Հուլիսի 23-ի լույս 24-ի գիշերը Պաշտպանության բանակի հարավային ուղղությամբ տեղակայված զորամասերից մեկի պահպանության տեղամասում, դեռևս չպարզված հանգամանքներում, մահացու հրազենային վիրավորում է ստացել ՊԲ 19-ամյա զինծառայող Վոլոդյա Գալոյանը: Հաղորդագրության համաձայն՝ դեպքի մանրամասները պարզելու համար կատարվում է քննություն:
Մի քանի օր առաջ հայկական զինված ուժերում արձանագրվել էր ինքնասպանության դեպք. դատելով տեղեկատվությունից՝ այսօրվա դեպքը նույնպես ոչ կանոնադրական հարաբերությունների հետևանք է։
Հստակ վիճակագրության չենք տիրապետում, սակայն ակնհայտ է, որ բանակում թշնամու գնդակից զոհերի թիվն անհամեմատ պակաս է այն մահերից, որոնք արձանագրվում են ոչ կանոնադրական հարաբերությունների հետևանքով։ Հեղափոխությունն այս տխուր վիճակագրությունն ու օրինաչափությունը չի փոխել՝ անկախ այն հանգամանքից, որ վարչապետն ու մյուս պաշտոնյաները պարբերաբար խոսում են զինված ուժերում կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցման, բանակում նոր հարաբերությունների ներդրման մասին։
Նախկինում քրեաօլիգարխիկ համակարգը բառի իսկական իմաստով ամայացնում էր բանակի թիկունքը, ինչն էլ պատճառ էր դառնում, որ պետական համակարգին բնորոշ հոռի երևույթները թափանցեն զինված ուժեր՝ բացասական ազդեցություն ունենալով դրանցում տիրող բարոյահոգեբանական վիճակի վրա։ Ապրիլյան պատերազմը մեր բանակը դիմավորեց բոլոր առումներով մաշված վիճակում, և եթե չլիներ զինվորների, սպաների անձնական սխրագործությունը, դժվար է կանխատսել, թե ինչպիսի ընթացք կստանար զինված բախումը։
Լավ գեներալները հաղթում են առանց պատերազմելու՝ օրեր առաջ չինական ասույթն է հիշեցրել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ռազմաուսումնական հաստատությունների շրջանավարտների դիպլոմների հանձնման հանդիսավոր արարողությանը: Փաշինյանն այդ համատեքստում նշել է, որ Հայաստանը պետք է ունենա այնպիսի զինված ուժեր, պետք է լինի այնպիսի պետություն, որի պոտենցիալ հակառակորդները լավ հասկանան, որ իմաստ չունի Հայաստանի դեմ կռվի դուրս գալ, որովհետև այդ կռիվը ավարտվելու է հակառակորդի պարտությամբ և հայկական զինուժի հաղթանակով:
Վարչապետը միանգամայն ճիշտ է ձևակերպել հայկական զինված ուժերի զարգացման, եթե կուզեք՝ խաղաղության հաստատման վերաբերյալ Հայաստանի տեսլականը։ Ամբողջ խնդիրն այն է, որ Փաշինյանի մատնանշած խնդիրը կմնա անհասանելի, քանի դեռ բանակում տեղի չեն ունեցել համակարգային բարեփոխումներ, որոնք ինստիտուցիոնալ մակարդակում արմատախիլ կանեն կոռուպցիան, ամենաթողությունը, որոնք, ի վերջո, հանգեցնում են մարդկային անդառնալի կորուստների, պատճառ են դառնում, որ հասարակության ներսում անվստահություն առաջանա բանակի հանդեպ։
«Ներքին թշնամին»՝ անպարտաճանաչ ու ոչ կոմպետենտ հրամանատարը, կոռուպցիան, շատ ավելի սարսափելի են ու մեծ ավերներ են գործում, քան հակառակորդը, որից եկող վտանգները շատ ավելի կանխատեսելի ու չեզոքացվող են։ Եթե մենք ուզում ենք ունենալ բանակ, որի հետ պոտենցիալ հակառակորդը նույնիսկ չի ուզենա պատերազմել, ապա առաջին հերթին պետք է կարողանանք ստեղծել այնպիսի միջավայր, որ հասարակությունն անվերապահ վստահություն ունենա զինված ուժերի նկատմամբ, իր որդիներին բանակ ուղարկի վստահությամբ ու ուրախությամբ։ Ոչ կանոնադրական հարաբերությունների հետևանքով արձանագրվող մահերն ամենևին էլ չեն նպաստում այդ վստահության ձևավորմանը. «ներքին թշնամին» ներսից շարունակում է խժռել բանակը։
