Մարդկային զարգացման կենտրոնի տնօրեն, քաղաքագետ Թևան Պողոսյանը, պատասխանելով «Առաջին լրատվական»-ի հարցին, թե ինչ կապ է տեսնում կազանյան հանդիպումից երկու օր առաջ ՌԴ Դաշնային խորհրդի կողմից Գյումրիում ռուսական ռազմաբազաների տեղակայման պայմանագրի վավերացման և Հայաստանի ԶՈւ-ին անհատույց զինամթերք տրամադրելու վերաբերյալ որոշման մեջ, նկատեց, որ, ընդհանուր առմամբ, այս աշխարհում ոչ մի բան հենց այնպես չի կատարվում:
Նա հիշեցրեց, թե ինչպես շաբաթներ առաջ տարածվեց տեղեկատվություն, թե Հայաստանը հետաքրքրված է համազարկային հրետանային համակարգով, որոնք կարող են հասնել մինչև Բաքու, այնուհետև հայտարարություններ տարածվեցի անօդաչու ինքնաթիռների ձեռքբերման մասին, ինչպես նաև խոսվում էր, թե Ադրբեջանն իր ողջ ռազմական ներուժը ցույց կտա մայիսի 26-ի ազգային շքահանդեսի ժամանակ:
«Եվրախորհրդարանում էլ ֆրանսիացի համանախագահը հայտարարեց, թե իրենք գիտեն, որ կա երկիր, որը Ադրբեջանին օգնում է տարաբնույթ ռազմատեխնիկայով: Այս ամենը պատահական չէ և հստակ է, որ ընթանում է գործընթաց՝ հավասարակշռելու կողմերի ռազմական պոտենցիալը»,- մանրամասնեց Պողոսյանը:
Ըստ Պողոսյանի՝ նման քայլերով և հայտարարություններով միջազգային հանրությունը ուզում է ցույց տալ, որ ռազմական իմաստով հակամարտության կողմերը միմյանց չեն զիջում. «Փաստացիորեն ցանկանում են ասել՝ գնացե՛ք, տղանե՛ր, ավելի կարևոր խնդրի մասին մտածեք, թե ինչպես եք խաղաղություն հաստատելու, ոչ թե կռվելու»:
Պողոսյանի խոսքերով, նման մեսիջների հիմնական մեկնաբանությունն այն է, որ աշխարհում թույլատրելի չէ կոնֆլիկտների լուծման ռազմական մեխանիզմը, իսկ այն կողմը, որը ցանկանում է պատերազմ սկսել, ավելի շատ կտուժի ու կպարտվի. «Ապագա պատերազմը չի լինելու այնպիսին, ինչպես եղավ 90-ականներին, այն չի լինելու առաջին գծում, այլ ընթանալու է տարբեր մայրաքաղաքներում և մեծ քաղաքներում, և պետք է գիտակցել, որ պատերազմը լուծում չէ»:
