Մարտի ութին կանանց ուղղված ամենահաճախ հնչող բարեմաղթանքը՝ կանացի երջանկությունն է: Կյանքն առանց բռնության: Սա է «Արմենիան լայթ հաուս»-ում ապրող կանանց երջանկության գաղտնիքը:
Ֆիզիկական, սեռական և հոգեբանական բռնությունների ենթարկված կանայք իրենց երեխաների հետ ապաստան են գտել հայ-ամերիկյան բարեգործական հիմնադրամի կացարանում՝ այլևս ապահովագրված լինելով սպառնացող բռունցքներից և հայհոյանքներից: Մայրերն առավել երջանիկ են իրենց երեխաների համար, որոնք այսուհետ բռնության ոչ ականատեսը կլինեն, ոչ, առավել ևս՝ զոհը:
Նա և նրա նման շատերը խուսափում են իրենց պատմությունը հանրային դարձնել տեսախցիկի առջև անցանկալի հետևանքներից ու բազմաբնույթ մեկնաբանություններից խուսափելու համար: «Լայթ հաուս»-ի մասին իմացել ու աջակցություն է խնդրել կազմակերպության մասին պատմող մեր տեսանյութը դիտելուց հետո:
Այսօր էլ, կանանց տոնի առթիվ մի աննյութ նվերի է սպասում, այն է՝ որդին հոր գեները ժառանգած չլինի:
Ահա ևս մեկը, որը 13 տարեկանում լքեց հայրական տունը, և սեր ու ջերմություն փորձեց գտնել մեկ ուրիշի կողքին: Մինչդեռ, նորաստեղծ ընտանիքում արժանացավ միայն ծեծ ու ջարդի: Ամուսնական կյանքի միակ լուսավոր կետը լույս աշխարհ եկած դուստրն է, որը պարտադրեց կոտրել արատավոր կարծրատիպերն ու փոխել կյանքի ընթացքը:
Այսօր նա պատրաստ է ցանկացած պայքարի, որպեսզի պատմությունն այլևս չկրկնվի, իսկ դստեր իրավունքները երբևէ չոտնահարվեն:
Որոշ կանայք այստեղ են սոցիալական անապահովության պատճառով: Նրանցից մեկը՝ երկու անգամ ամուսնացած, երեք տղաների մայր է: Երկրորդ ամուսնուն նա հիշել չի ուզում, իսկ առաջին ամուսինն էլ՝ իրեն: «Լայթ հաուս» տեղափոխվեց իր երկու որդիների հետ: Մյուս զավակն իր ծնողների հետ է ապրում: Անձնական կյանքի մասին խոսել դժվարանում է: Արցունքները խեղդում են կոկորդը: Սակայն, բոլոր կանանց բարեմաղթանք ուղղելով, կարծես սրտում պահած ցանկությունների մասին է բարձրաձայնում:
Այն կանայք, որոնք չեն կարողացել երջանկություն գտնել իրենց ընտանիքներում, որոնք սեր ու հարգանք վայելելու փոխարեն բռնության զոհ են դարձել, անօգնական են ու շփոթված, պետք չէ հուսահատվեն, քանի որ «Լայթ հաուս»-ի դռները մշտապես բաց են նրանց համար,- հավատացնում է մայրատան ղեկավարը:
Այսօր այս կենտրոնում 16 կին և 31 երեխա է ապրում: Երեխաների զգալի մասը ընտանիքում վեճի ու բռնության ականատես են, իսկ կանանց մեծ մասը ֆիզիկական բռնության ու նախապաշարմունքների զոհ:
