Հայկական ֆուտբոլի տեղի ունեցած փոփոխություններից հետո շատ է խոսվում մանկապատանեկան ֆուտբոլին զարկ տալու մասին: Վերջին տարիներին հատկապես Հայաստանի մինչ 17 և 19 տարեկանների հավաքականները ուղղակի խայտառակ են ելութ ունենում Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլերում:
Սա խոսում է այն մասին, որ առաջիկա երկու, երեք տարիներին Հայաստանի ազգային հավաքականը կադրային լուրջ խնդիրներ է ունենալու: Իրավիճակը շտկելու համար անհրաժեշտ է նոր՝ ուժեղ և մարտունակ սերունդ: Լավ կադրեր ունենալու համար անհրաժեշտ են երեխաների հետ աշխատող բարձրակարգ մասնագետներ, հստակ ծրագիր ինչպես նաև ժամանակ: Ցավոք, այսօր մեր երկրում քիչ են այն մասնագետները որոնք կարող են զարգացման ռելսերի վրա դնել պատանի ֆուտբոլիստներին: Նելլի Ստեփանյանը այն բացառիկ մասնագետներից է, որի աշխատանքը երեխաների հետ իսկապես տպավորում է: Ստեփանյանը ֆուտբոլային հարուստ կենսագրություն ունի: 1991 թվականից սկսել է ֆուտբոլիստի կարիերան խաղացել է «Քոլեջ» ակումբում, որը ժամանակին բավական բարձր արդյունքներ է գրանցել:
Ստեփանյանը խաղացել է նաև Հայաստանի կանանց հավաքականում՝ լինելով վերջինիս ավագը: 2009 թվականին ավարտելով ֆուտբոլիստի կարիերան Ստեփանյանը դարձել է ՖԻՖԱ-ի մրցավար՝ սպասարկելով թե Հայաստանի Բարձրագույն խմբի առաջնության և թե միջազգային հանդիպումներ: Մրցավարությունից զատ Նելլի Ստեփանյանը ստացել է մարզչական Բ դասի արտոնագիր և այսօր «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբում աշխատում է մանկապատանեկան թիմերի հետ: Մակապատանեկան ֆուտբոլում տիրող վիճակի և հեռանկարների մասին «Առաջին լրատվական»-ը զրուցել է Ստեփանյանի հետ:
-ՀՖՖ-ի նախագահ Արթուր Վանեցյանի ծրագրի առանցքում մանկապատանեկան ֆուտբոլի զարգացումն է: Դուք, որպես պատանիների հետ աշխատող մասնագետ, ինչպե՞ս եք գնահատում մանկապատանեկան ֆուտբոլի ներկայիս վիճակը:
–Մանկապատանեկան ֆուտբոլը զարգացնելու համար առաջին հերթին անհրաժեշտ են գրագետ մասնագետներ: Կարևորում եմ նաև մրցաշարերի կազմակերպումը: Լավ կլինի, որ մեր երեխաները ավելի շատ մրցաշարերի մասնակցեն, թե Հայաստանում թե արտերկրում:
Ի՞նչ քայլեր պետք է արվեն առաջիկա տարիներին ուժեղ սերունդ ունենալու համար:
–Մենք այսօր էլ ունենք ուժեղ սերունդ: Մնում է միայն ճիշտ հունով զարգացնել այն և հավատացեք, որ հնարավոր է տարիներ անց բարձր արդյունք ունենալ:
-Մեր պատանիները մինչև 14-15 տարեկան համեմատաբար ավելի հաջող են ելույթ ունենում միջազգային ասպարեզում, սակայն մի քանի տարի անց աճը կարծես կանգ է առնում: Ի՞նչով է դա պայմանավորված:
–Կարծում եմ, եթե մեր պատանիները ավելի շատ մասնակցեն միջազգային մրցաշարերի և խաղան ուժեղ հավաքականների հետ պատկերն այլ կլինի: Տղաները փորձ ձեռք կբերեն, ինչի պակասը զգացնել է տալիս ընտրական շրջափուլերի ժամանակ:
-Ներկայում ունե՞նք տաղանդավոր պատանիներ, որոնք կարող են ապագայում դառնալ բարձրակագ ֆուտբոլիստներ և օգնել մեր հավաքականներին:
–Այո, իհարկե: Տաղանդավոր երեխաներ կան մի շարք ակումբներում: Մրցավար աշխատելիս նկատում եմ նրանց: Կրկնում եմ ճիշտ աշխատելու դեպքում նրանք կարող են դառնալ բարձրակարգ ֆուտբոլիստներ:
-Որքա՞ն ժամանակ հետո կարող են ունենալ մարտունակ ազգային և պատանեկան հավաքականներ:
–Ես տեսնում են այն ներուժը, որը կարող է բարձր պահել մեր երկրի պատիվը: Կարծում եմ մի քանի տարի հետո, մեր տարբեր տարիքային հավաքականներն ավելի հաջող հանդես կգան միջազգային ասպարեզում:
-Ինչպե՞ս եք վերաբերվում արտասահմանցի մասնագետներին ֆուտբոլի զարգացման ծրագրում ներգրավելուն:
–Եթե արտասահմանցի մարզիչն ու մեծ փորձ ու գիտելիքներ, ապա ինչ խոսք կարող է մեծ օգուտ տալ մեր մասնագետներին: Այսօր Հայաստանում էլ ունենք լավ մարզիչներ, որոնք չեն զիջում արտասահմանցի մի շարք մասնագետներին: Սա նուրբ հարց է և խելամիտ լուծում է պահանջում:
-Ի՞նչ վիճակում է կանանց ֆուտբոլ և ինչ կարելի է ակնկալել մեր աղջիկներից:
–Ես խաղացել եմ շատ ակումբներում, Հայաստանի հավաքականում: Ցավով պետք է նշեմ, որ մեր մենթալիտետում չի տեղավորվում կանանց ֆուտբոլ ասվածը: Անկեղծորեն պետք է նշեմ, որ որևէ ակնկալիք չունենք, այդ իսկ պատճառով գերադասում եմ աշխատել տղաների հետ:
