Ինչպես վառելիքի վաճառքը ոչինչ չի տալիս Ադրբեջանին ԼՂ հարցում, այնպես էլ Ասոցացման համաձայնագիրը` Հայաստանին: Այս մասին «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց Ադրբեջանի Խաղաղության և ժողովրդավարության ինստիտուտի Հակամարտությունների և միգրացիայի բաժնի ղեկավար, քաղաքագետ, ադրբեջանցի կոնֆլիկտոլոգ Արիֆ Յունուսովը` անդրադառնալով ՀՀ-ԵՄ Ասոցացման համաձայնագրի հնարավոր ստորագրմանը և ԼՂ հակամարտությանը:
Արիֆ Յունուսովը նշեց, որ Հայաստանի և ԵՄ-ի միջև նոյեմբեր ամսին նախատեսվող Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրումը Ղարաբաղյան հակամարտության վրա որևէ ազդեցություն չի կարող ունենալ՝ ո՛չ դրական, ո՛չ բացասական իմաստով, որովհետև կոնֆլիկտներն առնվազն ունենում են երկու կողմ: Նրա խոսքով` կողմերի միջև հակամարտության խաղաղ կարգավորում բավականին բարդ և բազմաստիճան գործընթաց է, մշտապես հաշվի է առնվում և հաշվի կառնվի ոչ միայն մեկ կողմի դերակատարությունը և այդ կողմի նկատմամբ վերաբերմունքը, այլև մյուս: Այսինքն՝ նա համոզված է, որ միայն ԵՄ-Հայաստան Ասոցացման համաձայնագիրը չափազանց քիչ է Ղարաբաղյան հակամարտության հանգուցալուծման համար, կարևոր չէ՝ ինչ ձևաչափով, կարևոր են նաև ԵՄ-ի հարաբերությունները մյուս կողմի հետ. նման հակամարտությունների դեպքում հաշվի են առնվում բոլոր ասպեկտները:
«Պետք է ընդգծել նաև, որ նման դեպքերում յուրաքանչյուր երրորդ երկիր հանդես է գալիս առաջին հերթին իր սեփական շահերի դիտանկյունից, այդ պատճառով Ադրբեջանը, որը վերջին տարիներին եվրոպական կառույցների և միջազգային կազմակերպությունների կողմից սուր քննադատության է արժանանում մարդու իրավունքների ոլորտում արձանագրած բազմաթիվ խախտումների և ժողովրդավարական նորմերի խախտումների համար, եվրոպացիների համար մնում է լուրջ գործոն. չէ՞ որ Հարավային Կովկասում միայն Ադրբեջանն է հարուստ էներգառեսուրսներով: Իսկ այդ գործոնը որքան էլ փորձեն նսեմացնել, միևնույն է՝ շատ կարևոր է:
Ի դեպ, Ադրբեջանը լուրջ տարանցիկ դերակատարություն ունի նաև Աֆղանստանի հարցում: Եվ վերջապես՝ Ադրբեջանն ու ադրբեջանական տարածքը հաշվի են առնվում նաև իրանական խնդրում: Միևնույն ժամանակ Ադրբեջանի հարաբերություններն այլ երկրների, այդ թվում՝ Թուրքիայի և ԱՄՆ-ի հետ, որևէ ազդեցություն չեն ունենում Ղարաբաղյան հակամարտության խաղաղ կարգավորման գործընթացի վրա»,- մեկնաբանեց կոնֆլիկտոլոգը` շարունակելով, որ այս խնդիրը պետք է հանգուցալուծվի համակարգային գործոնների ազդեցությամբ և համադրմամբ:
«Այսինքն՝ եթե մի կողմը շարժվում է մեկ ուղղությամբ, մյուսը ևս այդ ուղղությամբ պետք է շարժվի: Իդեալական տարբերակը կլիներ այն, որ երկու կողմերն էլ շարժվեին մեկ` ժողովրդավարական ուղղությամբ: Այս դեպքում միայն հնարավորություն կստեղծվեր Ղարաբաղյան հակամարտության խաղաղ կարգավորման համար: Բայց քանի դեռ յուրաքանչյուր կողմը շարժվում է իր ուղղությամբ, նշանակում է, որ Ղարաբաղյան հակամարտության լուծումը կփոխանցվի ապագա սերունդներին: Իսկ մյուս բոլոր համաձայնագրերը, վառելիքի վաճառքը, այս կամ այն միություն կամ կազմակերպություն ինտեգրվելը իրականում ոչինչ չեն որոշում»,- եզրափակեց իր խոսքն Արիֆ Յունուսովը:
Հիշեցնենք, որ ՀՀ և ԵՄ պաշտոնյաները նախատեսում են ՀՀ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագիր ստորագրել Արևելյան գործընկերության` Վիլնյուսում կայանալիք գագաթնաժողովի ժամանակ` նոյեմբեր ամսին: Իսկ մինչ այդ համաձայնագրի բանակցություններն ակտիվ փուլում են:
