«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ԱԺՄ առաջնորդ, Հանրային խորհրդի նախագահ Վազգեն Մանուկյանը:
– Պարոն Մանուկյան, խնդրում եմ մեկնաբանել` ներքաղաքական իրավիճակն արդյո՞ք պայմանավորված է Հայաստանի արտաքին քաղաքական կուրսի` Մաքսային միությանը միանալու որոշմամբ:
– Իսկ ի՞նչ իրավիճակ է:
– Մարտի մեկի հանրահավաքում ՀԱԿ–ԲՀԿ հարաբերությունների մի նոր` ավելի ջերմ սկիզբ դրվեց, ԲՀԿ առաջնորդը կոնսոլիդացման կոչեր է անում…
– Գիտեք ինչ, մինչև ընտրությունները էնքան ժամանակ կա, որ հիմա այդպիսի բաների վրա ուշադրություն դարձնել, իմ կարծիքով, չարժե:
– ԲՀԿ–ն արդեն կոնկրետ քայլեր է անում այդ կոնսոլիդացիային հասնելու համար: Ընդ որում` համախմբվելու կոչը նա ուղղում է ոչ միայն խորհրդարանական, այլև արտախորհրդարանական ոչ իշխանական ուժերին: Այդ կոնսոլիդացիան որքանո՞վ է հավանական ու որքանո՞վ արդյունավետ կլինի:
– Անկեղծ ասած` ես բազմաթիվ պրոբլեմներ եմ տեսնում Հայաստանում, և դրանք պետք է լուծել, բայց ես կամ ԱԺՄ-ն երբեք այդ պրոբլեմները լուծելիս որևէ հույս չենք կապել «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության հետ:
– Ի՞նչ նպատակ ունի այդ կոնսոլիդացիան, ի՞նչ խնդիր է լուծելու:
– Ես էդ ամեն ինչի մեջ մի քիչ ծիծաղելի բան եմ տեսնում, անկեղծ ասած, մի քիչ էլ ոչ կոռեկտ` հայ ազգի նկատմամբ, բայց չեմ ուզում բացահայտ դրա մասին խոսել, որովհետև դա բացարձակապես որևէ դերակատարություն քաղաքական դաշտում ունենալ չի կարող, եթե մենք մոտենայինք ընտրություններին, ու դա դերակատարություն ունենար, էդ դեպքում այն կարելի էր անալիզի ենթարկել, հիմա, կներեք, ես բացարձակապես չէի ցանկանա անալիզի ենթարկել ուրիշ ինչ-որ կուսակցությունների մտահոգությունները: Դա իրենց պրոբլեմն է, եթե դուք հարցնում եք` մեզ հետ էդ պրոբլեմները, մտահոգությունները կիսվելո՞ւ են, ես ասում եմ` ոչ:
– Քաղաքագետները համեմատականներ են տանում 1996-ին Ձեր շուրջ ընդդիմադիր դաշտի համախմբման հետ: Այդ համախմբումը, սակայն, երկար կյանք չունեցավ: Արդյոք լայն կոնսոլիդացիաներն ապագա ունե՞ն:
– Նախ և առաջ, որևէ կոնսոլիդացիա համեմատել 1996 թվի կոնսոլիդացիայի հետ, իմաստ չունի, որովհետև ամեն ինչ ունի իր պատմությունը, ներքին հոգեբանությունը, այն պատմական ժամանակաշրջանը, որտեղ դա արվում է: Ինչ վերաբերում է 1996 թվին, մենք երբեք մեր առջև նպատակ չէինք դրել միասնական թեկնածու դառնալ և կոնսոլիդացնել քաղաքական դաշտը, երբեք: Մենք գնացինք ընտրությունների այն ժամանակ, երբ շատերն ասում էին, որ մենք ապրում ենք բռնապետությունում, և բացարձակապես հնարավոր չի լինի ընտրություններին հաղթել, մենք հայտարարեցինք, որ ենթադրում ենք` այս պետությունը դեմոկրատական է, և մեր պայքարը կկառուցենք այդ սկզբունքների վրա: Վերջում, երբ մենք առաջ էինք, մյուսները ցանկություն հայտնեցին մեզ միանալ, և մենք բավական կոշտ պայմաններ դրեցինք, որ որևէ տեղ իրար մեջ չենք բաշխում, այսինքն` միակ պայմանավորվածությունն այն էր` հինգ կուսակցությունով մենք պայմանագիր կնքեցինք, գրեցինք` ինչ ենք ուզում Հայաստանի համար: Իրար հետ բանավոր պայմանավորվել էինք, որ հաղթելուց հետո էդ հինգ կուսակցության ղեկավարները կլինեն Անվտանգության խորհրդի անդամներ, մի քանի կարևորագույն նախարարական պաշտոնները կքննարկվեն և կհաստատվեն Անվտանգության խորհրդի կողմից, բայց որևիցե պաշտոն որևիցե մեկին մենք չենք առաջարկել: Ես կրկնում եմ` դա ստացվել է, եթե դու ճիշտ ճանապարհով գնում ես, քո շուրջը կոնսոլիդացիա կարող է տեղի ուեննալ, բայց սկսել կոնսոլիդացիայով, դա երբեք ոչ մի արդյունքի չի բերի:
– ՀԱԿ առաջնորդի ելույթում ԲՀԿ առաջնորդին առանձնահատուկ դեր տրվեց…
– Դա գիտեք` ամենամեծ զավեշտն էր քաղաքական դաշտի, վերջին 20-25 տարիների ընթացքում այդ հայտարարությունը ամենազավեշտալին էր, դրանից ավելի անհեթեթ բան Հայաստանում տեղի ունենալ չէր կարող: Շատ ավելի կարևոր թեմաներից կարելի է հիմա խոսել, շատ ավելի կարևոր է արտաքին քաղաքականությունում տեղի ունեցողը, Հայաստանի ներսում հիվանդություններ կան, որ պետք է բուժել, բայց այդ ճանապարհը բուժման չի տանում:
– Ի՞նչ «հիվանդություններ» նկատի ունեք:
– Բազմաթիվ, մենք ապրում ենք բավական ոչ ադեկվատ հասարակության մեջ, խոսքն այստեղ ոչ միայն իշխանությունների մասին է, ամբողջ հասարակությունը բավական հիվանդ պրոցեսների մեջ է, դիսկոմֆորտի մեջ, Հայաստանում շատ բան պետք է փոխել: Դա և պետք է փոխեն ներկա իշխանությունները, և ընտրությունների ժամանակ պետք է այնպիսի իշխանություններ ձևավորվեն, որոնք ավելի լավ են տիրապետում, ենթադրենք, այդ բուժումներին և ավելի մեծ բան կարող են անել, բայց նորից կրկնում եմ` այդ պրոցեսների մեջ այն, ինչի մասին դուք խոսում եք, ես բացարձակապես չեմ տեսնում որպես դեղամիջոց:
– ԲՀԿ առաջնորդի` համախմբման կոչին, սակայն, արդեն իսկ արձագանքում են այլ ուժեր:
– Ես նման բան չեմ տեսնում, կներեք, ես բացարձակապես այդպիսի բան չեմ տեսնում, դա ոչ մի թվաբանությամբ չեմ ասում: Ես ապրում եմ էս հասարակության մեջ, գիտեմ հասարակության տրամադրությունները, ինչպես նաև մյուսների: Ես այդպիսի պրոցես Հայաստանում չեմ տեսնում, բարեբախտաբար այդպիսի բան չեմ տեսնում: Ամեն մի կոնսոլիդացիա չի, որ կարող է օգտակար լինել պետությանը: Գիտեք, նույնիսկ չափազանց շռայլություն է, որ ես այդպիսի երևույթի մասին այսքան երկար խոսեցի:
