Գործարար Սիլվա Համբարձումյանը նախօրեին բարկացել էր «Առաջին լրատվական»-ի այն հրապարակման համար, որում նշված էր, թե նրա շուրջ միջպետական սկանդալ է հասունանում: Հիշեցնենք, որ հրապարակման մեջ նշված էր, թե նա չեխական Արտահանման բանկին 6.5 մլն եվրո է պարտք, և որ այդ պարտքը գոյացել է մի քանի տարի առաջ Արաբկիրի նախկին թաղապետ Ալբերտ Երիցյանի՝ հացի գործարանը գնելու արդյունքում: Նշված էր նաև, որ Ա. Երիցյանը դրանից առաջ այդ գումարի արժողությամբ հացամթերքի արտադրման նոր սարքավորումներ է ներկրել Չեխիայից, իսկ դրա վճարման պարտավորությունը փոխանցվել է Ս. Համբարձումյանին: Վերջինս հերքեց, որ ինքը չեխական կողմին պարտք է, բայց նաև հաստատեց, որ այդ գումարը չեխական բանկերից մեկին, այնուամենայնիվ, պետք է վճարի, քանի որ ուղարկված սարքավորումները գնվել են լիզինգով և 20 տարի մարման ժամկետով: Իսկ մարումը կատարվելու է պայմանագիրը ստորագրելուց և արտադրանք տալուց հետո:
Ս. Համբարձումյանի խոսքերով՝ դեռևս պակաս սարքավորումներ կան, որ չեխական կողմը պետք է բերի, տեղադրի, դրանից հետո միայն համապատասխան պայմանագիրը կկնքեն: Նրա խոսքերով՝ դրանք հացի արտադրման նոր տեխնոլոգիական սարքավորումներ են: Ինքը հացի արտադրման նոր գործարան է կառուցել, որն իր տեսակի մեջ աշխարհում երրորդն է, և որն, ամենայն հավանականությամբ, կաշխատի սեպտեմբերին:
Ս. Համբարձումյանն ամենաշատը վրդովված էր հրապարակման մեջ եղած այն մտքից, թե՝ եթե հաշվի չառնենք Սամվել Ալեքսանյանի կնոջը՝ Շողիկին, ինքը Հայաստանի ամենախոշոր կին գործարարն է: «Շողիկն ո՞ւր էր, Ալեքսանյան Սամվելն ո՞ւր էր, որ ես գործարար էի»,- վիրավորված հարցնում էր նա:
Ս. Համբարձումյանի հետ մենք զրուցեցինք նաև Սյունիքի մարզպետ Սուրիկ Խաչատրյանի հետ ունեցած վեճի և նրա՝ քաղաքականությամբ զբաղվելու հնարավորության մասին:
– Տիկին Համբարձումյան, Ս. Խաչատրյանի հետ Ձեր վեճը ավարտվե՞ց:
– Ոչ, չի ավարտվել, կարող եք գրել, որ նախագահն իրեն շքանշան է տվել: Շքանշան է տվել մի այլանդակի:
– Իսկ ձեր խնդիրը ո՞ր փուլում է:
– Սպասում ենք, որ տան փողը: Ասում են՝ կտանք, բայց ոչ մի կոպեկ չեն տվել: 102 մլն դրամ է:
– Դուք արտերկրում ինչո՞վ եք զբաղվում:
– Ես հիմնականում դրսում եմ լինում, ոսկու և պղնձի հանքեր ունեմ Իրանում, Գանայում, Կամբոջայում, Լաոսում:
– Դրա համա՞ր եք ասում, թե` «ո՞ւր էր Շողիկը, երբ ես ՀՀ թիվ մեկ կին գործարարն էի»:
– Ես այսօր էլ թիվ մեկ կին գործարարն եմ, Ռոբերտ Քոչարյանի հետ էլ առնչություն չեմ ունեցել: Ցավը հենց այն է, որ եթե ունենայի, հիմա Հայաստանում կաշխատեի: Ես ոչ մի կուսակցությունից չեմ եղել, ոչ մի հովանավոր չեմ ունեցել:
– Խորհրդարանական ընտրություններից առաջ ասում էիք, թե հնարավոր է՝ քաղաքականությամբ զբաղվեք:
– 2,5 տարի հետո զբաղվելու եմ քաղաքականությամբ: Ուզում եմ ավարտել դրսի գործունեությունը: Հանքարդյունահանման մի քանի մեծ գործարաններ եմ բացելու, դրանք ավարտին հասցնեմ, որ դրսում շատ լինելու անհրաժեշտություն չլինի, և կգամ՝ քաղաքականությամբ կզբաղվեմ: Ուրիշները փողերը դուրս են տանում, ես ուզում եմ ներս բերել:
– Այսինքն՝ Դուք կսկսեք քաղաքականությամբ զբաղվել խորհրդարանական ընտրությունների շեմին: Իսկ որևէ կուսակցության անդամագրվելո՞ւ եք, հակառակ դեպքում շատ բարդ կլինի:
– Ես ոչ մի կուսակցություն չեմ մտնելու: Իմ կյանքը միշտ բարդության մեջ է եղել:
– Իսկ մտնելու եք քաղաքականություն, որ ի՞նչ անեք:
– Ինչ որ դրսում եմ արել, անեմ Հայաստանում, որ հայերը վերադառնան:
– Խորհրդարանական ընտրությունների՞ն եք մասնակցելու, մեծամասնակա՞ն ընտրակարգով եք առաջադրվելու:
– Այո, մեծամասնականով եմ առաջադրվելու:
– Սյունիքո՞ւմ եք առաջադրվելու:
– Երևանում էլ կարող եմ առաջադրվել, Գյումրիում էլ, կարող եմ Սյունիքում էլ առաջադրվել: Ես բավականին հարգված մարդ եմ այս հանրապետությունում: Ես որ բարեգործություններ էի անում, ո՞ւր էին սրանք:
– Գոյություն ունեցող պայմաններում Ձեր քաղաքական մուտքը հաջողություն կունենա՞:
– Իմ կարծիքով՝ նման պայմաններ չեն լինի, շատ ավելի լավ պայմաններ կլինեն, որովհետև ժողովուրդն արդեն հասունացել է: Ես կարծում եմ, որ շուտով բոլորը կհասկանան, և Հայաստանում շատ լավ ընտրություններ կլինեն:
– Իսկ կարո՞ղ է նախագահական ընտրություններին էլ առաջադրվեք:
– Այս կյանքում անհնարին ոչինչ չկա (ծիծաղում է):
– Փաստորեն, կլինեք Հայաստանի ոչ միայն թիվ մեկ կին գործարարը, այլ նաև առաջին կին նախագահի թեկնածուն:
– Հետաքրքիր կլինի, դեռ թող խորհրդարանականը գա, հետո նախագահականի մասին կմտածենք:
– Կարո՞ղ է հանկարծ իրադարձություն փոխեք Հայաստանում:
– Բա եթե գալիս եմ, մենակ դրա համար եմ գալիս, որ հայերը վերադառնան Հայաստան:
– Շա՞տ հայերի եք հանդիպում դրսում:
– Այո, սարսափելի շատ, ամեն տեղ կան հայեր, նոր գնացած հայեր են: Զբաղվում են շինարարությամբ, առևտրով, ամեն ինչով, միայն թե գնան այստեղից: Երբ գալիս եմ Հայաստան, հաճախակի եմ լինում գյուղերում: Մարդիկ տները 3000 դոլարով վաճառում են, որ ավտոբուս նստեն ու գնան:
