ԱՄՆ պետքարտուղարությունը հայտարարություն է տարածել Հայաստանում հուլիսի 17-ից հետո ստեղծված իրավիճակի հանգուցալուծման կապակցությամբ՝ ասելով, որ թեթևացած են առանց առճակատման հանգուցալուծման համար: Միաժամանակ ԱՄՆ պետքարտուղարությունը հայտնել է, որ ողջունում է հետաքննության իշխանության պատրաստակամությունը, կրկին դատապարտում է բռնի մեթոդով քաղաքական փոփոխության փորձը, միաժամանակ նշում է, որ ուշադիր հետևելու են իշխանության հետաքննությանը և ակնկալելու են հավասար ու արդար մոտեցում:
Այդ ակնկալիքը, անխոս, վերաբերում է թե՛ ՊՊԾ գունդը վերցրած զինված խմբին, թե՛ այն զինված խմբին՝ ոստիկանների և քրեական տարրերի, որոնք հարձակվեցին քաղաքացիների և լրագրողների վրա Սարի թաղում:
Միացյալ Նահանգները Հայաստանում ստեղծված իրավիճակում ընդհանրապես ցուցաբերեց բավականին օպերատիվ ուշադրություն: ԱՄՆ դեսպանատունը հանդես եկավ իրավիճակը ծայրահեղություններից զերծ պահելու մի քանի հայտարարություններով: Այդ պահվածքը հասկանալի էր, որը լիովին բնորոշվում է առանց առճակատման հանգուցալուծման փաստով «թեթևացած» լինելու հայտարարությամբ:
Հայաստանի կայունությունը տվյալ դեպքում ուներ տարածաշրջանային նշանակություն, որովհետև իրավիճակի ապակայունացումը, արյունահեղությունը, որ թուլացնելու և ըստ էության չափազանց խոցելի էր դարձնելու և՛ իշխանություններին, և՛ ողջ Հայաստանը ընդհանրապես, շղթայական ռեակցիայով ազդելու էր բոլոր այն խնդիրների վրա, որոնք անմիջական առնչություն ունեն Հայաստանի հետ: Իսկ այստեղ, իհարկե, առանցքում Ղարաբաղյան հարցն է, սակայն ոչ միայն, քանի որ դրանից են ճյուղավորվում տարածաշրջանային մի քանի այլ խնդիրներ:
Սա այն պարագայում, երբ ակնհայտ է, որ Ղարաբաղի խնդրում ներկայումս փորձ է արվում հասունացնել «լավրովյան պլանը», ինչի հարցում մեծ օգնություն կլիներ Հայաստանի իշխանության թուլացումը, Հայաստանում հասարակության «ողնաշարին» հասցվող ուժային հարվածը: Պատահական չէ, որ այդ պլանի հեղինակը՝ Ռուսաստանի Դաշնությունը, օրեցօր ավելի ու ավելի ակնհայտորեն մտահոգության նշաններ էր ցուցաբերում Հայաստանում ձգվող իրավիճակով և փորձում էր իշխանությանը մղել ուժային լուծումների, իսկ այդ լուծումներից զերծ պահելու արևմտյան կոչերին Ռուսաստանը վերաբերվում էր անթաքույց դժգոհությամբ:
Եվ այս իմաստով հուլիսի 31-ի անարյուն հանգուցալուծումը, առանց բախման հանգուցալուծումը պահեց և՛ Հայաստանը, և՛ Կովկասը ընդհանրապես, ու դա իրապես թեթևացածության հիմք է բոլոր նրանց համար, ովքեր շահագրգռված են Կովկասի կայունությամբ և անվտանգությամբ:
