Հայաստանը հակամարտության մեջ է երկու հարևան երկրների հետ, և նրա համար շատ կարևոր են Ռուսաստանի հետ բարեկամական հարաբերությունները: Այժմ Հայաստանը IT-սթարթափների օգնությամբ ցանկանում է իր համար նոր շուկաներ ստեղծել: Սակայն միայն դա հավանաբար բավարար չի լինի՝ գրում է Neue Zurcher Zeitung-ը:
Կոռուպցիան, տնտեսական ցածր ցուցանիշը և Ռուսաստանը որպես գլխավոր դաշնակից. թեպետ այս ամենը վկայում էին նրա մասին, որ հնարավոր չէ իշխանության խաղաղ փոխանցումը, սակայն այնուամենայնիվ կովկասյան այդ հանրապետությունը ապացուցեց, որ դա հնարավոր է: Ճիշտ է, նոր վարչապետի նշանակմամբ Հայաստանում խնդիրները միանգամից չեն վերանա:
Համաշխարհային բանկի տվյալներով՝ հայերի մոտ 40 տոկոսը աղքատության շեմին է ապրում, այսինքն՝ օրական 5.5 դոլար եկամուտով: Փոքրիկ Հայաստանը չի կարողանում երիտասարդ և կրթված քաղաքացիներին հեռանկար խոստանալ: Երկրի տնտեսությունը շատ քիչ է դիվերսիֆիկացված: Ապրանքների մեծ մասը Ռուսաստան է առաքվում Վրաստանի միջով: Տնտեսական ծանրակշիռ գործոն է հանդիսանում սփյուռքում գտնվող հայերի կանխիկ փոխանցումները:
Ռուսաստանից կախվածությունը հսկայական է և գնալով աճում է: Կարևոր ընկերությունները պատկանում են ռուս գործարարներին:
Այս բարդ իրավիճակից դուրս գալու համար Երևանը ցանկանում է օգտագործել համացանցը: IT ոլորտի արագ զարգացումը արդեն ապահովում է Հայաստանի ՀՆԱ-ի 7 տոկոսը: Երկրում կան բազմաթիվ ծրագրավորողներ և մաթեմատիկներ: Գերմանիայի միջազգային համագործակցության համայնքի (GIZ) ներկայացուցիչ Եվա Նեերի խոսքով՝ հենց Հայաստանի գիտահետազոտական ընկերությունները կարող են այնպիսի ծառայություններ մատուցել, որոնք այնպիսի երկրներում, ինչպիսին Գերմանիան է, հնարավոր չէ իրականացնել համապատասխան մասնագետների և բարձ աշխատավարձի բացակայության պատճառով:
Այդ պոտենցիալը նկատել են արտասահմանյան ընկերությունները: Օրինակ՝ գերմանական SAP-ը պատրաստվում է Հայաստանում իր դպրոցը բացել, իսկ շատ սթարթափներ առաջարկում են իրենց ծառայությունները եվրոպացի հաճախորդներին:
Համացանցին զուգահեռ՝ Հայաստանը պատրաստվում է ամուր կապ հաստատել նաև նոր առևտրային գործընկերների հետ: Հայաստանը նոր ճանապարհ է ընտրել: Ի տարբերություն Ուկրաինայի՝ երկիրը չի ընտրում միայն Եվրոպային կամ Ռուսաստանին, այլ փորձում է համաձայնության գալ երկու կողմերի հետ էլ, քանի որ նա թշնամիների պակաս չունի:
