Հայաստանի և Վրաստանի պաշտպանության նախարարությունները միանգամայն տարբեր մեկնաբանություններ են տալիս Agile Spirit-2017 զորավարժություններին մեր երկրի մասնակցության պատմությանը` ավելի խճճելով իրավիճակը և անբարենպաստ դարձնելով այն համատեքստը, որում հայտնվել է Երևանը: Հայաստանը Վրաստանին պաշտոնապես չի հայտնել, թե ինչու է վերջին պահին հրաժարվել մասնակցել Վրաստանում անցկացվող Agile Spirit-2017 զորավարժություններին։ Այս մասին Tert.am-ին ասել է Վրաստանի պաշտպանության նախարարության հանրային կապերի պատասխանատու Գիորգի Կաջարավան։
«Սա դասընթաց է, որին Հայաստանը ևս մասնակցելու էր պլանավորվածի համաձայն։ Սակայն զորավարժությունների սկսելու վերջին պահին հայտնել է զորավարժություններին չմասնակցելու մասին: Պատճառը մեզ համար հայտնի չէ, Վրաստանը Հայաստանի ՊՆ-ից չմասնակցելու մասին պաշտոնական պատասխան չի ստացել»,-հայտնել են Վրաստանի ՊՆ-ից:
Հայաստանի Պաշտպանության նախարարի տեղակալ Արտակ Զաքարյանի խոսքով՝ Հայաստանը պաշտոնապես չի հաստատել, որ մասնակցելու է Ախալցխայում Վրաստանի և ԱՄՆ-ի կազմակերպած զորավարժություններին: «Ես չեմ կարող ասել, թե ինչու է Հայաստանը նշված եղել մասնակիցների ցուցակում: Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերը երբեք չի ասել, որ մասնակցելու է հերթական զորավարժություններին: Մեր պլանավորման մեջ որոշակի փոփոխություններ են եղել»,- ասել է Զաքարյանը:
Նրա խոսքով՝ Հայաստանի՝ Վրաստանում կազմակերպված զորավարժությանը չմասնակցելը պայմանավորված չէ Ադրբեջանի մասնակցությամբ կամ էլ այլ միջամտությամբ: Օբյեկտիվ լինելու համար` նկատենք, որ մեր ՊՆ-ի պատասխանը չափազանց թույլ է և առաջին հերթին չի ենթարկվում ժամանակագրության տարրական տրամաբանությանը: Վրաստանի պաշտպանության նախարարության պաշտոնական կայքի՝ ընթացիկ տարվա հուլիսի 31-ի հաղորդագրության համաձայն Agile Spirit 2017 վերջին խորհրդաժողովի ժամանակ նշվել են այն երկրների անունները, որոնք մասնակցելու են զորավարժություններին: Հայաստանն այդ երկրների թվում է եղել: Հուլիսի 31-ից մինչև երեկ մեր ՊՆ-ն ոչ միայն չի հերքել վրաց գործընկերոջ տեղեկատվությունն, այլ նաև տարբեր առիթներով կատարվել են շեշտադրումներ Հայաստանի և ՆԱՏՕ-ի արդյունավետ համագործակցության մասին:
Զաքարյանի այսօրվա պնդումն իրականության հետ, մեղմ ասած, աղերս չունի և ավելը շատ նման է փորձի` ինչ-որ կերպ դուրս գալ ստեղծված իրավիճակից: Շուատրիությունը Հայաստանի արտաքին քաղաքականության անբաժանելի հատկանիշն է, բայց այն աշխատում է ներսում, իսկ արտաքին հարաբերություններում ծնում է միայն մեր գործընկերների անվստահությունն ու արհամարհանքը: Հայաստանի ՊՆ պարզաբանման մեջ անկեղծ է այն դրվագը, որը Հայաստանի չմասնակցելը զորավարժություններին չի պայմանավորում Ադրբեջանի մասնակցությամբ:
Ըստ երևույթին, գործ ունենք հակառակ տրամաբանության հետ: Ըստ ամենայնի` Բաքվում են որոշել օգտվել ստեղծված իրավիճակից և բարելավել իրենց հարաբերությունները ՆԱՏՕ-ի հետ` անուղղակի ցույց տալով, որ Երևանն անհուսալի գործընկեր է: Բայց մենք հակված ենք մտածել, որ գործ ունենք ավելի գլոբալ գործընթացի հետ` պայմանավորված ռուս-ամերիկյան հարաբերություններով: Ինչքան էլ դժվար է խոստովանել միջազգային կոնյուկտուրան անհնար է դարձնում Հայաստանի իշխանության «և, և»-ի քաղաքականությունը:
Պաշտոնական Երևանն այս իրավիճակում պետք է գտներ ոչ ստանդարտ քաղաքական լուծումներ, բայց գերադասել է վերադառնալ ի շրջանս յուր` տրվելով ռուսական պարտադրանքին, ավելին` կատարելով ռուսական մահակի դեր:
Իրավիճակն ավելի ողբերգական է դառնում, երբ պատկերացնում ենք, որ Հայաստանը ԼՂ հարցում նույնպես կարող է դառնալ ռուսական հնարավոր միակողմանի նախաձեռնությունների աջակիցն` ակնհայտորեն հակադրվելով մեր պետական շահերին:
