ՀՀԿ ԳՄ նախօրեին տեղի ունեցած նիտսից հետո կուսակցության խոսնակ, ԱԺ փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովը ասելով, թե քննարկել են նաև Սերժ Սարգսյանի մյունխենյան ելույթը, այն բնորոշել է ծրագրային: Խոսքը Անվտանգության Մյունխենի ամենամյա հեղինակավոր համաժողովում Սերժ Սարգսյանի ելույթի մասին էր: ՀՀԿ խոսնակը այն փաստորեն գնահատում է ծրագրային, կամա, թե ակամա մատնելով Սերժ Սարգսյանի քաղաքական որոշակի պլանները:
Բանն այն է, որ փոքր ինչ անհամամասնություն կա հեռացող նախագահի և ծրագրային ելույթ ունեցող նախագահի միջև: Մյուս կողմից ըստ էության այլևս երևի թե որևէ մեկը չի կասկածում, որ Սերժ Սարգսյանը հեռացող նախագահ չէ, կամ որպես նախագահ հեռացող է, սակայն մնացող է որպես վարչապետ: Ամբողջ հարցն այն է, թե դրանով հանդերձ, Սերժ Սարգսյանն ինչու՞ վերջապես չի հայտարարում, որ պատրաստվում է մնալ վարչապետ: Դա զուտ ինտրիգը երկարաձգելու քմահաճություն է, թե՞ Սերժ Սարգսյանն այդուհանդերձ ունի խնդիր և իրականում ազդակները, որոնք գնում են բոլոր ուղղություններով՝ որ Սարգսյանը ծրագրում է մնալ, ըստ էության ունեն բոլորովին այլ նպատակ՝ քողարկել հենց նույն մնալու հետ կապված Սերժ Սարգսյանի ավելի լուրջ խնդիրները: Այսինքն, Սերժ Սարգսյանը ոչ թե ինտրիգն է պահում՝ լռելով վարչապետական մտադրության մասին, այլ պահում, քողարկում է խնդիրները այդ ճանապարհին:
Վերջին հաշվով, Սարգսյանը հիանալի է պատկերացնում Հայաստանի իշխող համակարգը, իշխող մեծամասնության բնույթն ու շարժառիթները և լավ է գիտակցում, որ, եթե այդ մեծամասնության մոտ ցուցաբերվի փոքր ինչ թուլություն, առաջանան փոքր ինչ կասկածներ, դա կարող է բերել այդ մեծամասնության կառավարման խնդիրների, ինչն էլ իր հերթին կառաջացնի շղթայական բարդություններ վարչապետի պաշտոնը ստանձնելու գործընթացում, այն բերելով ընդհուպ ֆորս-մաժորի հավանականության կամ ռիսկի:
Խնդիրը լոկ այն չէ, որ ինչ-որ տեղ ինչ-որ մեկը չի ցանկանում, որպեսզի Սերժ Սարգսյանը մնա վարչապետ: Իրավիճակը բոլորովին այլ է և Սերժ Սարգսյանը վերջնական որոշումը հռչակելուց առաջ պետք է հնարավորինս հաշվարկի այդ որոշումից բխող պատասխանատվության շրջանակը, թե ինչ մոտ և միջնաժամկետ մարտահրավերներ ու ռիսկեր կան, որոնք կմնան 2018 թվականի ապրիլի 17-ին նշանակվող վարչապետի վրա: Իսկ քանի որ գործընթացները ներկայումս փոխվում են սրընթաց, Սերժ Սարգսյանը բնականաբար դրանց կհետևի և կհաշվարկի դրանք մինչև ամենավերջին օրը, և նույնիսկ այդ օրը կայացրած որոշումը թերևս չի կարող լինել նրա համար երաշխավորված ճշգրիտ:
Հետևաբար, Սարգսյանը ներկայումս հղելով անբեկանելիության և անփոխարինելիության ազդակներն իշխող մեծամասնությանը, այդուհանդերձ մինչև վերջին պահը թերևս չի կողմնորոշվի, թե որն է առավել ճկուն ու հեռանկարային՝ մնալ և կանգնել ավելի ու հեռանալու անհրաժեշտության առաջ, թե հեռանալ և պահպանել ուշ, թե շուտ վերադարձի առավել շահեկան հնարավորությունը:
