«Առաջին լրատվական»-ի հարցերին պատասխանել է Հնդկաստանի հայ համայնքի ներկայացուցիչ Վաչե Թադևոսյանը:
–Պարոն Թադևոսյան, օրերս պաշտպանության նախարար Վաղարշակ Հարությունյանն ընդունել է ՀՀ-ում Հնդկաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան Կիշան Դան Դեվալին, քննարկել են Հայաստանի և Հնդկաստանի համագործակցության ներկա վիճակն ու առաջիկա ծրագրերը: Օրերս էլ ԲՏԱ նախարարն ու Հայաստանում Հնդկաստանի դեսպանն էին հանդիպել, քննարկել երկկողմ գործակցության տարբեր հարցեր: Պատերազմից հետո Հայաստան–Հնդկաստան հարաբերությունների ամրապնդման ուղղված որոշակի ակտիվությո՞ւն է նկատվում: Զարգացման ինչպիսի՞ հեռանկար եք տեսնում երկկողմ հարաբերություններում:
–Հայաստան-Հնդկաստան հարաբերությունների զարգացման շատ լավ հեռանկարներ եմ տեսնում այս փուլում, սակայն չեմ կարող չանդրադառնալ մեկ շատ կարևոր խնդրի, որին ականատես եղանք բոլորովին վերջերս: Շատ տգեղ բան տեղի ունեցավ, Գանդիի արձանն են բացում, սակայն այնպիսի մեկնաբանություններ եղան, չէ՞ որ ամենը թարգմանվում է, և այս վիրավորական հոդվածները փչացնում են ոչ միայն մեր անձնական հարաբերությունները, այլ բարձր մակարդակի դիվանագիտական հարաբերությունների մասին է խոսքը: Հնդիկները հայասեր, բարի, շատ լավ ժողովուրդ են: Եվ լավ կլինի, որ ամեն հարցում, ոչ միայն ռազմական համագործակցության, այլ մշակութային, բժշկություն, որտեղ ամեն ինչ զարգացած է, համագործակցել: Սա կնպաստի Հայաստանի զարգացմանը: Եվ հիմա սխալ հայտարարություններով որոշակի խնդիրներ են ստեղծում: Համացանցով և թերթի հրապարակումներով որքան հիմար մեկնաբանություն ասես տեսանք: Չէ՞ որ ամենը թարգմանվում է, Գանդիի մասին ինչ ասես չէին ասում: Ի դեպ, Գանդիի արձանի գումարը մեր նահանգապետն էր տվել, որի հետ շատ լավ ծանոթ էինք, լավ հարաբերությունների մեջ էինք: Սակայն հարցը, կրկնում եմ, ոչ թե անձնական հարաբերությունների, այլ մասշտաբայինության մասին է:
–Իսկ այս հանդիպումները պաշտոնական մակարդակում ի՞նչ կարող են տալ:
–Բացարձակ չեմ խորացել այդ բարձր մակարդակի հարաբերություններով, բայց կարող եմ ասել, որ մեր շրջապատում և մեր ծանոթության, բարեկամության մեջ շատ հոյակապ հարաբերություններ են, և հնդիկներն էլ շատ մեծ հարգանք են տածում մեր՝ հայերի նկատմամբ, և շատ վրդովվել էին Ադրբեջանի սանձազերծած պատերազմից, և հույս կա, որ հեռանկարում էլ ավելի լավ կլինեն այդ հարաբերությունները:
–Դուք ապրում եք Հնդկաստանում: Ըստ Ձեզ՝ ո՞ր ոլորտներում կարող են Հայաստանն ու Հնդկաստանն ինտենսիվ համագործակցել:
-Կարծում եմ՝ բոլոր ոլորտներում՝ սկսած բժշկությունից, մշակութային և այլն, և բոլոր հարցերում Հնդկաստանը որպես հարևան և բարեկամ երկիր ամեն հարցով մեզ կօգնի, մենք էլ իրենց կօգնենք ինչ-որ հարցերում և Հայաստանի հետ բարեկամական հարաբերությունները պետք է բարելավել և հասցնել բարձր մակադրակի: Միայն Ռուսաստան չէ, կա Եվրոպա, Հնդկաստան, Չինաստան կա, ԵՄ տարբեր երկրներ: Եվ մանավանդ Հնդկաստանը և Չինաստանը շատ օգտակար կլինեն, եթե Հայաստանը ճիշտ քաղաքականություն վարի թե՜ ռազմական, թե՜ արդյունաբերության, թե՜ մշակութսյին, թե բշկական ոլորտներում: Բարձրագույն տեխնոլոգիաների ոլորտի համագործակցության շատ մեծ հեռնակար կա: Կան նաև ընդհանուր շահեր, որ պետք է ճիշտ օգտագործել:
–Վերջին շրջանում երկու երկրների հարաբերությունների խորացման քայլերն արդյոք նկատելի՞ չեն:
-Գիտեք, բացի մամուլի հրապարակումներից, ես հանդիպումներից ավել նորություններ չեմ ստանում և ավելի շատ շփումները անձնական են:
