Շաբաթ օրը Գեղարքունիքի մարզի Գետաշեն գյուղի բնակիչ, Նոյեմբերյանի զորամասում սպանված Լյուքս Ստեվւանյանի հարազատները զինվորի դին ցանկանում էին տանել կառավարության շենքի մոտ: Երեկ այս երևույթի մասին «Հայկական ժամանակ»-ը մի քանի հարց է ուղղել Աժ ՀՀԿ-ական պատգամավոր, բանակի մեծ սիրահար, երգչուհի Շուշան Պետրոսյանին:
– Տիկին Պետրոսյան, ինչի՞ հետ եք կապում, որ սպանված զինվորի հարազատները տասնյակ մեքենաներով երթ են կազմակերպել դեպի Երևան՝ իրենց որդու դին կառավարություն տանելու համար:
– Ես չեմ կարծում, որ մարդիկ կարող Էին սառնասրտորեն դատել և նման որոշում կայացնել: Դա պոռթկում Էր: Ես կարծում եմ, որ նման ողբերգական լուրերը պետք Է հիմք լինեն հայ ընտանիքներում տղաներին դաստիարակելու համար, հատուկ ուշադրություն դարձնել այդ մեթոդներին: Չեմ ուզում բոլորին նույն բառով բնորոշել, բայց իսկապես կան շատ անզուսպ տղաներ: Էդ տարիքում բոլորը տաքարյուն են…
– Բայց ժողովուրդը բողոքում էր բանակի ղեկավարներից, երկրի իշխանություններից: Որդու դիակը տանում էին կառավարության շենքի մոտ, ինչ-որ բան ցույց տալու համար: Իրավիճակը չե՞ք վերլուծել:
– ճիշտն ասած՝ չեմ վերլուծել, որովհետև խնդիրն Էնքան ողբերգական Է: Իրենք որդի են կորցրել, որը գնացել Էր սահմանը պահելու:
– Իսկ դուք որպես Աժ պատգամավոր, այլ խնդիր չե՞ք արձանագրել: Բարեփոխումների կարիք չե՞ք տեսնում:
– Բարեփոխումը հենց այն Է, ինչը վարչապետը բարձրաձայնում Է, որ բանակում կատարվող յուրաքանչյուր բան թափանցիկ Է հանրության համար: Եվ դա Էլ տպավորություն Է ստեղծում, թե այդ ողբերգությունները հիմա շատացել են: Իրականում այդ ողբերգությունները եղել են շատ ավելի շատ և իսկապես նվազել են: Ամեն ինչ խառնվածքից Է գալիս: Ես կարծում եմ, որ հայ պատանուն ուրիշ կերպ պետք Է դաստիարակել:
– Դուք ուզում եք ասել, որ այդ ողբերգությունն ընդամենը ողբերգություն է՝ զորամասի ներսում: Մարդիկ դժգոհում են իշխանություններից: Դեպքերը հաջորդում են միմյանց:
– Ոչ բոլոր թերթերը նկատի ունեմ, բայց մամուլը նպաստում Է, որ դա ավելանա: Ես Հայաստանում չէի, բայց այն, ինչը կարդում էի կայքերում, տեսնում էի ֆոտոները, սահմռկեցուցիչ տեսարան էր:
– Ցույց չտա՞ն, թե ինչ է կատարվում:
– Ցույց տվեք, բայց մի չափազանցրեք: Լավն էլ ցույց տվեք, որովհետև լավն էլ է կատարվում:
– Օրինակ ի՞նչը:
– Օրինակ չեմ բերում հիմա: Դուք շատ լավ գիտեք, թե ինչեր է կատարվում: Բայց միագիծ, միալար ծառայել միայն բացասականը ներկայացնելով, ճիշտ չէ:
– Իսկ դուք իրավիճակի առողջացման խնդիր չե՞ք տեսնում:
– Իհարկե տեսնում եմ: Բայց տեսեք, էս երկրում աշխատող և ապրող յուրաքանչուր մարդ ուզում է, որ իր երկիրը լավը լինի, իր զավակը մեծանա լավ երկրում: Չի կարելի էդպես: Դուք էլ պետք է ձեզ վերանայեք: Ես նկատի ունեմ առհասարակ մամուլը:
– Իսկ մարդիկ ասում են, որ կառավարությունից դժգոհությունը հասել է կոկորդին, այդ պատճառով զոհվածի հարազատներն իրենց որդու դին ուզում էին Երևան բերել:
– Ես որպես արտիստ՝ ասեմ, որ…
– Որպես պատգամավոր ասեք:
– Ես կասեմ, ինչպես կուզեմ: Հիմա ասում եմ որպես արտիստ և պատգամավոր: Ձեր աշխատանքն Էլ իմ կոկորդին Է հասցրել: Էնքան եք ստահոդ ինֆորմացիաներ տվել իմ մասին: Եվ առհասարակ այն մարդկանց մասին, որոնց ես ճանաչել եմ՝ արտիստների, պատգամավորների:
– Դուք դա ասում եք, որպեսզի հա՞րցը շրջանցեք:
– Ես անում եմ այն, ինչ ուզում եմ: Հիմա դուք ինձ բռնանում եք:
– Դուք Աժ պատգամավոր եք ու պետք է տիրապետեք երկրի իրավիճակին: Հիմա ասում եք, որ խնդիրը պատանիների դաստիարակության մեջ է:
Ես ասում եմ, որ խնդիրը առաջնահերթ այդ դաստիարակության մեջ Է: Եվ ձեզ շատ երկար հիմա բացատրում եմ այդ խնդրի մասին:
Լուսանկարը՝ Bravo.am-ի
