«Հրապարակ»-ի խմբագրականում կարդում ենք. «Այս օրերին այցելությունների հոսքը խմբագրություն ավելացել է՝ մարդիկ շնչակտուր փորձում են իրենց խնդիրները թերթին հանձնել, որ մինչև մայիսի 5-ի ընտրությունները տպագրվեն, և «սայլը տեղից շարժվի»: Հետո՝ 4-5 տարի, էլ ո՞վ է տերը: Բոլոր խնդիրները քնեցնելու են, բոլոր հարցերի վրա թքած են ունենալու, ընտրողներն էլ դառնալու են շարքային քաղաքացիներ, որոնց կարծիքից այլևս ոչինչ կախված չէ:
Այ, հիմա է, որ քափ ու քրտինք մտած քաղաքապետացուներն ու նրանց թիմերը համայնքից համայնք են գնում, բակից բակ, քարոզում են, համոզում են, խնդրում են, բացատրում են, սպառնում են, զգուշացնում են. եթե մեզ քվե չտաք, «քաշված եք»՝ էլ չբողոքե՜ք: Որևէ մեկը չի հիշում ՏԻՄ ընտրություններին նման իրարանցում՝ անգամ 2012-ի խորհրդարանական ընտրություններին այսպիսի վիճակ չկար երկրում:
Մեր աշխատողներից մեկը երեկ պատմում էր, որ տանը մի արկղ բուկլետ է հավաքվել՝ դուռը ծեծում են ու ձեռքդ խցկում: Անշուշտ, այստեղ մեծ դերակատարում ունեցավ նաև այն, որ մեկ տարուց ավելի ընտրությունների փուլում գտնվող երկիրն ակտիվության շրջան է ապրում, և դեռ չեն մարել նախագահականի կրքերը: Սակայն առավել կարևոր է այն, որ առաջիկա 4 տարին այլևս ընտրություններ չեն լինելու, և այս երկար դադարից առաջ քաղաքական ուժերն իրենց դիրքերն ամրապնդելու, նոր կենսական տարածքներ նվաճելու խնդիր ունեն:
Այս ընտրություններից հաղթած դուրս եկած ուժերը 2017-ին լավագույն շանսն են ունենալու, և այսօրվա կապիտալը հետագայում հաղթանակի իրական ռեսուրսի է վերածվելու: Անշուշտ, 4-5 տարում շատ բան կարող է փոխվել, բայց պարտվողների համար շատ ավելի բարդ է լինելու ինքնավստահությունը վերագտնելը, քան հաղթողների համար: Սա է պատճառը, որ Երևանի ընտրություններն այսպիսի փոթորիկ են առաջացրել երկրում»:
