Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության Սպահանի և Իրանի հարավային շրջանների թեմի առաջնորդ, արքեպիսկոպոս Սիփան Քեչեջյանը հանդիպում է ունեցել Սպահանի նահանգապետ Մոհսեն Մեհրալիզադեի հետ: Անշուշտ, բնական է, որ հայ համայնքը մտահոգված է Իրանում ծավալվող դրամատիկ իրադարձություններով, և թերևս օրինաչափ են համայնքի ներկայացուցիչների հանդիպումները պետական մարմինների պատասխանատու պաշտոնյաների հետ: Արտառոցն այն է, որ եկեղեցու մակարդակով հայ համայնքը ներքաշվում է Իրանի ներքաղաքական լարված պայքարի հորձանուտի մեջ՝ վերածվելով պաշտոնական Թեհրանի քարոզչության գործիքի:
Արքեպիսկոպոս Քեչեջյանը հիշյալ հանդիպման ընթացքում խստիվ դատապարտել է վերջին օրերի, իր իսկ ձևակերպմամբ, անկարգությունները՝ պնդելով, թե դրանք կազմակերպվել են արտաքին աշխարհի կողմից: Դժվար չէ նկատել, որ Իրանի իշխանությունները մտածված են կազմակերպել այս հանդիպումը հայ արքեպիսկոպոսի կարծիքը հրապարակայնացնելու, իրանական և ռուսական լրատվամիջոցներով տիրաժավորելու համար: Կիլիկիո աթոռը փաստացի իրեն նույնացրեց Իրանի իշխանությունների բռնությունների հետ՝ լեգիտիմացնելով դրանք:
Սպահանի և Իրանի հարավային շրջանների թեմի առաջնորդ Սիփան արքեպսկ. Քեչեջյանը
Կիլիկիո աթոռը գտնվում է ՀՅԴ քաղաքական վերահսկողության, գաղափարական ազդեցության տակ, և այսօր տեղի ունեցածը դաշնակցական տիպիկ արկածախնդրություն է, երբ մի ամբողջ համայնքի, տասնյակ հազարավոր մարդկանց անվտանգությունը ստորադասվում է կուսակցական շահերին: Իրանահայությանը դարձնել երկրի քաղաքական դիմակայության կողմ, երբ նույնիսկ ամենափորձառու փորձագետները դեռ չեն կարողանում հստակ ձևակերպել իրանական հուզումների խորքային պատճառներն ու հնարավոր հետևանքները, անպատասխանատու վերաբերմունք է ոչ միայն իրանահայության, այլ նաև հայ-իրանական հարաբերությունների հանդեպ: Մենք շահագրգռված պետք է լինենք, որպեսզի հայ-իրանական հարաբերությունների դրական դինամիկան պահպանվի՝ անկախ այդ երկրի քաղաքական կառուցվածքից, իշխանության բնույթից: Նման իրավիճակներում գաղթօջախը, նրա կառույցները պետք է հնարավորինս քաղաքական չեզոքություն պահպանեն՝ իրավիճակի փոփոխությամբ պայմանավորված ռիսկերը չեզոքացնելու նպատակով:
Մյուս կողմից՝ որևէ մեկը թույլ չի տվել Կիլիկիո աթոռին կամ ՀՅԴ-ին հանդես գալ ողջ համայնքի անունից: Սա տոտալիտար, ավտորիտար մտածողության հետևանք է:
Հենց այստեղ էլ թաղված է «շան գլուխը», որովհետև ՀՅԴ-ն իրեն զգում է «ձուկը ջրում» այն երկրներում, որոնք ավտորիտար են՝ առանց քաղաքական մրցակցության: Նման միջավայրում ՀՅԴ-ն և նրան սպասարկող կառույցները «մոնոպոլացնում» են հայ համայնքը՝ այն դարձնելով իրենց շահերի պատանդը:
