«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ՀՀՇ վարչության անդամ Հովհաննես Իգիթյանը:
-Պարոն Իգիթյան, մենք անընդհատ խոսում ենք այն մասին, որ Հայաստանի իշխանությունները գնում են Ռուսաստանի հետ խոր համագործակցության և ոչ ԵՄ-ի հետ: Իսկ այն պատկերը, որ այսօր ստեղծվել է նախընտրական այս իրավիճակում նաև ընդդիմադիր ուժերի, դաշինքների միջև, ի՞նչ հույս է ներշնչում, ապագա խորհրդարանն այս առումով տարբերվող տեսակետներ ու մոտեցումներ կունենա՞:
-Գիտեք՝ ես ընտրությունները չէի կապի Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների խորացման հետ կամ ԵՄ-ի: Նախ՝ առայժմ չեն սկսել նախընտրական քարոզարշավը և պայքարը, բայց արդեն պարզ է, որ այստեղ գաղափարների մրցակցություն գոյություն չունի՝ հատկապես հաշվի առնելով, թե ՀՀԿ-ն ում է բերել առաջին գիծ, այն մարդիկ, որոնք առաջադրվել են ռեյտինգային համակարգով, նրանք ընտրողի հետ անմիջական շփվելով՝ ոչ մի կապ չունեն գաղափարների հետ: Ես այն ժամանակ դեմ խոսեցի, և զարմանում եմ, որ որոշ ընդդիմադիրներ կամ որևէ մեկը կողմ քվեարկեցին այս ընտրական համակարգին: Այդ համակարգը ենթադրում է ցածր մակարդակի բանախոսություն կամ զրույց ընտրողի հետ: Այդ պատճառով չպետք է մեղադրենք ընտրողին, հասարակությանը, որ նրանք այս ընտրություններից ակնկալում են զուտ շահույթ: Ընտրողն ասում է՝ դու եկել ես ինձ մոտ, ինձ համար միևնույն է, դուք բոլորդ նույնն եք, ես անհատապես ի՞նչ շահ կունենամ, և այստեղ ոչ թե Եվրոպայի կամ Ռուսաստանի հետ հարաբերության հարցերն են բարձրացնում, այլ կոնկրետ իրենց շահույթի. ընտրողն ասում է՝ իմ ձայնի օգնությամբ պիտի գնաս մի համակարգ, որտեղ քո գումարները պետք է ավելացնես, ուրեմն ինձ էլ գումար տուր: Սա է արել ՀՀԿ-ն, սրանով այլասերեց քաղաքական դիսկուրսը, որը կարող էր լինել (այն ժամանակ՝ ոչ քաղաքակիրթ մակարդակով, բայց եղել է), այսօր ես դա չեմ տեսնում:
-Պարոն Իգիթյան, ընտրություններին մասնակցող երկու ուժեր՝ «Ազատ դեմոկրատներ»-ը և «Ելք»-ը այս առումով քիչ թե շատ իշխանությունների տեսակետից տարբերվող տեսակետներ ունեն և ավելի շատ Հայաստանը տեսնում են եվրոպական քաղաքակրթության համակարգում: Եթե այս ուժերն անցնեն խորհրդարան, մենք ինչ-որ առումով հույս կունենա՞նք, որ գոնե ռուսաստանամետ նախագծերի քվեարկությունների առումով ուրիշ պատկեր կունենանք, և Հայաստանն ավելի խոր անդունդ չի գլորվի:
-Ես ուրախ կլինեի, որ ձեր նշած քաղաքական ուժերից քաղաքակիրթ, զարգացած քաղաքական գործիչները անցնեին խորհրդարան, որ գոնե այնտեղ քաղաքակիրթ ձայն լսվի: Հատկապես սկսած 2018-ից, երբ որ Հայաստանը լինելու է խորհրդարանական, այս համակարգում խորհրդարանում հնչած խոսքը շատ քիչ ազդեցություն կունենա: Տարբեր ՀՀԿ-ական գործիչներ հայտարարում են՝ մեր վարչապետը կունենա մեծամասնություն խորհրդարանում, դա նշանակում է, որ այնտեղ ունի 50+1 տոկոս կոճակ, որոնք կողմ կքվեարկեն ցանկացած նախագծին, որ կբերվի այնտեղ: Այնտեղ ինչ էլ ասեն, դա չի ազդելու այն նախագծերի վրա, որը բերելու է իշխանությունը:
-Այսինքն՝ այսօրվա պատկերով արդեն վստա՞հ եք, որ հանրապետականը մեծամասնություն է գրանցելու:
-Ո՛չ, ես երբեք վստահ չեմ եղել, անկախ այն բանից, որ հասկանում եմ, թե ինչ միջոցներով են գործում և նույնիսկ, եթե կարողանան այս շուլերական, կիսակրիմինալ ձևով խախտելով օրենքը և չբռնվելով այդ խախտման համար՝ ինչ-որ մեծամասնություն ունենալ: Ես փողոցով եմ քայլում, գյուղերում եմ լինում, ընկերներ, ծանոթեր ունեմ տարբեր շերտերից և մի բան եմ տեսնում Հայաստանում, 20 հոգուց ոչ մեկը ՀՀԿ-ի մասին լավ բան չի ասում: ՀՀԿ-ականները թվեր են ասում՝ 55 տոկոս և այլն, բայց չգիտեմ ինչպես պետք է դա համապատասխանեցնեն իրականությանը, մեկին կճնշեն, մյուսին՝ կաշառք կտան, այս նոր օրենքով ձև կգտնեն, բայց հասարակության մեջ չեմ տեսնում այն զգալի տոկոսը, որ սիրով ՀՀԿ-ին ձայն կտա:
–«Ծառուկյան» դաշինքին աջակցելուն նաև Դուք նպաստեցիք, որպես ՀՀՇ անդամ, թեպետ ինքներդ պայքարի մեջ եք, ի՞նչ եք կարծում, ի՞նչ հնարավորություն ունի այս դաշինքը՝ նաև նկատի ունենալով, որ ՀՀԿ-ից նեղացածներից շատերը տեղ են գտել այս դաշինքում:
-Ինչ արեց Գ. Ծառուկյանը. չգիտեմ որևէ մեկը հուշեց, թե ինքը հասկացավ այս նոր համակարգի էությունը, իմաստը, որը ՀՀԿ-ն դրեց. համակարգն այնպիսին է, որ ուժերի միավորումը Ծառուկյանը փորձեց անել մինչև ընտրությունները: Այսինքն՝ այն ինչ-որ պետք է տեղի ուենանար ընտրություններից հետո, արվեց ընտրություններից առաջ՝ հասկանալով թե ինչ է անելու ՀՀԿ-ն: Նա փորձեց ստեղծել մեծ բլոկ, որտեղ, բանակցություններից երևում էր, որ ներկա պետք է լինեին պրոռուսականից մինչև պրոեվրոպական ուժեր, նաև Սփյուռքի տեսակետն արտահայող բոլոր ուժերը՝ ռամկավարներ, հնչակներ… Դա շատ նման էր շարժման և եթե աշխատեր, կլիներ հակաուժ այն այլանդակությանը, որը հիմա անում է հանրապետականը: Նոր եմ տեսնում որոշ ականներ, որոնք հանրապետականը դրել է սահմանադրական փոփոխությունների մեջ, այնտեղ սահմանափակում կա, որ ընտրություններից հետո խորհրդարանում կոալիցիա կարող են կազմել երեք ուժերից ոչ ավելի ուժեր: Դա նշանակում է, որ պետք է լինի խոշոր դաշինք, որ եթե ձայները չհերիքեն՝ ևս երկուսին միավորի իրեն: Պարզ է, որ ՀՀԿ-ն այս այլանդակ ձևերն օգտագործելով՝ կարող է զգալի մաս բերել խորհրդարան և բավական կլինի մեկ ուժը։ Այնտեղ միշտ էլ գրպանային ուժեր կան, և կստեղծի մեծամասնություն: Իսկ ամբողջ այլ դաշտը, եթե ցանկանա միավորվել, մեծամասնություն չի կարող կազմել, որովհետև 4 ուժ չեն կարող միավորվել: Երբ որ ՀՀՇ-ն մասնկացում էր բանակցություններին, այնտեղ եղել են նաև շատ քաղաքական ուժեր և լավ, քաղաքակիրթ բիզնեսմեններ, ի տարբերություն այն բիզնեսմենների, որոնց ես ուղղակի մանր և խոշոր առևտրական եմ համարում, որոնք ուղղակի բիզնեսմեն են ներկայանում հանրապետականի կողմից, նրանք բիզնեսմեն չեն: Եթե բիզնեսմենն օգտագործում է պետական լծակները, նա ուղղակի կոռումպացված առևտրական է: Թե ինչ է լինելու, ես չգիտեմ, բայց մի բան պարզ է՝ ժողովրդի մեջ բյուրեղացվում է, պարզ երևում է ՀՀԿ-ականների, ստեղծված իրավիճակի, այս այլանդակության դեմ մթնոլորտը, և եթե շատ ճնշեն, մի օր պայթելու է մի տեղ:
