Եթե Պուտինն իսկապես կենտրոնանա Ղարաբաղյան խնդրի վրա, այդ հարցը ավելի արագ կլուծվի՝ հայտարարել է Թուրքիայի նախագահ Էրդողանը, որը նաև հայտնել է հաջորդ շաբաթ Ռուսաստան մեկնելու և ՌԴ նախագահի հետ հանդիպելու, այդ թվում՝ Ղարաբաղյան հարցը քննարկելու մասին:
Էրդողանի հայտարարությունը հուշում է, որ Պուտինը, այսպես ասած, չի կենտրոնանում Ղարաբաղյան խնդրի վրա, այսինքն՝ չի «ցանկանում» լուծել այն: Իր հերթին ուշագրավ է, որ Էրդողանը այդ մասին հայտարարում է Բաքու կատարած այցից հետո, ինչը հիմք է տալիս ենթադրելու, որ Պուտինի «ցանկության» բացակայությունից կամ «չկենտրոնանալու» հանգամանքից դժգոհել է Ադրբեջանի նախագահ Ալիևն ու հորդորել, որ Էրդողանը այդ հարցում օգնի իրեն, այսպես ասած՝ կենտրոնացնի կամ մոտիվացնի Պուտինին:
Հետաքրքիր է, որ Էրդողանը փաստորեն այդ փորձն անելու է նոյեմբերի 15-ին Սերժ Սարգսյանի՝ Մոսկվա այցից առաջ: Այսինքն՝ եթե Թուրքիայի նախագահին հաջողվի մինչ այդ Պուտինի հետ կայանալիք իր հանդիպմանը Ղարաբաղյան հարցում, այսպես ասած, կենտրոնացնել կամ մոտիվացնել Պուտինին, ապա նոյեմբերի 15-ին Սերժ Սարգսյանին Մոսկվա այցի ընթացքում կսպասի Պուտինի հետ բավականին բարդ խոսակցություն, և չի բացառվում, որ Սարգսյանը միայն, այսպես ասած, բավական բարդ զիջումների գնով, այսպես ասած, ապակենտրոնացնի Պուտինին, չեղարկի նրա մոտիվացիան:
Օրերս Սերժ Սարգսյանը ՀՀԿ քաղաքական դպրոցում խոսել էր Ղարաբաղյան խնդրի ցավոտ լուծման մասին: Սա իհարկե կարող է լինել տարաբնույթ մեկնաբանությունների առարկա: Սովորաբար ընկալվում է, որ այստեղ նկատի է առնվում տարածքային զիջումը: Մյուս կողմից, սակայն, կարող է լինել հակառակ մեկնաբանություն, որ այսպիսի զիջման չգնալու համար Հայաստանին անհրաժեշտ կլինի անցնել, այսպես ասած, այլ ցավերի միջով, և որն ամենևին հնարավոր ռազմական գործողությունները չեն: Օրինակ՝ եթե հերթական անգամ հարված ստանա Հայաստանի եվրաինտեգրացիան, դա ցա՞վ է, թե՞ ոչ: Կամ՝ եթե, օրինակ, իրականություն չդառնան, այսպես ասած, ներդրողների ակումբի ռուսաստանահայ գործարարների ներդրումները, դա Հայաստանի համար տնտեսական ցա՞վ է, թե՞ ոչ:
Այդպիսով, հաջորդ շաբաթ տեղի ունենալիք Էրդողան-Պուտին հանդիպումը Հայաստանի համար ստանում է բավական նկատելի ռիսկի կարգավիճակ: Դա չի նշանակում, որ Պուտինին մոտիվացնելու և Ղարաբաղյան հակամարտության լուծման հարցում կենտրոնացնելու Էրդողանի հաջողությունը երաշխավորված է. իսկ թե լուծման հատկապես ինչ տարբերակի շուրջ է փորձելու կենտրոնացնել Պուտինին Էրդողանը՝ թերևս դժվար չէ պատկերացնել: Բայց թեև նրա հաջողությունը երաշխավորված չէ, այդուհանդերձ՝ անկասկած է, որ Երևանը պետք է արդեն իսկ սկսի աշխատել Էրդողանին այդ հաջողությունը թույլ չտալու ուղղությամբ:
Ի վերջո, Ռուսաստանը պետք է հասկանա նաև, և պետք է հասկացնել Մոսկվային, որ Ղարաբաղյան հարցում թուրք-ադրբեջանական մոտիվացիաների շուրջ կենտրոնանալը Ռուսաստանի համար կարող է լինել ցավոտ, այսպես ասած՝ Հայաստանը կորցնելու հարցում: Ի վերջո, Մոսկվան ապրիլյան պատերազմում տեսավ դրա, այսպես ասած, ուրվականը: Պարզապես պետք չէ թույլ տալ, որ Ռուսաստանը մոռանա այն, ինչ տեսել է:
