Իտալական In Terris պարբերականը հստակ հարցադրում է արել Ադրբեջանի նախագահի հատուկ ներկայացուցիչ, դեսպան Էլչին Ամիրբեկովին՝ Լեռնային Ղարաբաղում քանի՞ հայ բնակիչ է ապրում, քանի՞սն է հեռացել, նրանց վերադարձի ի՞նչ հնարավորություն է տեսնում Բաքուն: Ամիրբեկովը Արցախում մնացած հայերի ակնհայտ կեղծ թվաքանակ է նշել՝ «հազարից պակաս» եւ ավելացրել, որ «նրանք դիմել են Ադրբեջանի քաղաքացիություն ստանալու եւ պարտավորվել, որ հրաժարվում են սեպարատիզմից»: Արցախում մնացած հայերի ընդհանուր քանակը երկու տասնյակից չի անցնում: Ընդ որում, ինչպես թելեգրամյան ալիքներից մեկն է գրում, Ստեփանակերտից հավաստի տեղեկություն է ստացվել, որ Ադրբեջանի ուժային կառույցները նրանցից մի քանիսին արդեն արտաքսել են, մյուսները գտնվում են ԿՄԽԿ աշխատակիցների հսկողության ներքո: Նրանք ծեր, հաշմանդամ մարդիկ են:
Ամիրբեկովը թույլ է տվել երկրորդ կեղծիքը: Նա իտալական լրատվամիջոցին ասել է, որ Արցախից «հեռացած» հայերի մեկ երրորդը» Ղարաբաղի հետ կապ չունի, այնտեղ բնակության է տեղափոխվել Հայաստանից»: Նա նաեւ ասել է, որ «հեռացածներին» չի կարելի համարել Ադրբեջանի քաղաքացի, քանի որ «նրանք արդեն Հայաստանի անձնագիր ունեն»: Ըստ Ամիրբեկովի՝ Ադրբեջանը ստեղծել է առցանց հարթակ, որտեղ բռնատեղահանված արցախցիները կարող են գրանցվել, եթե ունեն «Ադրբեջանի Ղարաբաղի տնտեսական շրջան վերադառնալու ցանկություն»: Բաքուն, ըստ նրա, խոստանում է «ապահովել նրանց անվտանգությունը, իրավունքները եւ տնեսական բարեկեցությունը»:
Ինչու՞ են նման հարցազրույցներ կազմակերպվում՝ հասկանալի է: Միջազգային հանրությունը Լեռնային Ղարաբաղի խնդիրը փակված չի ճանաչում: Եվրախորհրդարանի, ԵԽԽՎ-ի բանաձեւերը դրա վկայությունն են: Անցած օրերին ԵԱՀԿ-ում ԱՄՆ մշտական ներկայացուցչությունը պաշտոնական կայքում հրապարակել է Լեռնային Ղարաբաղում իրավիճակի մասին զեկույց, Վաշինգտոնից «Թուրան» գործակալության թղթակիցը հաղորդում է Կոնգրեսի արտաքին հարաբերությունների կոմիտեում փոխպետքարտուղար Օ՞Բրայենի մասնակցությամբ նախատեսված քննարկումների մասին, ԼՂ խնդրին անդրադարձել է G7-ի արտգործնախարարների հանդիպման արդյունքներով ընդունված հայտարարությունը:
Բաքուն փորձում է տեղեկատվա-քարոզչական հակակշիռ ստեղծել: Անցնող շաբաթվա ընթացքում Հայաստանի վարչապետը եւ արտաքին գործերի նախարարը համաեվրոպական հարթակներից հստակ գնահատականներ են հնչեցրել, դրանց անդրադարձել է եվրոպական մամուլը: Փորձագիտական մակարդակում նույնպես հայկական կողմը նախաձեռնողական քայլեր է ձեռնարկում: Էլչին Ամիրբեկովի՝ իտալական պաբերականին տված հարցազրույցը զուգահեռ քարոզչության դրսեւորումներից մեկն է: Խնդիրն ադրբեջանական կեղծ նարատիվներով The Guardian-ին ներկայացրել է Միացյալ թագավորությունում Ադրբեջանի դեսպանը:
Այս համապատկերից Երեւանում Արցախի դե-ֆակտո իշխանության ներկայացուցիչները Արցախ ԹՎ-ի յութուբյան հարթակ են ստեղծել, հարցազրույցներ են տալիս եւ Արցախի դեմ Ադրբեջանի ահաբեկչական պատերազմին, հարյուր հազարից ավելի մարկանց բռնատեղահանությանը իրավա-քաղաքական գնահատականի չեն արժանացնում՝ խնդիրն իջեցնելով սոցիալ-կենցաղային մակարդակի: Արցախի իշխանությունները չեն արձագանքում «Միասնական հայրենիք» կուսակցության նախաձեռնությանը, խորհրդարանի նիստ գումարելու եւ Բաքվի հետ բանակցություններում լիազոր ներկայացուցիչներ ընտրելու օրախնդիր եւ հրամայական դարձած հարցին լուծում չի տրվում:
Փոխարենը սոցիալական ցանցերում տարածվում են անհեթեթության հասնող պահանջներով գրառումներ, որոնց միակ հասցեատերը Հայաստանի կառավարությունն է: Ստեփանակերտը զլանում է Ադրբեջանի կեղծ նարատիվները հերքող փաստական հիմք ձեւավորել գոնե տեղեկատվա-քարոզչական հարթակներում: Սա չիմացությու՞ն է, պրոֆեսիոնալ անկարողությու՞ն, թե դիտավորությու՞ն…
