Անդրադառնալով Օպերայի և բալետի թատրոնի շենքում ռեստորան կառուցելու նախագծի մշակման գաղափարին՝ «Առաջին լրատվական»- ի հետ զրույցում Հ. Թումանյանի անվան տիկնիկային թատրոնի ղեկավար Ռուբեն Բաբայանը նշեց. «Գաղտնիք չէ, որ կրճատվել են բոլոր մշակութային օջախներին պետության կողմից տրվող գումարները, խնդիր է դրված, որ մշակութային օջախները՝ այդ թվում նաև թատրոնները վաստակեն գումար, դառնան շահութաբեր: Օպերային թատրոնում կամ որևէ թատրոնում ռեստորան բացելով՝ թատրոնը շահութաբեր չի դառնում, ռեստորանն է շահութաբեր դառնում:
90-կաններին Սունդուկյանի անվան թատրոնի շենքին հարակից ամառային այգում ռեստորան էր բացվել, ինչը զավեշտալի արդյունքներ էր տալիս, մարդիկ ռեստորանում ուտում-խմում էին, երաժշտություն էին լսում, հետո ներկայացման ժամանակ բացում էին դուռը և «համապատասխան» ձևով էին իրենց պահում:
Մշակութային օջախների ֆինանսավորման խնդիրն ընդհանրապես այլ կերպ է լուծվում: Մեր երկրում տեղից չեն շարժվում հովանավորչության և մեկենասության համակարգերը: Չկա օրենսդրություն, որի համաձայն՝ մշակութային և առողջապահական կառույցների հովանավորները որոշակի առավելություն կստանան և շահագրգռված կլինեն»:
Ռուբեն Բաբայանի կարծիքով, Օպերային թատրոնի ֆինանսական աջակցությունը կարելի է ապահովել՝ Օպերային թատրոնի հարակից այգում տեղակայված բազմաթիվ սրճարանների և ավտոկայանատեղիի եկամուտները փոխանցելով Օպերային թատրոնի բյուջե:
Անդրադառնալով խորհրդարանական ընտրություններին՝ Ռ. Բաբայանը նշեց, որ ընտրություն հասկացությունը սահմանափակվեց քվեարկությունով: «Ընտրությունը մեծ գործընթաց է, դա քաղաքակրթության կողմնորոշում է, արժեքային համակարգ ես ընտրում, այլ ոչ թե գնում, քվեարկում ես… Քաղաքակիրթ դառնալը երկար ճանապարհ է, բայց այդ ճանապարհով պետք է գնալ, ոչ ոք, ոչ մի դիտորդ մեզ չի կարող ավելի ազնիվ ու քաղաքակիրթ դարձնել: Հազար ու մի սարքեր կարող են դրվել, որ արդար քվեարկություն տեղի ունենա, բայց քվեարկություն, ոչ թե ընտրություն…
Մենք դարձել ենք պահանջող առանց աշխատանքի, մեզ թվում է, որ որևէ բանի կարելի է հասնել կա՛մ ձեռք լիզելով, կա՛մ քար նետելով: Ինչո՞ւ եք երկու ծայրահեղությունների մեջ ընկնում. կա՛մ կացին եք վերցնում, կա՛մ փո՞ղ: Այդպես չի լինում, բա ո՞ւր մնաց աշխատանքը:
Ընտրողը պետք է մի շատ կարևոր բան հասկանա՝ ինքը պատասխանատու է իր ընտրության համար: Այնպիսի տպավորություն է, որ լյումպենացված հասարակությունը ձեռնտու է, որովհետև հեշտ կառավարվող է, բայց հիմնականում առաջինը քարը իր ձեռքն է վերցնում հենց լյումպենը, նա էսօր գնաց քեզ ձայն տվեց, վաղը քար կվերցնի, քո գլուխը կջարդի: Սրանք նույն դաշտի որակներն են: Մեր խնդիրը նորմալ, բարոյական մարդ դառնալն է, և յուրաքանչյուրս միայն մեզ կարող ենք այդ պահանջը ներկայացնել:
Մանրամասները՝ տեսանյութում:
