«Տալիս է իր գնահատականները, որոնց հետ ես համաձայն չեմ բնականաբար, բայց էդքան իմաստնություն կունենամ նախընտրական արշավի վերջին երեք օրերի մեջ պահպանել իրական ընդդիմադիր դաշտի գոնե չգրված համերաշխությունը ջենտլմենական և չծախսել այս օրերը ինչ-որ ներընդդիմադիր քաղաքական, քաղաքագիտական խոսակցությունների վրա»։ Այդ խոսքերի հեղինակը Հանրապետական կուսակցության փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանն է, որը խոսում է Ռոբերտ Քոչարյանի գնահատականների մասին:
Երկրորդ նախագահ Քոչարյանը նախընտրական քարոզարշավի երկրորդ կեսին ավելի ու ավելի հաճախ է թիրախավորում Սերժ Սարգսյանի նախագահության շրջանը, ինչի մասին լրագրողական հարցին էլ պատասխանում է ՀՀԿ փոխնախագահ Աշոտյանը, փաստորեն այդպիսով Ռոբերտ Քոչարյանին մեղադրելով ընդդիմադիր համերաշխությունը խախտելու, ոչ ջենտլմենական պահվածքի համար: Իհարկե այդ մեղադրանքը ուղիղ չէ, բայց, եթե ՀՀԿ փոխնախագահը ասում է, թե չի խախտի ջենտլմենությունն ու չի հայտնի Ռոբերտ Քոչարյանի հետ իր անհամաձայնությունը, ապա դա պարզորոշ նշանակում է, որ Քոչարյանն ինքը քարոզարշավի ընթացքում թիրախավորելով Սերժ Սարգսյանի նախագահության շրջանը՝ խախտում է այդ ընդդիմադիր համերաշխությունն ու ցուցաբերում «ոչ ջենտլմենական» պահվածք: Դրանից բացի, Արմեն Աշոտյանը հայտարարել է, որ ոչ մի ուժ միայնակ չի կարող հաղթել գործող իշխանությանը: Ըստ էության, նա կրկնում է դեռևս պատերազմից առաջ ծավալվող ներքաղաքական զարգացումներում հնչեցրած այն միտքը, որ առանց ՀՀԿ որևէ ընդդիմադիր միավորում չունի իշխանության դեմ պայքարի հաջողության հնարավորություն: Սա անշուշտ չի նշանակում, որ ՀՀԿ աջակցությունն անվերապահ հաջողության գրավական է:
ՀՀԿ փոխնախագահի գնահատականը ունի իհարկե շատ ավելի խորքային շերտերում ընկած հիմք կամ մոտիվ, որ թելադրված է նախկին կառավարող համակարգի բևեռների միջև փոխհարաբերության խնդիրներով: Արմեն Աշոտյանը պարզապես Ռոբերտ Քոչարյանին ակնարկում է, որ նրան չի հաջողվելու պատմության գիրկն ուղարկել ՀՀԿ-ն: Մի բան, որն անելու ուղղությամբ համակարգային աշխատանք Ռոբերտ Քոչարյանը սկսել էր դեռ նախագահի կարգավիճակում՝ 2006 թվականին, և որի նոր փորձը նա սկսում է արդեն այսպես ասած ընդդիմության առաջնորդի հավակնության ծիրում 2021 թվականին:
