Քաղաքականության մեջ ռիսկի գործոնն անխուսափելի է, և կամ առաջնորդը այն պետք է իր վրա վերցնի, կամ կուսակցությունն ամբողջությամբ: ԲՀԿ պարագայում թե՛ մեկը չկա, թե՛ մյուսը: Ո՛չ կուսակցությունն է պատրաստ ռիսկի գնալ, ո՛չ Գագիկ Ծառուկյանը: Սերժ Սարգսյանի խնդիրը ԲՀԿ-ին պրակտիկ քաղաքականությունից հեռու պահելն է, ինչն էլ առաջիկայում կփորձի անել սանկցիաների կամ նախազգուշացումների միջոցով, հիմնականում, իհարկե, ինքն իրեն ապահովագրելու համար, քանի որ առաջիկայում կրքերը կարող են թեժանալ, և ԲՀԿ-ն կարող է նաև որոշակիորեն դուրս գալ վերահսկողությունից, ու այն կրկին հաստատելու համար կարող է շատ ջանք և ժամանակ պահանջվի Սերժ Սարգսյանից: Իսկ պրակտիկ քաղաքականությունից դուրս, ԲՀԿ-ն Սերժ Սարգսյանի համար որևէ բովանդակությամբ վտանգավոր լինել չի կարող: Սերժ Սարգսյանին պետք է Գագիկ Ծառուկյանին պահել իր ուղեծրում, քաղաքականամերձ, ոչ թե քաղաքական հունի մեջ:
Ինչ խոսք, ԲՀԿ-ում միգուցե և կան մարդիկ, որոնք լուրջ քաղաքական խնդիրներ հետապնդում են, սակայն, ինչպես, օրինակ, ԲՀԿ ղեկավարությունը Վարդան Օսկանյանի հայտարարությունների մասով է ասում, թե դա Օսկանյանի անհատական կարծիքն է, ԲՀԿ-ում նման մարդիկ իսկապես, ըստ էության, անհատներ են, նրանք եզակի միավորներ են և չեն կազմում հավաքական ամբողջություն, որն իրենից կներկայացնի ներկուսակցական կշիռ: ԲՀԿ հիմնական զանգվածը իշխանատենչ, կարիերիստ մարդկանց մի հանրույթ է, որոնց մի մասը կուսակցությունում է Ռոբերտ Քոչարյանի հույսով, մյուս մասը` Ծառուկյանի, իսկ մի մասն էլ` Սերժ Սարգսյանի: Նման կուսակցությունը, ունենալով ներքաղաքական դասավորության, ստատուս քվոյի առումով բավական հարմար դիրքեր, բացարձակապես չի կարող դրանք օգտագործել, քանի որ նման կուսակցության մեջ ռիսկի գործոնը զրոյական է: Իսկ քաղաքականության մեջ առանց դրա հնարավոր չէ:
Ընդ որում` դա բխում է ոչ միայն Սարգսյանի, այլ խոշոր հաշվով նաև հասարակության շահից, որովհետև վտանգավոր է, երբ ամբողջովին ապաքաղաքական և ըստ էության մոնարխիստական մտածողության տեր մարդը իր հսկայական կապիտալով հայտնվի քաղաքական հունի մեջ: Ընդ որում` դա վտանգավոր է նաև հենց տվյալ անձնավորության համար, ով էլ որ նա լինի, քանի որ նա հայտնվում է ոչ իր տեղում, իսկ դա հղի է հենց այն ռիսկերով, որոնցից այդքան խուսափում է Ծառուկյանը` փորձելով ընդամենը ապահովագրել իր բիզնեսները:
Ծառուկյանի համագումարի ելույթը տիտանական մտքերը կյանքի կոչելով և հրապարակ բերելով փորձ է արվում գեներացնել Ծառուկյանի հզորության գործոնը, այն սեփական քաղաքական հաշվարկներին ծառայեցնելու համար: Սերժ Սարգսյանի համար այդ գեներացիան վտանգավոր կլիներ, եթե ԲՀԿ դեմ իշխանական լծակների գործածության տարբերակներ չլինեին: Բայց, ինչպես ցույց է տվել կյանքը այդ տարբերակները շատ են ու բավական խոսուն, հետևաբար ԲՀԿ առասպելի գեներացումը իրականում, ըստ էության, ավելի շատ հիշեցնում է փչվող փուչիկ, որն ինչքան մեծանում է, այնքան ավելի մեծանում է ռիսկը հենց այդ փուչիկի համար՝ պայթելու ռիսկը:
Լուսանկարը՝ PanARMENIAN Photo-ի
