ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության՝ ««Գիտական և գիտատեխնիկական գործունության մասին» օրենքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» օրենքի լրամշակված նախագծի նպատակը բարձրագույն կրթության և գիտության բնագավառների մեկ միասնական քաղաքականության իրականացումն է, այդ բնագավառները կարգավորող իրավական դաշտի կատարելագործումն ու բնագավառների պետական ֆինանսավորման արդյունավետության բարձրացումը:
Առաջարկվող փոփոխություններով նախատեսվում է պետական կառավարման համակարգում ունենալ նոր մարմին` Բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտե, որը գործելու է ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության ենթակայությամբ և իրականացնելու է բարձրագույն կրթության և գիտության ոլորտի միասնական քաղաքականությունը:
Մարմնի գործունեության ոլորտին են վերապահվելու ՀՀ ԿԳՄՍՆ ենթակայության Գիտության կոմիտեի և Բարձրագույն որակավորման կոմիտեի, ինչպես նաև Բարձրագույն և հետբուհական մասնագիտական կրթության վարչության գործառույթները` ապահովելով երկու ոլորտների համագործակցությանը և ինտեգրմանն ուղղված պետական քաղաքականության իրականացումը:
Կրթության փորձագետ Սերոբ Խաչատրյանը «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում անդրադառնալով կոմիտեի ստեղծմանը, նշեց, որ կառուցվածքային փոփոխություններին շատ չի հավատում, որովհետև այս տարիների ընթացքում ամեն տարի կառուցվածքային փոփոխություններ են արվել. «Բաժանել ենք, միացրել ենք, առանձնացրել ենք, ու ամեն անգամ ասվում է՝ սա է ճիշտը, բայց մի երեք տարի հետո հակառակն է արվում: Ես վստահ եմ, որ մի քանի տարի հետո այս նախարարությունները նորից կբաժանեն ու կհամոզվեն, որ ճիշտը բաժանելն է: Այսպիսի տարբերակ մենք 1990-ականներին արդեն ունեցել ենք: Եթե հիշում եք՝ 1990-ականներին կար լուսավորության նախարարության և Բարձրագույն կրթության և գիտության պետական կոմիտե: Ուղղակի այն ժամանակ Բարձրագույն կրթության և գիտության պետական կոմիտեն ուղիղ հաշվետու էր վարչապետին, հիմա տարբերությունն այն է, որ հաշվետու է դառնում կրթության նախարարին: Դա է փոփոխությունը: Այն ժամանակ ասում էին՝ եկեք լուսավորությունը առանձնացնենք, որ նախարարությունը կենտրոնանա դպրոցների վրա, բարձրագույնը թող առանձին լինի, որովհետև մնում է ստվերում: Մոտավորապես նույն փաստարկներն էին բերվում: Ես չեմ կարծում, որ եթե վաղը այդ կոմիտեն ձևավորվի, ուսանողներն սկսելու են ավելի լավ սովորել, դասախոսներն ավելի լավ դասավանդել, գիտնականներն էլ ավելի լավ հետազոտել: Սա փոփոխությունների ինչ-որ պատրանք է, ինչ-որ բան անելու կամ շարժ ցույց տալու բան»,-ասաց նա:
Սերոբ Խաչատրյանի խոսքով՝ եթե ուզում ենք իրական փոփոխություններ լինի, պետք է ունենանք լավ աշխատակազմեր, մոտիվացված աշխատողներ, լավ մասնագետներ, որոնք բարձր կվճարվեն, որոնք կկարողանան մարդկանց հետ աշխատել. «Օրինակ՝ այս պահին բավական թույլ է մարդկանց հետ աշխատանքը: Ավելի շատ ինչ-որ հայեցակարգեր են գրվում, քան մարդկանց հետ աշխատանք է տարվում: Դրա համար ինձ համար մեկ է՝ դրանք միասին կլինեն, թե առանձին: Կարևոր է, որ լինեն լավ ղեկավարներ, ունենան ճկուն մտածողություն, պատասխանատվություն ունենան: Հայաստանում ոչ մի ոլորտում պատասխանատվություն չկա, իսկ այդ դեպքում ամեն մարդ մտածում է իր անձնական հարցերի մասին: Եթե լինի պատասխանատվություն, պաշտոնյաները հանրային շահերի մասին կմտածեն»,-ընդգծեց փորձագետը:
Սերոբ Խաչատրյանը նաև հիշեցրեց, որ մոտ 6-7 տարի առաջ Հայաստանում հետազոտություններ են անցկացվել բարձրագույն կրթության հետ կապված, և այնտեղ նշված է, որ համալսարանները շատ են, համակարգն ուռճացված է, դրա համար պետք է ռացիոնալիզացիա անել, այսինքն կառույցների թիվը փոքրացնել, ղեկավարների թիվը կրճատել. «Հիմա մենք ունենք բարձրագույն կրթության վարչության պետ, ԲՈԿ-ի նախագահ, Գիտության պետական կոմիտեի նախագահ: Այս փոփոխությունից հետո կունենանք մեկ ղեկավար ու կասեն՝ տեսեք, խնայողություն ենք արել, օպտիմալացրել ենք: Բայց դա հարց չի լուծի:
Օրինակ, ես կարծում եմ, որ Հայաստանին պետք էր շատ ուժեղ ու անկախ ԲՈԿ, որ կարողանա հակակշիռ լինել: ԲՈԿ-ը պետք է կարողանա անաչառությունը պահել, այսինքն գնահատական տա՝ իրոք այդ գիտական աշխատանքն արժանի՞ է կոչմանը, թե ոչ: Իսկ հիմա դա մի կառույցի մեջ է մտնում, որտեղ այդ հակակշռի գաղափարը կորում է, նաև ինքնավարությունն է կորում: Դրա համար ասել, որ այս ձևով ավելի լավ կլինի կամ վատ կլինի, ես չեմ կարող: Դա կախված է նրանից, թե ով կղեկավարի, ինչպես կղեկավարի, երկրի վիճակն ինչպիսին կլինի: Մենք անընդհատ կառուցվածք ենք փոխում, բայց փորձը ցույց է տալիս, որ կարևորը բովանդակությունն է, աշխատաոճն է, կառավարման արդյունավետությունն է, լավ կադրեր բերելն է»,-ընդգծեց Սերոբ Խաչատրյանը:
