«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Արցախի Հեղափոխական կուսակցության նախագահ Արթուր Օսիպյանը։
-Պարոն Օսիպյան, Արցախի պետնախարարը հայտարարել է, որ այսուհետ ռուս խաղաղապահների միջոցով Արցախից Հայաստան հնարավոր կլինի մեկնել միայն խիստ անհրաժեշտության դեպքում։ Արդյոք սա նշանակում է, որ Արցախում ևս խաղաղապահների նկատմամբ կա անվստահություն։
–Արցախում վաղուց կա այդ տեսակետը, բայց այլ հարց է, որ արցախցիներին ուրիշ տարբերակ էլ չեն թողնում։ Ու՞մ հետ աշխատենք։ Վաղուց երևում է, որ ռուս խաղաղապահներն այստեղ հերիք չէ իրենց պարտականությունները չեն կատարում, մի հատ էլ՝ առիթից օգտվում են, մեր ժողովրդին թալանում։ Բայց ի՞նչ արած, ի՞նչ անենք։
-Արցախի ԱԳՆ-ն դիմում է ՄԱԿ ԱԽ-ին՝ նշելով, որ այդ կառույցի կողմից անհետաձգելի ու վճռական միջոցների ձեռնարկումը բացարձակ անհրաժեշտություն է Ադրբեջանի շարունակվող հանցագործությունների կանխման համար։ Կարծում եք ռեա՞լ է ՄԱԿ-ից որևէ բան ակնկալելը։
-ՄԱԿ-ում էլ Ռուսաստանն է նստած՝ իր վետոյի իրավունքով։ Իսկ Ռուսաստանը զբաղված է Ադրբեջանին իր ծառայությունները մատուցելով, քանի որ շահերը շատ են համընկնում։
-Իսկ ինչո՞ւ չկա հստակ պահանջ Ռուսաստանից։
–Ես մի քանի անգամ ասել եմ, հիմա էլ կրկնեմ՝ Արցախի վերնախավն իր կյանքը փրկելու համար Ռուսաստանի դեմ քայլ չի անելու, մոռացեք այդ մասին։
-Այսինքն՝ իրենց կյանքն էլ կախված է Ռուսաստանից։
-Այո։Ես չեմ արդարացնում այդպիսի պահելաձևը, իրականում երկիրը հանձնելու վատարիմ քայլեր են անում, բայց պատճառը դա է։
-Իսկ ի՞նչ ելք եք տեսնում այն իրավիճակում, երբ փաստորեն խաղաղապահները նույնիսկ մարդ չեն կարողանում անվտանգ տեղափոխել։
-Իրավիճակից դուրս գալու միջոցն այն է, Հայաստանը հայտարարի, որ ռուս խաղաղապահներն ի վիճակի չեն իրենց լիազորությունները կատարել։ Եվ Հայաստանը պետք է դիմի ՄԱԿ, ոչ թե Նիկոլի ասածով՝ Ռուսաստանն ինքը։ Ռուսաստանն ի՞նչ ասի՝ չե՞ մ կարողանում իմ պարտականություններն իրականացնել։ Դա ուղղակի անիմաստ բան է։
