Ռուսաստանը նկատելիորեն ուժգնացնում է Ուկրաինայի դեմ ռազմական գործողությունների հարվածային ուժն ու ծավալը: Դա տեղի է ունենում Բելառուսում ռուս-ուկրաինական բանակցությունից հետո, որի արդյունքի մասին տեղեկություն չկա, բացի այն, որ ձևավորվել է երկրորդ հանդիպման համար որոշակի ընդհանուր հիմք: Երկրորդ հանդիպումը նախատեսված է լեհ-բելառուսական սահմանին, թեև պայմանավորվածությունը դեռևս նախնական է: Այդ ընթացքում արևմտյան պետություններն ու միջազգային կառույցները շարունակում են ուժգնացնել ՌԴ դեմ պատժամիջոցները, իսկ Ուկրաինան ըստ էության ուժգնացնում է քաղաքական ճնշումը Արևմուտքի վրա:
Նախագահ Զելենսկին պաշտոնապես դիմել է Եվրամիությանը՝ Ուկրաինայի անհապաղ անդամակցության համար: Եվրամիությունից սակայն նախնական արձագանքները հուսադրող չեն: Գերմանիայի արտգործնախարար Բելոկը նշել է, որ անդամակցությունը ամիսներ պահանջող գործընթաց է, այն արագ լինող չէ: Ուկրաինայի դիմումի ոչ հուսադրող հեռանկարի մասին խոսում են նաև արևմտյան փորձագետները: Չի բացառվում, որ դիմումը Զելենսկուն անհրաժեշտ է ցույց տալու համար, որ Եվրամիությունը պատրաստ չէ լուրջ քաղաքական աջակցություն տալ Կիևին, ինչը Ուկրաինայի նախագահը գուցե կփորձի իր հանրության առաջ օգտագործել ռուսների հետ բանակցությանը որոշակի համաձայնությունների գնալու փաստարկ: Սա իհարկե որպես վարկած, սակայն անկասկած է, որ Ուկրաինային անհապաղ անդամակցության մերժումն էապես կթուլացնի Եվրամիության քաղաքական դիրքերը: Ընդ որում հատկանշական է, որ այդ դիմումին զուգահեռ, նախօրեին Փարիզում տեղի ունեցավ Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնի, Գերմանիայի կանցլեր Շոլցի ու Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ֆոն Դեր Լյաենի հանդիպումը, որոնց Մակրոնը Ֆրանսիա էր հրավիրել ուկրաինական ճգնաժամն ու «եվրոպական սուվերենությունը» քննարկելու: Ուկրաինային անհապաղ ընդունելը խնդիր է, բայց մերժելը՝ նույնպես:
Զելենսկին իր դիմումով Եվրամիությանը դրել է բավականին բարդ կացության առաջ: Հավանաբար դա է նաև ստիպել Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնին խոսել Պուտինի հետ: Ակնառու է, որ ընթացող և թեժացող պատերազմին զուգահեռ ծավալվել է բանակցային բավականին բարդ մի մաքոք, որն իր հերթին թերևս ավելացնում է պատերազմի քաղաքական տողատակերն ու շերտերը:
