Սիրիայում հակամարտությունը թեժանում է և վեր հանում ոչ միայն տարածաշրջանային հովանավորների ծրագրերի միջև եղած հակասությունները, գրում է բրիտանական The Guardian-ը: «Վեր է հանվում նաև կաթվածահար վիճակը այն գերատեսչության սրտում, որի առաքելությունը միջազգային ասպարեզում խաղաղության պահպանումն է. խոսքը ՄԱԿ-ի Անվտագության խորհրդի մասին է»,- ասվում է թերթի խմբագրական հոդվածում:
«ԱԽ-ի ներսում փակուղային դրությունն այնքան խորն է, որ անգամ այնպիսի պարզ որոշում, ինչպիսին է հատուկ բանագնացի նշանակումը, հարկ եղավ ընդունել Գերագույն ասամբլեայի օգնությամբ: Եվ անգամ երբ ԱԽ-ն որոշում է կայացնում, դրա իրականացումը տարաձայնությունների տեղիք է տալիս մշտական անդամների միջև: Լիբիայի վրա ոչ թռիչքային գոտի հաստատելու մասին 1973 բանաձևի ընդունումից հետոո անհնար դարձավ համոզել Ռուսաստանին և Չինաստասնին, որ այդ որոշումը ընդունվել էր հանուն քաղաքացիների պաշտպանւթյան, և ոչ թե վարչակարգի փոփոխության»,- շարունակում է թերթը:
Իր ձևավորումից շուրջ 70 տարի անց կազմակերպությունը երկու բանի՝ ներկայանալի լինելու և լեգիտիմության պակաս ունի: Այս 7 տասնամյակների ընթացքում ՄԱԿ-ի անդամների թիվն ավելացել է շուրջ 4 անգամ, 51-ից դառնալով 193, սակայն ԱԽ մշտական անդամների թիվը մնացել է նույնը (5), իսկ ոչ մշտական անդամներինը 6-ից դարձել է ընդամենը 10: Այսպիսով, աշխարհի ամբողջ շրջաններ դուրս են մնում որոշումներ կայացնելու գործընթացից, գրում է թերթը:
Ինչպես նշել է Բրազիլիայի արտգործնախարար Անտոնիո դե Ագիար Պատրիոտան, այժմ անհրաժեշտ է քաղաքացիական հասարակության մասնակցությունը: Առանց առավել լայն դեբատների՝ «5 մշտական անդամների ինքնատիպ մտածտելակերպը», ինչպես նաև նրա ցանած անկազմակերպ վիճակը կպահպանվի, ասվում է հոդվածում:
