Սիրելի ՖԲ-յան ընկերներ, հարազատներ, հայրենակիցներ:
Որոշեցի գրել, որովհետև չգրել և չեմ կարող և իրավունք չունեմ, հատկապես մեր ժողորդի ու պետության համար այսպիսի ճակատագրական պահին:
Այն ինչ տեղի է ունենում մեզանում արդեն ավելի քան երկու շաբաթ՝ պատերազմ է ոչ թե Արցախի համար, այլ՝ Հայոց պետականության, ողջ Հայության ապագայի համար… Պահը պատմական է, հսկայական վտանգ պարունակելու հետ մեկտեղ, փայլուն հնարավորություն է ստեղծում փակելու Հայաստանի Հանրապետության պատմության 30-ամյա առաջին այս փուլը և սկիզբ դնելու նոր որակի ու տիպի ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ կերտմանը, իրապես անկախ, ազգային ռազմավարությամբ ու գործելակերպով ՄԻԱՍՆԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ կառուցմանը:
Թեև դրա համար մենք այսօր չափազանց բարձր գին ենք վճարում, սակայն վստահ եմ, որ այս պատերազմը հեղաշրջում կիրականցնի նաև մեր մտայնության և հոգեբանության մեջ, գոնե սեփական պետականության նկատմամբ մեր վերաբերմունքում՝ Հայոց պետականությունը նորովի արժեվորելու և գնահատելու հարցում: Իհարկե, ամեն մի զոհված զինվոր չսպիացող վերք է մեր սրտերում, իսկ նրանց յուրաքանչյուրի սխրագործության հանդեպ մեր պարտքի ու պատասխանատվության անթոթափելի բեռը կրելու ենք ողջ գիտակից կյանքում: Սակայն չհաղթել մենք չենք կարող, ուղղակի իրավունք չունենք հանուն հենց նրանց հիշատակի ու մեր երեխաների ապագայի: Իսկ պատերազմները ՀԱՂԹՈՒՄ ԵՆ ոչ միայն զենքով, այլ նաև ոգեղեն ուժի հզորությամբ, տիեզերական ներքին ուժով ու կամքով, հավատով ու վճռականությամբ: ՀԱՂԹՈՒՄ ԵՆ բացառելով պարտության, պառակտման, բաժանման որևէ ՄԻՏՔ, ԽՈՍՔ ԵՎ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆ:
Ահա, այս ամենը գիտակցելով, խնդրում եմ կողմ դնել բոլոր կասկածներն ու վախերը, անձնական, հատվածական, քաղաքական և այլ շահերն ու հաշվարկները, նախասիրություններն ու կողմնորոշումները: ՀԱՄԱԽՄԲՎԵԼ ՈՒ ԲՌՈՒՆՑՔՎԵԼ ՄԵՐ ԲԱՆԱԿԻ ՇՈՒՐՋ, ԲՈԼՈՐ ՄԻՋՈՑՆԵՐՈՎ ՄՈՏԵՑՆԵԼ ՄԵՐ ՀԱՂԹԱԿԱՆ ՊԱՀԸ, ԼՑՎԵԼ ՀԱՄԲԵՐՈՒԹՅԱՄԲ ՈՒ ԱՆՍԱՍԱՆ ՀԱՎԱՏՈՎ ՄԵՐ ՀԱՂԹԱՆԱԿԻ ՀԱՆԴԵՊ:
Մեզ պարտադրած այս պատերազմում մենք արդեն իսկ ՀԱՂԹԵԼ ԵՆՔ, թեև մեզանից շատերը դեռ դա չեն գիտակցում, մենք ՀԱՂԹՈՒՄ ԵՆՔ ու անկասկած ՀԱՂԹԵԼՈՒ ԵՆՔ:
Մնացած բոլոր հարցերը կլուծենք ՀԱՂԹԱՆԱԿԻՑ հետո…
https://www.facebook.com/100005469466747/posts/1474950146030620/?extid=0&d=n
