Monday, 24 01 2022
01:00
Իտալիայի խորհրդարանը սկսել է նախագահական ընտրությունների գործընթացը
Ինչ է անում կառավարությունը գնաճի սոցիալական հետևանքները վերացնելու համար. պարզաբանում է վարչապետը
Վահագն Ալեքսանյանի հայտարարությունը պետք չէ կոնտեքստից կտրել. նա տվել է քաղաքական գնահատական
00:42
Կիևում դեսպանատան աշխատակիցների ընտանիքները պետք է լքեն Ուկրաինան. ԱՄՆ պետդեպ
Գնում ենք ժողովրդավարության ուղիով. Փաշինյանը` իշխանության հասցեին հայհոյախառն քննադատությունների մասին
Մարտի 1-ի գործով ինձ մեղսագրված բոլոր մեղադրանքները անհիմն են․ Փաշինյանը՝ ՄԻԵԴ-ի որոշման մասին
00:30
Գերմանիայում անհայտ անձը կրակ է բացել համալսարանի լսարաններից մեկում
Ով է ասել` դավաճանությունը անարձագանք է մնալու. Փաշինյանը` դիվանագիտական ծառայության աշխատանքի մասին
Ծառուկյանի հայտարարությանը հետևած բանավեճը կարևոր շերտեր բացեց. Փաշինյան
00:15
Մեքսիկան աշխարհի ամենավտանգավոր երկիրն է մամուլի համար
Կորոնավիրուսի դեպքերը աճելու են. սահմանափակումները տնտեսվարողների համար է. Փաշինյան
Պոլսո Հայոց պատրիարքը ապաքինվել է կորոնավիրուսից
Փաշինյանը պատասխանում է` «այսքան ձախողումներից հետո չե՞ք պատրաստվում հրաժարական տալ» հարցին
Փաշինյանն անդրադարձավ Հիսուս Քրիստոսի արձանը կառուցելու նախաձեռնությանը
Պապիկյանն ու Ավինյանը չեն գնացել բուհերը ՔՊ-ականացնելու. Փաշինյան
Անվտանգության ապահովման ամբողջ բեռը չպետք է դնել բանակի վրա. Փաշինյան
23:30
Բայդենը եվրոպական երկրների ղեկավարների հետ կքննարկի Ուկրաինայի շուրջ ճգնաժամը
ՌԴ-ի հայ համայնքը կարող է օգնել հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացմանը և ոչ թե որոշ շրջանակներ պրոբլեմներ առաջացնեն
Սրճարանում Փաշինյանից և նրա ընտանիքից պահանջել են կորոնավիրուսի պատվաստումը հաստատող QR կոդը
ՀՀ կառավարությունը չի դիմել ուժային լուծման. դա ապացուցել ենք նոյեմբերի 9-ից հետո. Փաշինյան
Պարեկները հունվարի 17-ից 24-ը Երևանում հայտնաբերել են ճանապարհային երթևեկության կանոնների 1544 խախտում
Հուսով եմ` «եթե»-ներին չի հասնի բանը և իրավիճակը չի հասնի ռազմական բախման. Փաշինյան
Հրշեջները մարել են Էջմիածնում բռնկված հրդեհը
Հայաստանի դիրքորոշումը այն է, որ Ուկրաինայի հետ հարցերը լուծվեն դիվանագիտական ճանապարհով. Փաշինյան
Բանակցային գործընթացում երբեք ԼՂ ինքնավար մարզը չի դիտարկվել միայն հայկական տարածք. վարչապետ
Հռոդոսի քաղաքապետարանը և Աթենքի Օմոնիա հրապարակի շատրվանները լուսավորվել են հայկական եռագույնով
Արցախը կոմունիկացիաների բացումից շահելու է անվտանգություն. Փաշինյան
Փաշինյանը բացառեց ՀԱՊԿ ուժերի ներգրավումը ներքաղաքական գործընթացները ճնշելու հարցում
Փաշինյանը` գաղտնի փաստաթղթի և ՄԽ բանակցությունների մասին
ՀՀ զինված ուժերի համար տարածքներ նվաճելու խնդիր չենք դնելու. Նիկոլ Փաշինյան

Պատերազմը դադարեցնելու հնարավորություն կար դեռ առաջին օրերին

«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Հելսինկյան նախաձեռնություն-92 Լեռնային Ղարաբաղի կոմիտեի համակարգող, խաղաղության և մարդու իրավունքների միջազգային մրցանակների դափնեկիր Կարեն Օհանջանյանը։

– Պարոն Օհանջանյան, անցած 2020 թվականը ծանր տարի էր Արցախի համար։ Կորսվեց հայրենիքի տարածքի մեծ մասը։ Ինչո՞ւ, Ձեր կարծիքով, դա տեղի ունեցավ, արդյոք հնարավոր չէ՞ր խուսափել պատերազմից։

Եթե վերադառնանք պատերազմի հետևանքների մասին դիտարկումներին առ այն, որ մեծ հաշվով կորսվեց հայրենիքը  և, ընդհանրապես, հայկական երազանքը, ակամայից սկսում ենք վերլուծել նման պարտության պատճառները: Պատճառները բխում են 2018-ի հույսերի հեղափոխության մեր էյֆորիայից, որը իշխանության բերեց բացարձակ անգրագետ, ոչ պրոֆեսիոնալ և ոչ ազգային կառավարություն, մի կառավարություն, որը երբեք չի գիտակցել, թե ինչ է նշանակում պետություն, ինչ է նշանակում ազգ, և ինչ է նշանակում պատիվ և արժանապատվություն: Մենք  ազգի «մնացուկին» բերեցինք իշխանության և հիացանք միայն նրանով, որ վերջապես ազատվեցինք ավելի քան 20 տարի երկիրը ղեկավարած կոռումպացված իշխանություններից: Արդյունքում փողոցային խաժամուժը սկսեց իշխանությունից հեռացնել երկու հայկական պետությունների բոլոր իրական հեղինակություններին։ Հատկապես նախանձախնդրորեն այս անառակները սկսեցին ճնշել Արցախում պետական ​​շինարարության մեծ ռազմական ղեկավարներին և գեներալներին: Գեներալներ Լևոն Մնացականյանը, Արշավիր Ղարամյանը, Սամվել Կարապետյանը և նույնիսկ Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանը, ովքեր այնքան բան էին արել Արցախի համար, որքան ոչ ոք չէր կարող, անմիջապես խայտառակվեցին: Փոխանակ շարունակելու կառուցել իր զինված ուժերը և կառուցելու պետականություն, երկիրը նետվեց քաոսի անդունդը, հանուն մի բանի՝ բավարարել Հայաստանի ամենահազարավոր պատմության մեջ ամենաանարժեք առաջնորդի քմահաճույքները: Արդյունքում բանակը սկսեց փլուզվել, և Արցախի պետականությունը սկսեց ճաքեր տալ։ Կեղծիքներով ուղեղները  լվացած զանգվածը չնկատեց ամբողջ բացասականը և շարունակեց գոռալ «Նիկոլ»։ Ես նրանցից մեկն էի, ով աջակցում էր Արայիկ Հարությունյանի առաջադրմանը, քանի որ գիտեի նրա կառավարման լավ հմտությունները որակյալ տնտեսագիտության ոլորտում: Եվ հիմա շատ ցավում եմ, որ ճգնաժամային պայմաններում ես չտեսա նրա արժեքայնությունը որպես մենեջեր: Այնուամենայնիվ, պատերազմի սկզբում մենք արդեն ունեինք մասնատված  բանակ: Բայց պատերազմը դադարեցնելու հնարավորություն դեռ կար առաջին իսկ օրերին, ինչպես դա եղավ 2016-ին: Անհրաժեշտ էր հենց առաջին օրը զանգվածային հրետանային և հրթիռային հարձակում սկսել Գյանջայի և Ադրբեջանի այլ քաղաքների վրա և այնտեղ  խուճապ տարածել։ Դա չի արվել պատերազմից սկզբից  ավելի քան 10 օր, երբ Ադրբեջանը գործնականում ոչնչացրեց հայկական զորքերի հակաօդային պաշտպանության բոլոր համակարգերը և սկսեց հարձակումը արդեն իսկ Արցախի տարածքում: Ինձ համար միանգամայն ակնհայտ է, որ սա պայմանավորված պատերազմ էր Ռուսաստանի հովանու ներքո, և արդյունքը նախապես հայտնի էր: Հայ ժողովրդի երկու պետական ​​հանցագործներն ու դավաճանները միասին՝ Նիկոլ Փաշինյանը և Արայիկ Հարությունյանը, իրենց կառավարություններով հանդերձ գիտեին, որ իրենք պետք է պարտվեն, բայց նրանք խաղում էին ժամանակի հետ, որպեսզի Ադրբեջանը նվաճեր պայմանավորված դիրքերը և սպաներ ավելի քան 6 հազար գեղեցիկ հայ զինվորների, ազգի հերոսներին։ Հետադարձ հայացք գցելով՝ ես ավելի քան համոզված եմ, որ եթե Հայաստանի և Արցախի ղեկավարությունը առաջին իսկ ժամերին հարձակվեր Ադրբեջանի քաղաքների և ենթակառուցվածքների վրա՝ որպես պատասխան միջոց, այսօր մենք այս պատերազմում հաղթողներ կլինեինք: Ուստի Նիկոլ Փաշինյանին և Արայիկ Հարությունյանին պետք է դատի ամբողջ ժողովուրդը:

– Դուք ի՞նչ առաջնահերթություններ եք տեսնում 2021 թվականին, կառավարության ներսում, պետական համակարգում տեղի ունեցած փոփոխությունները արդյոք բավարա՞ր են իրավիճակի շտկման համար։

Այն, ինչ կատարվում է Արցախի կառավարության հետ, իրական ֆարս է: Արայիկ Հարությունյանը ամեն կերպ փորձում է մնալ իշխանության գլխին: Սա վերաբերում է նաև Նիկոլ Փաշինյանին: Կառավարության որոշ առանցքային պաշտոնյաներին մի դիրքից մյուսը տեղափոխելը խնդրի լուծում չէ: Խնդիրն այն է, որ Արցախը՝ որպես ինքնահռչակ պետական ​​կառույց, այն տեսքով, որով գոյություն ուներ պատերազմից առաջ, գոյություն չունի: Գոյություն ունի տարածքի մեկ հինգերորդ մասը, որը սահմանադրորեն կոչվել է Արցախի Հանրապետություն, և, հետևաբար, մենք պետք է ելնենք այս փաստից և հնարավոր ամեն ինչ անենք, որ այժմ ունենանք և զարգացնենք մեր ներուժը, որպեսզի հետագայում կարողանանք փոխել իրավիճակը այս տարածքների շուրջ, այն է՝ հետագայում հնարավորություն ունենանք վերադարձնել կորցրած դիրքերը։ Մենք իրավունք ունենք դա անելու՝ ելնելով այդ տարածքների պատմականորեն հայերին պատկանելությունից: Այն, ինչ տեղի է ունենում Արցախի և Հայաստանի կառավարությունների հետ, սարսափելի է։ Հստակ կարող եմ ասել, որ այս ապաշնորհ խմբակն ի վիճակի չէ լուծել մեր ժողովրդի առջև ծառացած որևէ խնդիր: Եվ մենք պարզապես պարտավոր ենք հնարավորինս շուտ վերազինել մեր զինված ուժերը ամենաժամանակակից  զենքով՝ միաժամանակ ներդաշնակեցնելով զինված ուժերը ինչպես պաշտպանական, այնպես էլ հարձակողական քաղաքականության համատեքստում: Մեր զինված ուժերի հարձակողական քաղաքականության մասին խոսելն այժմ կարող է ծիծաղելի թվալ, բայց դա պետք է լինի զինված ուժերի արդիականացման օրակարգի առաջին կետը, որը ներառում է մարդկային ռեսուրսների մոտեցումների փոփոխություն: Այս ամենը, ներառյալ տնտեսական զարգացման տեսլականը, պատերազմի արդյունքում առաջացած սոցիալական խնդիրների լուծումը, կրթությունը, գիտությունը պետք է լինեն Արցախի և Հայաստանի կառավարությունների օրակարգում: Բայց այս կառավարությունները ի վիճակի չեն հեղափոխություն և լուրջ վերափոխում կատարել հետպատերազմյան մտածողության մեջ՝ ինչպես իշխանությունների, այնպես էլ քաղաքացիների համար:

– Ի՞նչ ապագա է սպասվում Արցախին։ Փաստորեն Ռուսաստանը հասավ իր ուզածին՝ Արցախը դարձնելով իր վերահսկողության գոտի։

Երբ  1988 թվականին սկսվեց ղարաբաղյան շարժումը, նախկին ԽՍՀՄ զորքերը աննախադեպ թվաքանակով բերվեցին Արցախ և Հայաստան: Շարժումը շարունակեց գոյություն ունենալ և դիմակայել խորհրդային բանակի ագրեսիվ տրամադրությանը: Արդյունքում մենք շահեցինք, սովետական ​​զորքերը լքեցին մեր տարածքները… Այսօր շատերը կարծում են, որ ռուսները եկել են ու փրկել մեզ ու մեր պետականության մնացորդները: Կրկնեմ. այն, ինչ տեղի ունեցավ Արցախում 2020-ի սեպտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին, Ռուսաստանի  մտադրությունն  էր, և դա շատ էր հիշեցնում «Կոլցո» գործողությունը ղարաբաղյան շարժման ժամանակաշրջանում: Իսկ երեք երկրների ղեկավարների հայտարարությունը շատ նման է 1939-ի Մյունխենին: Այս ամենը կազմակերպել է Ռուսաստանը: Ինչ նպատակներ է հետապնդում՝  շատ պարզ է. սահմաններին ունենալ մեծ զինված կազմավորումներ  աշխարհի ապագա  ցնցումների համար (Իրան, Թուրքիա…): Ավելի խորը, թաքնված նպատակները շուտով տեսանելի կդառնան: Արցախն այս իրավիճակից ավելի ուժեղ դուրս կգա, ես ավելի քան համոզված եմ: Դուք պարզապես պետք է ողջամտորեն օգտագործեք օտարերկրյա պետության զորքերի ներկայությունը ձեր տարածքում, նույնիսկ եթե դրանք օկուպացիոն բնույթի են: Ամեն ինչ շատ նման է 1988-ի ղարաբաղյան շարժման իրավիճակին: Մենք դրանից հետո  ուրախացրինք աշխարհին, և կարծում եմ, որ հիմա ևս  մենք կգտնենք ուժ և հնարամտություն այս անգամ մարդկությանը զարմացնելու հայկական ոգու կայունությամբ:

– Ինչպիսի՞ն է մարդկանց տրամադրվածությունը, մարդիկ ուզո՞ւմ են մնալ և ապրել Արցախում, թե՞ հիասթափությունն ու արտագաղթի ցանկությունն ավելի մեծ է։

– Իրավիճակը ծայրաստիճան տագնապալի է: Մարդկանց դեմքին կարելի է կարդալ հուսահատություն և անելանելիություն: Եվ այս միջակ կառավարությունը, որը ունի տականք  Արայիկ Հարությունյան, ի վիճակի չէ լուծել իր տունը, սիրելիներին ու աշխատանքը կորցրած հասարակ մարդու առջև ծառացած խնդիրները: Նրանք, ովքեր թեկուզ չնչին հնարավորություն ունեն, լքում են երկիրը և մտադիր չեն վերադառնալ: Կառավարության պաշտոնյաները և պետական ​​բյուջեի պատասխանատուները, և նրանք, ովքեր հնարավորություն չունեն թողնել Արցախի մնացորդները, մնացին Արցախում: Շատ տխուր է։ Հուսով եմ՝ իրավիճակը կփոխվի: Եվ դա կարող է փոխվել միայն այն ժամանակ, երբ երկու պետական ​​հանցագործները վայր դնեն իրենց պաշտոնը և  այդպիսով հուսադրեն մեր ժողովրդին։

Բաժիններ
Ուղիղ
Լրահոս
Որոնում