«Սասնա ծռերի» 14 անդամների գործով դատական այսօրվա նիստում կրքերը հասել են գագաթնակետին: Փաստաբանները բոյկոտել են դատական նիստը` ընդվզելով նվաստացուցիչ խուզարկությունների ու ամեն նիստում կրկնվող սանկցիաների դեմ: Փաստաբան Մուշեղ Շուշանյանը կարծիք է հայտնել, որ իշխանությունները որոշել են դռնփակ նիստեր անցկացնել: Անկեղծ ասած, նման հեռանկարը քիչ հավանական է, որովհետև այդ սցենարն ակնհայտորեն չի մտնում իշխանությունների հաշվարկների մեջ: Դատական «բեսպրեդելը» հաճախ թելադրվում է հենց իշխանության կողմից` արտաիշխանական սպառնալիքի ֆոնին համակարգի կոնսոլիդացիան ապահովելու համար: Հատկանշական է, որ նույն մարտավարությունն են կիրառում «ծռերը»: Երկու դեպքում էլ «ճակատային» մարտավարությունն անարդյունավետ է և չի տալիս ցանկալի արդյունք:
Ինչքան իշխանությունը գտնվում է բռնության դաշտում, այնքան կորցնում է բանական ու ռացիոնալ որոշումներ կայացնելու հնարավորությունը: Խոսքը ոչ միայն ընթացիկ դատավարության, այլ նաև գլոբալ քաղաքականության մասին է: Նույնը վերաբերում է «ծռերին», որոնց «մաուզերականությունը» նրանցից հեռու է վանում նույնիսկ քաղաքական արմատական հայացքներ ունեցող մարդկանց` պաշտպանների շարքերում թողելով ադեկվատությունից զուրկ ֆանատներին: ՊՊԾ գնդի գրավման տարեդարձին կազմակերպված երթը դրա պերճախոս վկայությունն էր:
Մի բան արդեն ակնհայտ է, որ նման խոտանով ընթացող դատավարությունը չի կարող ավարտվել օրինական վճռով ու նաև չի նպաստելու լարվածության լիցքաթափմանը: Իշխանությունների արածը նման է «սամասուդի», «ծռերը» հույս ունեն, որ մի օր գալու է «սամասուդ» անելու իրենց հերթը:
