Բնական է, որ ներկայիս ժամանակահատվածում առավել աշխուժանում են քննարկումները, թե ինչ քաղաքական ուժեր կարող են կազմել Ազգային ժողովի, այսպես ասած, «հրաշալի եռյակը»՝ նկատի ունենալով այն, որ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորած ուժի հաղթանակը կասկած չի հարուցում, և այստեղ ինտրիգն այն է, թե մյուս երեք ուժերը որոնք են լինելու, որ կազմելու են խորհրդարանի համար անհրաժեշտ նվազագույն քառյակը: Հայտնի է, որ նոր Ընտրական օրենսգրքով խորհրդարան պետք է անցնի չորս ուժ: Ամենայն հավանականությամբ, արտահերթ ընտրությունը հենց նոր օրենսգրքով էլ կանցնի: Այն դրված է ԱԺ քննարկման, լինելու է քննարկումը հոկտեմբերի 22-ին, իսկ երկրորդ ընթերցումը՝ 23-ին: Քիչ հավանական է, որ օրենսգիրքը մերժվի։ Այն արդեն հավանության է արժանացել պետաիրավական հարցերի հանձնաժողովում:
Այդպիսով, նոր ընտրությունը կանցնի, թերևս, նոր օրենսգրքով, իսկ դա նշանակում է, որ խորհրդարան կանցնի առնվազն չորս ուժ: Կլինի՞ հինգերորդը: Տեսականում հնարավոր է, սակայն գործնականում բարդ է անգամ չորսի հարցը, կամ կասկած չկա, որ չի գտնվի անցողիկ թեկուզ նվազեցված 4 տոկոսանոց շեմը հաղթահարող ուժ: Ակնհայտ է, որ հիմնական դիտարկումները պտտվում են ԲՀԿ, «Լույս» և «Սասնա ծռեր» եռյակի շուրջ: Շատ դժվար է պատկերացնել, որ ՀՀԿ-ն ու ՀՅԴ-ն կարող են անցնել խորհրդարան: Դա կարող է տեղի ունենալ այն դեպքում, երբ իշխանությունը կամ ինքը կեղի արդյունքը այդ ուժերի համար, կամ նվիրի իր ձայները, կամ նրանց թույլ տա դիմել կեղծիքի և ձայն հավաքել իրենց համար ավանդական մեթոդով: Միաժամանակ հասկանալի է, որ դա անգամ հիպոթետիկ վարկածի համար համարժեք չէ, քանի որ այդօրինակ գործարքը կնշանակի իշխանության մահ: Խոսքն այն մասին էլ չէ, որ հանրությունը կիմանա կամ կկասկածի, այլ պարզապես դա կնշանակի, որ նոր իշխանությունը գնում է նախկին համակարգին բնորոշ գործարքի: Իսկ այդ կլինի այն թելը, որով իրականում նախկին համակարգը կորսա նոր իշխանությանը, ոչ թե նորը սանձած կպահի հնին:
Այդ գործարքների, ինտրիգների դաշտում նախկիններն անգերազանցելի են և ժամանակի ընթացքում ուղղակի կխժռեն նոր իշխանությանն ու Նիկոլ Փաշինյանին: Փաշինյանը դա շատ լավ է հասկանում և չի գնա այդօրինակ գործարքային-ծուղակների որևէ դեպքում՝ շատ լավ գիտակցելով, որ հանրությունն իր համար իսկապես անփոխարինելի ուժ է, բառի բուն իմաստով անփոխարինելի, այդ թվում և արտաքին շրջանակի մասով: Մյուս կողմից, իհարկե, Հայաստանում սոցիոլոգիայի ինստիտուտի չկայացվածությունը հանրությանը, փորձագետներին, քաղաքագետներին թույլ չի տալիս ունենալ շատ թե քիչ գիտականորեն չափվող պատկեր՝ հանրային տրամադրությունների, ակնկալիքների մասով: Այդ տեսանկյունից մենք, իհարկե, ինչքան էլ ուշադրությամբ հետևելով, ինչքան էլ հանգամանալից տեղեկանալով անցուդարձին, որոշ առումով ներքաղաքական խոհանոցին, այդուհանդերձ, չենք տիրապետում հանրային սոցիոլոգիական պատկերին: Մենք դատում ենք սուբյեկտիվ շրջանակի միջոցով, անկախ մեր կամքից:
Հետևաբար՝ չի կարող այդ դատողության վրա կառուցված գնահատականը չլինել սխալանքի ահռելի ռիսկի տակ: Ի վերջո, թվում է, որ ՀՀԿ-ն այսօր չունի խորհրդարանում հայտնվելու որևէ շանս, բայց շատ դժվար է ասել, թե, այսպես ասած՝ սև-սպիտակի տրամաբանությունից դուրս ընտրական գործընթացում ինչպես կփոխվի այդ շանսը: Ընդ որում՝ խոսքը ամենևին Նիկոլ Փաշինյանի ձայների հաշվին փոփոխության մասին չէ, այլ, օրինակ, «Բարգավաճ Հայաստան»-ի, կամ նույնիսկ «Լույս» դաշինքի: Իհարկե, այստեղ հստակ է, որ դա չի լինի «Սասնա ծռեր»-ի հաշվին:
Ավելին, այս դեպքում նրանք կարող են նույնիսկ հավակնել ՀՅԴ որոշակի գաղափարական էլեկտորատի ձայներին, և ընտրական միջավայրը այդ առումով, շատ թե քիչ, կայուն է երկու ուժի՝ Նիկոլ Փաշինյանի և «Սասնա ծռեր»-ի շուրջ:
