Սերժ Սարգսյանը, նախօրեին ժամանելով խորհրդարան Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի հանգամանքները քննող հանձնաժողովի հարցերին պատասխանելու, հայտարարություն է տարածել, որ ինքը այդ որոշումը կայացրել է, քանի որ Ապրիլյան թեմայի շահարկումներին վերջ տալու և թեման փակելու ամենաշահագրգռված անձն է: Սերժ Սարգսյանն, անկասկած, բացարձակապես միամիտ չէ՝ մտածելու համար, թե նրա պատասխանները, հանձնաժողով գալը, հանգեցնելու են թեման փակելուն՝ ինչպիսին էլ լինեն հարցերի պատասխանները: Ավելին, այն, որ թեման ոչ միայն չի փակվելու, այլ ավելի է ծավալվելու, Սարգսյանն ինքն անուղղակի հաստատում է՝ հայտարարելով, որ արտակարգ դրությունից հետո հրավիրելու է ասուլիս և պատասխանելու է Ապրիլյանի մասին բոլոր հարցերին:
Սերժ Սարգսյանը, որ, թերևս, լավագույնն է տիրապետում թեմային, նույնպես լավագույնս գիտե, որ այդ թեման չի կարող փակվել այն պարզ պատճառով, որ չափազանց տարողունակ թեմա է: Ինչպես չի կարող փակվել մի ճամպրուկ, որը լցված է ավելի շատ իրերով, քան իր ծավալն է, իր արտաքին սահմանները կամ շրջանակը, այդպես էլ չի կարող փակվել Ապրիլյան պատերազմի թեման: Որովհետև այդ թեմայի տարողությունը չափազանց շատ է, շատ ավելին, քան առերևույթ սահմաններն ու շրջանակը: Հետևաբար, խնդիրը իրականում, խորքային առումով ոչ թե թեման փակելն է, այլ թեման շահարկումների, նենգափոխումների, մանիպուլյացիաների դաշտից, էժանագին միավորներ հավաքելու դաշտից քաղաքական լուրջ վերլուծությունների դաշտ բերելն է՝ հասկանալու համար, թե ինչ է կատարվել 2016 թվականի ապրիլին, ինչպես է կատարվել, ինչպես է հասունացել տեղի ունեցածը, ինչ մոտիվներով, ներքին, արտաքին, աշխարհաքաղաքական ինչ դերակատարությամբ և ինչպիսի հարաբերակցությամբ:
Փակել Ապրիլյան պատերազմի թեմա, նշանակում է փակել քաղաքականությունը ընդհանրապես: Որովհետև այն տարողությունը, որ ուներ Ապրիլյան քառօրյան, գործնականում իր մեջ պարունակում է Հայաստանի հետխորհրդային պատմության բազմաթիվ շերտեր, զարգացումներ, որոնք, ուղղակի թե անուղղակի, թելերով կամա, թե ակամա հյուսել են Ապրիլյան զարգացումները: Ըստ այդմ, խնդիրն այն է, թե արդյոք Հայաստանի հանրությանը կհաջողվի՞ նոր իրավիճակում, նոր Հայաստանում գալ թեմայի, այսպես ասած, քաղաքականացմանը, թեման ավելորդ նենգափոխումներից զերծ պահելուն: Բանն այն է, որ այդ նենգափոխումներում շահագրգռված են բնականաբար այն ուժերը, որոնք ունեն պատասխանատվություն Ապրիլյանի հարցում՝ լայն, հենց քաղաքական ամբողջ տարողության իմաստով: Եվ այդ ուժերը թե՛ Հայաստանում են, թե՛ Հայաստանից դուրս:
