Արցախի պետնախարար Գուրգեն Ներսիսյանը Երևան-Ստեփանակերտ հեռուստակամուրջի ընթացքում պատասխանելով լրագրողների հարցերին ասել է, որ Ստեփանակերտը այդքան էլ գոհ չէ Արցախի խնդիրների միջազգային բարձրաձայնման հարցում Սփյուռքի ջանքից: Բնական է, որ Արցախը գոհ չէ Արցախն այսօր պաշարման այնպիսի ծանր ռեժիմում է, որ «իրավունք» ունի գոհ չլինելու որևէ ջանքից, լինի հայաստանյան, սփյուռքյան, թե միջազգային հանրության: Միևնույն ժամանակ սակայն, այստեղ խնդիրը թերևս միայն Արցախի վերաբերմունքի «պաշարված ելակետը» չէ, այլ թերևս նաև իրապես գոյություն ունեցող պատկերը, որը հազիվ թե համարժեք լինի այն ներուժին, որ առկա է Սփյուռքում:
Մյուս կողմից սակայն, պետք է արձանագրել, որ Սփյուռքի ջանք ասվածը խիստ հարաբերական է, ինչպես որ հարաբերական է Սփյուռքի ներուժ ասվածը: Թե ջանքը, թե ներուժը առարկայանում են ոչ թե թվաքանակով կամ այլ վիճակագրությամբ, այլ ինստիտուտներով: Հայկական սփյուռքն այսօր ինստիտուցիոնալ խճանկար է, խճապատկեր: Կան տասնյակ և հարյուրավոր մեծ ու փոքր, ավանդական և նոր կառույցներ, միավորումներ, նախաձեռնություններ: Մի կողմից թվում է, թե՝ որքան շատ, այնքան լավ, ամեն մեկը կանի մի փոքր գործ և հանրագումարում կստացվի մեծ էֆեկտ:
Գործնականում սակայն, խնդիրները շատ են, սակայն այսպես ասած ներսփյուռքյան ինստիտուցիոնալ հարաբերությունների բարդությունից, մինչև այդ ինստիտուցիոնալ միավորների համարժեքությունը ներկայիս աշխարհաքաղաքական և նույնիսկ աշխարհատնտեսական իրողություններին, ու նաև այն իրողություններին, որ խորքային առումով առկա են սփյուռքի առանձին վերցրած համայնքներից յուրաքանչյուրի երկրում: Սրան էլ գումարվում է այն քաղաքական ազդեցությունը, որ սփյուռքի ներքին հարաբերությունների վրա թողնում է Հայաստանի ներքաղաքական կյանք ասվածը: Դա բերում է նրան, որ անշուշտ կան առանձին ջանքեր, շատ կան, բայց չկա դրանց ծանրակշիռ և հաստատուն էֆեկտ, որը թույլ կտար Արցախի պաշարման հարցը նկատելիորեն վեր բարձրացնել միջազգային օրակարգում: Ինչպես արտահայտել եմ բազմիցս, Սփյուռքը միավոր է, որի կարողությունը, ներուժը՝ ինչպես պետք չէ գերագնահատել, այնպես էլ պետք չէ թերագնահատել: Հարկավոր է պարզապես հետևողականորեն աշխատել այդ ներուժը համաշխարհային իրողությունների հանդեպ ինստիտուցիոնալ և բովանդակային մակարդակի բերելու և պահելու ուղղությամբ, էապես բարձրացնելով վեր Հայաստանի ներքաղաքական իրողությունների մակարդակից:
