Երևանի ավագանու ընտրությունների նախընտրական քարոզարշավը մոտենում է ավարտին: Թեև քարոզարշավի վերջին օրը մայիսի 3-ն է, այսօր արդեն կարելի է համարել, որ Երևանի ավագանու ընտրություններին առաջադրված կուսակցությունները հասցրել են երևանցիներին փոխանցել իրենց հիմնական մեսիջները: «Որ կուսակցությունը որքանով կարողացավ այս ժամանակահատվածն արդյունավետ օգտագործել, ընտրողների կարծիքի վրա ազդել, ապագա Երևանի իր պատկերացումները ներկայացնել». այս հարցի շուրջ «Առաջին լրատվական»-ը զրուցեց քաղաքական և ընտրական տեխնոլոգիաների փորձագետ Արմեն Բադալյանի հետ:
Նա նշեց, որ Երևանի ավագանու ընտրություններն, ի տարբերություն նախագահական ընտրությունների, մրցակցային են, որովհետև ընտրություններին մասնակցում են քաղաքական դաշտի գրեթե բոլոր ազդեցիկ կուսակցությունները: Սակայն, փորձագետի գնահատմամբ, նախընտրական քարոզարշավն ընդհանուր առմամբ կարելի է թերի որակել և՛ իշխանական, և՛ ոչ իշխանական ուժերի համար:
Հանրապետական կուսակցությունն ընտրել էր նախընտրական քարոզարշավի ամենաճիշտ ռազմավարությունը: Կուսակցությունը և նրա թեկնածու Տարոն Մարգարյանի թիմը շահագրգռված էին մի քանի հարցերում: Նրանք նպատակ ունեին, որպեսզի այս ընտրությունները չդիտարկվեն որպես քաղաքական ընտրություն, այլ զուտ որպես քաղաքային ընտրություն, որի ժամանակ ընտրողներն ընտրելու են քաղաքապետի, այսինքն՝ կառավարչի: Քաղաքական ընտրություններին հանրության մասնակցության ցուցանիշը շատ ավելի բարձր է լինում, իսկ քաղաքային կամ համայնքային ընտրությունների ժամանակ, բնականաբար, մասնակցությունն ավելի պասիվ է լինում: Որքան պասիվ լինի մասնակցությունն այդ ընտրություններում, այնքան Հանրապետական կուսակցությունը հնարավորություն կստանա իր վարչաֆինանսական միջոցներով ավելի շատ կողմնակիցներ բերել և հաջողություն ունենալ: Դրանից է բխում ՀՀԿ-ի ստրատեգիայի մյուս կետը, որով Տարոն Մարգարյանին ներկայացնում են ոչ թե որպես Հանրապետական կուսակցության գործիչ, այլ առանձին կառավարիչ: Իշխող կուսակցությունը տարանջատել էր Տարոն Մարգարյանին, ինչպես ՀՀԿ-ից, այնպես էլ Սերժ Սարգսյանից և Երևանում առավել բացասական կերպար ունեցող հանրապետական գործիչներից: Բայց ՀՀԿ-ի և Տարոն Մարգարյանի թիմի մեղքը չի լինի, եթե այդ ստրատեգիան դրական ազդեցություն չունենա:
Ամփոփելով ՀՀԿ քարոզարշավը՝ նա ասաց, որ ընտրվել էր ստրատեգիապես միակ արդյունավետ ճանապարհը: Սա հաջողություն կբերի, թե չի բերի՝ կախված է այլ գործոններից: Գործոններից մեկը ոչ իշխանական ուժերն էին, նրանք թույլ տվեցին կոպիտ ստրատեգիական սխալներ, իսկ մյուս գործոնը երևանցիների տրամադրություններն են: Եթե երևանցիների մոտ գերիշխեց ատելությունը Հանրապետական կուսակցության և նրա ղեկավար Սերժ Սարգսյանի նկատմամբ, ապա երևանցիներն ակտիվ ձևով կմասնակցեն քվեարկությանը և անկախ նրանից, որ ոչ իշխանական ուժերը թերի ընտրարշավ անցկացրեցին, ձայնը կտան նրանց, որը վնաս կբերի Հանրապետական կուսակցությանը: Եթե մայիսի 5-ին երևանցիների մոտ գերիշխեց անտարբերությունը, նրանք պակաս ակտիվությամբ կմասնակցեն քվերակությանը, և դա վնաս կբերի ոչ իշխանական ուժերին և օգուտ՝ Հանրապետական կուսակցությանը:
«Հայ Ազգային Կոնգրես» կուսակցություն– Միայն հակաքարոզչությունը քարոզարշավի ընթացքում չի կարող արդյունք տալ: Նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ քարոզչությունն ու հակաքարոզչությունը պետք է զուգահեռ իրականացվեն: ՀԱԿ-ի մոտ բավականին գերիշխող էր հակաքարոզչությունը ՀՀԿ-ի և Տարոն Մարգարյանի դեմ: ՀԱԿ-ի քարոզչության ողջ մեխն ապրիլի 30-ի հանրահավաքում ՀԱԿ ղեկավարի ելույթն էր: Բայց պետք է փորձեին առավել ակտիվ քարոզարշավ տանել:
«Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցություն-ԲՀԿ-ն հիմնականում մենաշնորհի դեմ պայքարի վրա էր շեշտադրում դրել, բայց ԲՀԿ-ն իր պոտենցիալի լավագույն դեպքում 25-30 %-ն օգտագործեց: ԲՀԿ-ն մեծ պոտենցիալ ուներ, ինչը չօգտագործեց: ԲՀԿ-ն պետք է լավ Երևանը ցույց տար, որն ինքնին մենաշնորհի դեմ պայքար կլիներ: Երբ ասում են, որ Տարոն Մարգարյանը վատն է կամ Հանրապետական կուսակցությունը վատն է, և պետք է վերացնել մենաշնորհը, արդյո՞ք դա երևանցուն այդքան հետաքրքրում է։ Իրեն առավել հետաքրքրում է Երևանի տեսլականը:
«Հայ Յեղափոխական դաշնակցութիււն» կուսակցություն-ՀՅԴ-ն ևս բավականին թույլ քարոզարշավ վարեց: Փաստորեն նրանք նույնպես պայքարեցին մենաշնորհի դեմ, բայց մայիսի 5-ը մենաշնորհի դեմ պայքարի օրը չէ:
«Բարև Երևան» դաշինք-Դաշինքի քարոզարշավի ընթացքում Րաֆֆի Հովհաննիսյանի մարզային այցելություններն էին անհասկանալի երևույթ: Իհարկե, հասկանալի է, որ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը մարզերում իր կառույցներն է ամրապնդում, բայց ավագանու ընտրությունների ժամանակ կուսակցության ողջ ներուժը, ռեսուրսը պետք է գնա այդ ընտրական գործընթացին: Նրանք երևանցիներին ընտրելու հնարավորություն չտվեցին:
Արմեն Բադալյանի գնահատմամբ՝ տակտիկական տեսակետից այս ընտրություններն աղքատիկ էին, տեսնում էինք բակային հանդիպումներ, դահլիճներում հատուկենտ հանդիպումներ, որոնք ցուցադրվում են հեռուստատեսությամբ, մեկ-երկու բուկլետ է բաժանվում և պարտադիր վայրերում պաստառներ են կպցվում: «Հանդիպումները հիմնականում ընդհանուր լսարանի համար էին, այսինքն՝ առանձին լսարաններ չէին ընտրվել, իսկ դա պարտադիր է ընտրական արշավի ժամանակ, առանձին սոցիալական խմբերի համար ևս պետք է աշխատել: Չխոսվեց ընդհանրապես ամենակարևոր խնդրի` գործազրկության մասին: Հիմնականում ոչ իշխանական ուժերը չկարողացան երևանցուն տալ ընտրելու հնարավորություն այսօրվա Երևանի և այն Երևանի միջև, որն իրենք կցանկանային տեսնել: Ապագա Երևանը չկարողացան ներկայացնել լիարժեք, նրանք քարոզարշավ անցկացրեցին՝ պայքարելով մենաշնորհի դեմ։ Բայց պետք է հասկանալ, որ մայիսի 5-ը մենաշնորհի դեմ պայքարի վերջնակետը չէ, այլ այսօրվա Երևանի և ապագա Երևանների ընտրության օր»,- եզրափակեց իր խոսքն Արմեն Բադալյանը:
Լուսանկարը՝ Armenianow-ի
