Հուլիսի 12-13-ը հայ-ադրբեջանական սահմանի տավուշյան հատվածում լարվածությունը սրվեց, և այդ սադրանքին հաջորդեցին ռազմական գործողություններ: Այդ ամենը Հայաստանում բացահայտեց մի շարք թիկունքային խնդիրներ: Թեմայի շուրջ «Առաջին լրատվական»-ը զրուցել է «Արձագանք» պրոդյուսերական կենտրոնի հիմնադիր, երաժշիտ Եղիշե Պետրոսյանի հետ:
Կա չգրված օրենք, որ արատաքին թշնամու հնարավոր հարձակման վտանգի պարագայում ներքին ուժերը մոբիլիզացվում են, հանդես են գալիս միասնական ճակատով, համախմբվում են՝ մոռանալով իրենց քաղաքական տարաձայնություններն ու հակասությունները, քաղաքական նկրտումները և ամբիցիաները, ինչպես տեղի ունեցավ 2016թ. Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ: Մինչդեռ այսօր դա տեղի չի ունենում, ականատես ենք լինում, թե ինչպես որոշ ուժեր, անհատներ դրսևորում են ակնհայտ հակապետական կեցվածք:
Անդրադառնալով այս դիտարկմանը՝ Եղիշե Պետրոսյանը նշեց. «Հեղափոխությունից հետո ստեղծված «սև ու սպիտակի», տրամագծորեն իրար հակասող իրավիճակի արձագանքն ենք տեսնում այսօր… Ապրել և չգիտակցե՞լ, որ մենք ազգովի ունենք գերկարևոր խնդիր՝ դա մեր ինքնապահպանման խնդիրն է: Մենք պետք է գիտակցենք, որ ունենք այլանդակագույն երկու հարևան երկիր, որոնց ուշքն ու միտքը մեր ամեն ինչին՝ և՛ մշակույթին, և՛ պատմությանը, և՛ կահ-կարասիին տեր լինելն է: Նրանք ոչ մի բանի առաջ չեն ընկրկելու, անելու են ամենաայլանդակ քայլերը ամենաանսպասելի պահերին: Եվ այս վիճակում չգիտակցելը, որ միակ շանսը համատեղ ուժերով այդ մարտահրավերներին դիմագրավելն է, նաև հեռատես լինելը, ինձ շատ ցավ է պատճառում:
Ճիշտ է, մեծ վտանգի ժամանակ մեր մարդկային լավ որակները, համախմբվելու ունակությունը դրսևորվում են, բայց դա շատ քիչ է. մենք պետք է հեռատես լինենք, ուզենք թե չուզենք, պատերազմը չոքելու է մեր դուռը, ու մենք նոր փորձությունների առաջ ենք կանգնելու:
Իշխանությունները պարտավոր են կազմակերպված աշխատանք տանել վաղվա օրվա համար: Ապրիլյանից հետո մենք գոտիները ձգել էինք, և այս հարձակման ժամանակ լավ հակահարված հասցվեց հակառակորդին»:
Մանրամասն՝ տեսանյութում:
