, երկու ազգային տարածք» սկզբունքով կարգավորմանը: Ադրբեջանը ճանաչել է Պաղեստինը եւ նրա հետ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատել: Անցած տարիներին դա չի խանգարել, որ Ադրբեջանը եւ Իսրայելը սերտ համագործակցեն մի շարք, այդ թվում առաջին հերթին՝ ռազմական եւ տեխնոլոգիական ոլորտներում:
Այսօր իրավիճակ է փոխվել: Թուրքիան ոչ միայն առեւտրական «էմբարգո» է սահմանել, այլեւ մտադիր է միանալ Իսրայելի դեմ Հարավ-աֆրիկյան հանրապետության՝ Միջազգային քրեական դատարան ներկայացրած, հայցին: Անկարայի այդ կեցվածքը չի կարող չանդրադառնալ իսրայելա-ադրբեջանական հարաբերություններին: Իսրայելն այս փուլում կենտրոնացած է սեփական խնդիրների կարգավորման վրա եւ հազիվ թե Հարավային Կովկասի «ընթացիկ իրադարձությունների» հարցում կարող է առանձնակի դերակատարություն ունենալ:
Բաքուն, երեւում է, Իսրայելի հետ ապագա հարաբերությունների հարցում անցնում է «մնջախաղի թատրոնի» ռեժիմի. բացահայտ սատարել Թուրքիային՝ կնշանակի խաթարել հրեական պետության հետ բազմամյա համագործակցությունը, աջակցել վարչապետ Նաթանյահուին՝ ենթադրում է հակադրվել ոչ միայն Թուրքիային, այլեւ Իրանին եւ արաբական աշխարհի միանգամից մի քանի երկների: Իսրայելում բավական ներկայանալի շրջանակ կա, որ կազմավորվել է Բաքվից ներգաղթած մի քանի գործիչների շուրջ: Նրանք լուրջ կապեր ունեն Իլհամ Ալիեւի հետ: Հայտնի է նաեւ այս փուլում Նաթանյահուի ամենաեռանդուն քննադատներից «Մեր տուն Իսրայել» կուսակցության առաջնորդ Լիբերմանի եւ Իլհամ Ալիեւի անձնական մտերմությունը:
Արդյոք Նաթանյահուն, որ չափազանց բարդ վիճակում է հայտնվել, ունի՞ Իլհամ Ալիեւի աջակցության կարիքը: Բաքուն կարո՞ղ է Էրդողանի եւ Նաթանյահուի անձնական հակամարտության միջնորդություն ստանձնել: Հայտնի է, որ Իսրայելը «խելացի գյուղերի» ծրագիր է իրականացնում քառասունչորսօրյա պատերազմից հետո Ադրբեջանի վերահսկողությանն անցած՝ արաքսամերձ տարածքներում: Էլչին Ամերբեկովի իսրայելական ուղեւորության մասին հայտնի է դարձել Իրանի եւ Ադրբեջանի նախագահների հանդիպում նախապատրաստելու տեղեկատվությանը գրեթե զուգահեռ:
